การพัฒนาและตรวจสอบคุณสมบัติด้านจิตมิติของมาตรวัดความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและตรวจสอบคุณสมบัติด้านจิตมิติของมาตรวัดความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาครูมหาวิทยาลัย ราชภัฏ จำนวน 1,200 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ใช้สถิติเชิงสรุปอ้างอิง ได้แก่ t-test ใช้สถิติตรวจสอบความสอดคล้อง ได้แก่ INFIT MNSQ, OUTFIT MNSQ ผลการวิจัย พบว่า มาตรวัดความมีจิตอาสาของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ ประกอบด้วยข้อคำถามทั้งหมด 41 ข้อ มีค่าดัชนี IOC ตั้งแต่ .87 – .95 มีค่าความเที่ยงแบบวิธีสัมประสิทธิแอลฟาของครอนบาคทั้งฉบับเท่ากับ .96 มาตรวัดสามารถจำแนกความมีจิตอาสาของนักศึกษาระหว่างกลุ่มปกติกับกลุ่มรู้ชัดออกจากกันได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงหลักฐาน ด้านความตรงเชิงโครงสร้างของมาตรวัด นอกจากนี้ พบว่า ค่า INFIT MNSQ และค่า OUTFIT MNSQ ของทั้งฉบับมีค่าตั้งแต่ 0.68 – 1.64 ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ทุกข้อ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ทรรศนะและข้อคิดเห็นในบทความ Journal of Global of Perspectives in Humanities and Social Sciences (J-GPHSS) มิใช่เป็นทรรศนะและความคิดของผู้จัดทำจึงมิใช่ความรับผิดชอบของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มา
เอกสารอ้างอิง
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล: สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิภาพร เกิดท่าไม้. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมจิตอาสาของประชาชนในกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน กรณีศึกษา มหาอุทกภัย ปี 2554. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสาธารณะ วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2548). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา. (2561). สถิติจำนวนนักศึกษา. สืบค้นจาก https://www.info.mua.go.th/information/show_all_statdata_table.php?data_show=2 สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2561.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. สืบค้นจาก https://www.nesdb.go.th/ewt_news.php?nid=6420 สืบค้นเมื่อ 15กุมภาพันธ์ 2561
Nunnally, J. (1967). Psychometric theory. New York: McGraw-Hill.
Kline, P. (1986). A handbook of test construction: Introduction to psychometric design. London: Methuen.
Lunz, M., Wright, B. D., and Linacre, J. M. (1990). Measuring the impact of judge severity on exammination scores. Applied Measurement in education, 3, 331-345.
