ระบบการสอนสังคมศึกษาเพื่อบรรลุผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ระบบการสอนสังคมศึกษาเพื่อบรรลุผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเป็นการนำเอาวิธีระบบหรือการจัดระบบมาใช้ในการเรียนการสอน ซึ่งทำให้สามารถจัดการและวิเคราะห์รายละเอียดต่าง ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ระบบการสอนนี้ประกอบด้วยสามส่วนหลัก คือ ข้อมูลที่ป้อน (Input) กระบวนการ (Process) และผลผลิต (Output) ข้อมูลที่ป้อนอาจประกอบด้วยทรัพยากรทางการเรียนการสอน เช่น หนังสือเรียน สื่อการสอน และข้อมูลของนักเรียน ขณะที่กระบวนการ หมายถึง ขั้นตอนการสอนและการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นในห้องเรียน และผลผลิต คือ ผลลัพธ์ทางการเรียนรู้ของนักเรียน องค์ประกอบย่อย ๆ ของระบบการสอนประกอบด้วยหลายระบบย่อย เช่น ระบบครูผู้สอนที่มีหน้าที่ในการวางแผนการสอน และการประเมินผล ระบบนักเรียนที่เป็นผู้รับข้อมูลและปฏิบัติตามคำสอน ระบบสื่อการสอนที่มีบทบาทในการนำเสนอข้อมูลและกระตุ้นการเรียนรู้ และระบบการเลือกและการใช้สื่อการสอนหรือแหล่งการเรียนรู้ที่ช่วยให้การเรียนการสอนมีประสิทธิภาพสูงขึ้น นอกจากนี้ ยังมีหน่วยย่อยอื่น ๆ ที่สามารถทำงานอย่างอิสระแต่ต้องทำงานร่วมกันเพื่อให้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด การมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างหน่วยย่อย ๆ เหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญ หากมีการเปลี่ยนแปลงในหน่วยย่อยใด ๆ จะส่งผลกระทบถึงหน่วยย่อยอื่น ๆ ด้วย ดังนั้น ต้องมีการประสานงานและการปรับตัวเพื่อให้ทุกหน่วยย่อยทำงานอย่างสอดคล้องกัน การวางแผนและการประเมินผลอย่างต่อเนื่องจะช่วยให้ระบบการสอนสังคมศึกษานี้สามารถบรรลุผลสัมฤทธิ์ได้ตามที่คาดหวัง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรมการฝึกหัดครู. (2520). รายงานผลการวิจัยเรื่องลักษณะของครูที่ดี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์กรมตำรวจ.
เกรียงศักดิ์ พลอยแสง. (2561). การเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. สารนิพนธ์พุทธศาสตรบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ขัณธ์ชัย อธิเกียรติ และธนารักษ์ สารเถื่อนแก้ว. (2560). การสอนแบบทันสมัยและเทคนิควิธีสอนแนวใหม่. สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2567, จาก http://regis.skru.ac.th/RegisWeb/webpage/addnews /data/2017-07-24_078.pdf.
ชนาธิป พรกุล. (2561). กระบวนการสร้างความรู้ของครู กรณีการสอนบูรณาการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2532). ระบบสื่อการสอน,ในชุดวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา เล่ม 1 หน่วยที่ 1-5. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
_______. (2545). การวางแผนการสอนและเขียนแผนการสอน, ใน เอกสารการสอนชุดวิชาวิทยาการการสอน หน่วยที่ 8-15. พิมพ์ครั้งที่ 7. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ทวีศักดิ์ ทองทิพย์. (2561). แนวคิดการบริหารการศึกษาตามหลักไตรสิกขากับแนวคิดตามทฤษฎีเชิงระบบเป็นความสอดคล้องกันที่ลงตัว. วารสารมหาจุฬาคชสาร. 9(2), 95-104.
ทิศนา แขมมณี. 2547. ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ด่านสุธาการพิมพ์.
วาสนา ทวีกุลทรัพย์. 2554. การจัดระบบและการออกแบบระบบทางการศึกษา. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิทยา คู่วิรัตน์. 2540. การพัฒนาระบบการประเมินผลการปฏิบัติงานของครูโรงเรียนคาทอลิกสังกัดอัครสังฆมณฑล กรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา). คณะครุศาสตร์: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศจีประภา ธิมา, บังอร เสรีรัตน์ และอารีวรรณ เอี่ยมสะอาด. (2562). การพัฒนารูปแบบการสอนตามแนวคิดทฤษฎีพัฒนาการทางสติปัญญาของเพียเจต์เพื่อพัฒนาความสามารถการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 9(1), 204-211.
สงัด อุทรานันท์. (2532). เทคนิคการจัดการเรียนการสอนอย่างเป็นระบบ. กรุงเทพฯ: ภาควิชาบริหารหารศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,
สมจิน เปียโคกสูง, และธรา อั่งสกุล. (2554). คุณลักษณะการสอนที่ดีของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี: มุมมองของอาจารย์และนักศึกษา. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี, 5(2), 109-130.
สุดาพร ลักษณียนาวิน. (2550). แนวคิดเกี่ยวกับการเรียนการสอนในสังคมฐานความรู้. ใน ไพฑูรย์ สินลารัตน์(บรรณาธิการ), 2550. อาจารย์มืออาชีพ แนวคิด เครื่องมือ และการพัฒนา. เครือข่ายการพัฒนาวิชาชีพอาจารย์และองค์กรอุดมศึกษา แห่งประเทศไทย สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
อดิศร บาลโสง และวลัย. (2562). การศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบการเรียนการสอนตามทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมเชิงพุทธิปัญญาและแนวคิดการวางแผนยุทธศาสตร์ชีวิต เพื่อเสริมสร้างการกำกับตนเองและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสุขศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(2), 345-368
อังคณา อ่อนธานี. (2562). ผลการใช้การจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการทำงานและอาชีพสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(2), 336-350.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2550). หลักการสอน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
Gerlach, V. S., & Ely, D. P. (1980). Teaching and media: A systematic approach,Englewood Cliffs. NJ.: Prentice-Hall,
Kibler, R. J. (1974). Behavioral objectives and instructional process. selected readingfor the introduction to the teaching profession. Edited by Milton Muse, Berkeley: Wiemann.
Kemp, J. E. (1985). The instructional design process. New York: Harper & Row, Publishers.
