การจัดการเทคโนโลยีสะอาดที่มีผลต่อความได้เปรียบในการแข่งขันและความยั่งยืนขององค์กรของธุรกิจอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเลกทรอนิกส์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการจัดการเทคโนโลยีสะอาด ความได้เปรียบในการแข่งขัน และความยั่งยืนขององค์กร 2) ทดสอบผลกระทบของการจัดการเทคโนโลยีสะอาดที่มีต่อความได้เปรียบในการแข่งขัน 3) ทดสอบผลกระทบของการจัดการเทคโนโลยีสะอาดที่มีต่อความยั่งยืน และ 4) ทดสอบผลกระทบของความได้เปรียบในการแข่งขันที่มีต่อความยั่งยืนขององค์กรของธุรกิจอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเลกทรอนิกส์ โดยทำการเก็บข้อมูลจากผู้บริหารธุรกิจอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์จำนวน 340 คน โดยใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิและใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริหารธุรกิจอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเลกทรอนิกส์ มีความคิดเห็นด้วยเกี่ยวกับการมีการจัดการ เทคโนโลยีสะอาดโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน อยู่ในระดับมากทุกด้าน ได้แก่ ด้านการลดมลพิษที่แหล่งกำเนิด ด้านการนำกลับมาใช้ซ้ำ และด้านการประหยัดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติและพลังงาน มีความคิดเห็นด้วยเกี่ยวกับความได้เปรียบในการแข่งขันโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน อยู่ในระดับมากทุกด้าน ได้แก่ ด้านประสิทธิภาพ ด้านคุณภาพ ด้านนวัตกรรม และด้านการตอบสนองต่อลูกค้า และมีความคิดเห็นด้วยเกี่ยวกับความยั่งยืนขององค์กรโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน อยู่ในระดับมากทุกด้าน ได้แก่ความน่าเชื่อถือขององค์กร ภาพลักษณ์ขององค์กร ความมั่นคงทางการเงิน และความมีชื่อเสียงขององค์กร
จากการทดสอบผลกระทบ พบว่า 1) การจัดการเทคโนโลยีสะอาด ด้านการลดมลพิษที่แหล่งกำเนิด ด้านการนำกลับมาใช้ซ้ำ และด้านการประหยัดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติและพลังงาน มีผลกระทบเชิงบวกกับความได้เปรียบในการแข่งขันโดยรวม 2) การจัดการเทคโนโลยีสะอาด ด้านการลดมลพิษที่แหล่งกำเนิด ด้านการนำกลับมาใช้ซ้ำ และด้านการประหยัดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติและพลังงาน มีผลกระทบเชิงบวกกับกับความยั่งยืนขององค์กรโดยรวม และ 3) ความได้เปรียบในการแข่งขัน ด้านคุณภาพ ด้านนวัตกรรม และด้านการตอบสนองต่อลูกค้า มีผลกระทบเชิงบวกกับความยั่งยืนขององค์กรโดยรวม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
กรมโรงงานอุตสาหกรรม. (2554). ข้อมูลโรงงานอุตสาหกรรม. สืบค้นจาก www.diw.go.th/diw/query.asp.
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (2555). ข้อมูลอุตสาหกรรมไฟฟ้าและอิเลกทรอนิกส์. สืบค้นจากhttps://strategy.dip.go.th/ข้อมูลอุตสาหกรรมไฟฟ้าและอิเลกทรอนิกส์/tabid/93/Default.aspx.
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2545). แนวคิดเทคโนโลยีสะอาด Clean Technology . วารสารกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. 10-23.
การปิโตเลี่ยมแห่งประเทศไทย. (2552). เทคโนโลยีสะอาดเปลี่ยนโลกการผลิตสู่ความยั่งยืน. วารสารสื่อพลัง. 17(3), 52.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2550). การสร้างความยั่งยืนขององค์กรธุรกิจ. สืบค้นจาก https://www.oknation.net.
ชาคริต สุขเจริญ. (2551). การศึกษาการใช้เทคโนโลยีสะอาดเพื่อลดต้นทุนการผลิตในกลุ่มอุตสาหกรรมพื้นฐานประเภทโรงแต่งแร่. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมการจัดการอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพ : บุญศิริการพิมพ์.
เยาว์ แรงการ. (2551). ผลกระทบของการใช้เทคโนโลยีสะอาดที่มีผลต่อการดำเนินงาน กรณีศึกษา : อุตสาหกรรมยานยนต์แห่งประเทศไทย. วิทยานิพนธ์บัญชีมหาบัณฑิตบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิทยา ด่านธำรงกุล. (2546). การบริหาร. กรุงเทพฯ : เธิร์ดเวฟเอ็ดดูเคชั่น.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2547). ศัพท์การบริหารธุรกิจ. กรุงเทพฯ : โอเอส.พริ้นติ้งเฮาส์.
ศิลปะพร ศรีจั่นเพชร. (2560). การบัญชีตามความรับผิดชอบต่อสังคม. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ. 6(1), 25-32.
สถาบันไฟฟ้าและอิเลกทรอนิกส์. (2555).Structure of Thailand E&E Industry. สืบค้นจาก https://www.thaieei.com:90/SiteAssets/pages/viewpage5/Thailand_and_Industry.pdf.
สถาบันไฟฟ้าและอิเลกทรอนิกส์. (2560). รายงานสถานการณ์อุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเลกทรอนิกส์ ปี 2560. สืบค้นจาก https://eiu.thaieei.com/box/Outlook/44/รายงานสถานการณ์เดือนม.ค.60%20ข้อมูลพ.ย.59.pdf.
สมยศ นาวีการ. (2547). การบริการและพฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ : บรรณากิจ 1991 จำกัด.
สรินทร ลิ่มปนาท. (2554). เทคโนโลยีสะอาด. สืบค้นจาก www.material.chula.ac.th.
เสนาะ ติเยาว์. (2549). หลักการบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เสาวลักษณ์ โงชาฤทธิ์. (2555). ผลกระทบของการจัดการเทคโนโลยีสะอาดที่มีผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจสิ่งทอในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Getzner, M. (2002). The Quantitative and Qualitative Impacts of Clean Technologies on Employment. Journal of Cleaner Production. 10(4), 305-319.
Guan, Jian Cheng and others. (2006). A Study of the Relationship between Competitiveness and Technological Innovation Capability based on DEA Model. European Journal of Operational Research. 170(3), 971.
Lovett, H. T. (2002). The effect of violating the Assumption of Equal Item Means in Estimation the Livingstone Coefficient. Education and psychological Measurement. 38(1978), 239 – 251.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory. New York: McGraw – Hil.
Porter, Michael E. (2005). The Competitive Advantage Creating and Sustaining Superior Performance. New York: The Free Press.
Yaw, F. Jr. (2004). Clean Technologies as an Aspect of Sustainable Tourism: Carribbean Case Studies. Dissertations. 4.
Zwetsloot, Gerard I. J. M. (2000). Improving Cleaner Production by Intergration in to the Management of Quality Envoronment and Working Conditions. Journal of Cleaner Production. 3(1-2), 61-66
