การเปลี่ยนจากการสอนสู่การโค้ชการสอน : มิติใหม่แห่งการเรียนรู้ ในยุคการพลิกผันทางดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การโค้ชเป็นเครื่องมือหนึ่งที่ผู้สอนนำใช้ในการพัฒนาผู้เรียนไปในทิศทางที่ถูกต้อง มีผู้สอน เป็นผู้ชี้แนะและใช้คำถามเพื่อให้ผู้เรียนได้ใช้ศักยภาพของตนเองในการเรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติสร้างองค์ความรู้ได้ด้วยตนเอง และสามารถพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันการโค้ชการสอนจึงมีส่วนสำคัญในการพัฒนาผู้เรียนให้ประสบความสำเร็จในการเรียนรู้ตามเป้าหมายในการเรียนรู้ และสามารถนำทักษะการเรียนรู้ที่ได้รับไปประยุกต์ใช้ในการเรียนรู้และการทำงานในอนาคตได้เป็นอย่างดี บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการสอนและการโค้ชการสอน ความเหมือนและความแตกต่างระหว่างการสอนกับการโค้ชการสอน ความสำคัญของการเปลี่ยนการสอนสู่การโค้ชการสอน กลยุทธ์ของการโค้ชการสอนในห้องเรียน การเปลี่ยนแปลงที่ท้าทายของการโค้ชการสอนในห้องเรียน จากการศึกษาเอกสาร ตำรา บทความวิชาการและงานวิจัยต่าง ๆ พบว่า การโค้ชการสอนเป็นเครื่องมือที่ช่วยส่งเสริมสร้างแรงบันดาลใจผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ด้วยตนเอง ผู้เรียนมีกระบวนการทางความคิดเพื่อการเติบโต มีทักษะการคิดขั้นสูง มีความเชื่อมั่นในตนเอง มีวินัยในการเรียนรู้กำกับตนเอง มีการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งผู้สอนและผู้เรียนได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันผ่านกระบวนการโค้ชซึ่งเป็นคุณลักษณะที่จำเป็นสำคัญสำหรับการเรียนรู้ในยุคพลิกผันทางดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ คารม ปราชญ์ คล้ายแก้ว และพิชชาดา ประสิทธิโชค. (2564). การโค้ชเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้เรียนในการดำเนินโครงการจิตอาสาทำความดีเพื่อสังคม. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 22 (1), 150-162.
เจือจันทร์ จงสถิตอยู่. (2558). รายงานการสังเคราะห์ผลการดำเนินการชุดโครงการวิจัยกระบวนการพัฒนา ครูด้วยระบบหนุนนำต่อเนื่อง (Teacher Coaching). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ชญาภา กาญจนทวีวัฒน์. (2565). รูปแบบการพัฒนาโค้ชผู้นำต้นแบบสันติภาพโดยพุทธสันติวิธี. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2567, จาก https://e-thesis.mcu.ac.th/thesis/4355.
ดวงใจทิพย์ ณ สงขลา. (2561). การออกแบบการเรียนแนวดิจิทัล = Digital learning design. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฏฐนิธ กาลพัฒน์ สุวิทย์ภาณุจารี และวีระวัฒน์ พัฒนกุลชัย. (2565). การพัฒนาการบริหารทรัพยากรมนุษย์ด้วยทักษะการโค้ช. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 6 (2), 580-595.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ปลุกโลกการสอนให้มีชีวิตสู่ห้องเรียนแห่งศตวรรษใหม่. สำนักงานส่งเสริมสังคม
แห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน : สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสชิ่ง.
ธนวัฒน์ ศรีไพโรจน์. (2561). อิทธิพลของโปรแกรมการโค้ชการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานที่มีต่อสมรรถนะของครูผู้สอนเพื่อทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของผู้เรียน (วิทยานิพนธ์วิจัยพฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์ดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
เบญจมาภรณ์ ฤาไชย และลลิตพรรณ ปัญญานาค. (2564). การศึกษากลวิธีการโค้ชเพื่อพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาจีน. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 4 (2), 47-56.
พระภัทรชัยญกรณ์ อูดสวย. (2023). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพบุคลากรครูในโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนตามหลักกัลยาณมิตรธรรม 7. วารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์, 3 (1), 29-40.
เพลินตา พรหมบัวศรี และอรพิน สวางวัฒนเศรษฐ์. (2017). การพัฒนาครูโค้ชในศตวรรษที่ 21. Journal of Health Science research, 11 (1), 110-120.
วิจารณ์ พานิช. (2562). เอื้อระบบนิเวศเพื่อครูเป็นผู้ก่อการ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2558). การโค้ชเพื่อการรู้คิด. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2559). การพัฒนาความสามารถด้านการทำวิจัยในชั้นเรียนของนิสิตสาขาวิชาภาษาไทยชั้นปีที่ 3 โดยใช้กระบวนการ Coaching และ Mentoring. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 10 (4), 166-176.
วิสุทธิศักดิ์ หวานพร้อม. (2564). การพัฒนาการโค้ชเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์เพื่อพัฒนาการคิดวิเคราะห์สำหรับนักเรียน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ. 6 (12), 669-684.
ศศิมา สุขสว่าง. (2567). การพัฒนานวัตกรรมโดยใช้ Design Thinking. สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2567, จาก https://hcd-innovation.teachable.com/courses/author/290247.
ศักดิ์ดา งานหมั่น พระสิทธิชัย รินฤทธิ์ และพระพนมภรณ์ กับบุญ .(2564). การพัฒนาทักษะครูในศตวรรษที่ 21กับการบูรณาการนวัตกรรม. วารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์, 1 (2), 79-93.
ศุภลักษณ์ ทองจีน. (2560). เอกสารประกอบการสอน รายวิชา การออกแบบและการจัดการเรียนรู้. อุดรธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
สมาพร มณีอ่อน. (2560). การพัฒนาครูในศตวรรษที่ 21 โดยใช้เทคนิคการโค้ช (Coaching). วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากร, 15 (2), 61-73.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29 .(2563). สื่อการนิเทศ เรื่อง การดำเนินงานตามการติดตามประเมินผลตามตัวชี้วัดแผนปฏิบัติราชการของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2563. กลุ่มนิเทศ ติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561-2580). พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการ ยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อมฤดา พงษ์ศักดิ์ และชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน. (2020). การโค้ชแบบเพื่อนช่วยเพื่อน เพื่อส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้ของครูภาษาไทยตามแนวคิด Active Learning ในการพัฒนาทักษะการอ่านจับใจความของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 12 (2), 272-288.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: โอ. เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
Brookfield, S. D. (2015). The Skillful Teacher: On Technique, Trust, and Responsiveness in the Classroom. Wiley : Jossey-Bass.
Cox, E., Bachkirova,T. and Clutterbuck, D. (2014). Theoretical Traditions and Coaching Genres: Mapping the Territory. Developing Human Resources, 16(2), 139-160.
Elizabeth, G.K. (2019). The transition from classroom teacher to instructional Coach : A Transcendental phenomenological study. A Dissertation Presented in Partial Fulfillment Of the Requirements for the Degree Doctor of Education, Liberty University.
Gibbons, L. K., Kazemi, E., & Lewis, R. M. (2017). Developing collective capacity to improve mathematics instruction: Coaching as a lever for school-wide improvement. The Journal of Mathematical Behavior. 46(1), 231–250.
Girish, M. and Datta, C. (2023). Power of Coaching. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2567 จาก https://globalcoachinglab.com/5-common-challenges-in-coaching-. engagement/.
Grant, A. M. (2017). "The Efficacy of Coaching." In The Wiley Blackwell Handbook of
thePsychology of Coaching and Mentoring. International Coaching Psychology Review, 2(1), 24–32.
Kho, S., Saeed, K. M., & Mohamed, A. R. (2019). Instructional Coaching as a Tool forProfessionalDevelopment: Coaches’ Roles and Considerations. The Qualitative Report, 24 (5),1106-1132.
Knight, J. (2007). Instructional Coaching: A Partnership Approach to Improving Instruction.Corwin Press & NSDC.
Matsumura, C., Garnier, H. & Spybrook, J. (2014). Literacy coaching to improve student readingachievement: A multi-level mediation model. Learning and Instruction, 25 (1), 35-48.
National Council of Teachers of Mathematics. (2014). Principles to Actions: Ensuring Mathematical Success for All. NCTM.
Tekir, S. (2022). Coaching for better teaching: a study on student-centered instructional coaching. Journal of Qualitative Research in Education, 31, 159-182.
Tope, Misti N, (2023). A Multiple Case Study: The Impact of Instructional Coaching on Novice Teachers. Digital Commons @ ACU, Electronic Theses and Dissertations.
Saimoon, S. (2015). Coaching and mentoring in Thai educational reform. European Journal of Education Studies, 1(1), 28-34.
Samaddar, R., Mukherjee, S., Sikdar, D.P. (2023). Documentary analysis on challenges Of classroom management. International Journal of Creative Research Thought.11 (3), c613-c622.
Smith, M., and Firth, Jonathan. (2018). Psychology in the Classroom: A Teacher’s Guide to What Works. Oxon: Routledge.
Smith, P. S., Hayes, M. L., & Lyons, K. M. (2016). The ecology of instructional teacher leadership.The Journal of Mathematical Behavior, 46(1), 267-288.
Suresh., K. (2014). A Study on Study Habits, Achievement Motivation and Academic Achievement of High School Students. EPRA International Journal of Economic and BusinessReview, 3 (10), 138-141.
Sweeney, D. and Harris, L.S. (2020). The Essential Guide for Student-Centered Coaching: What Every K-12 Coach and School Leader Needs to Know. UK: SAGE Corwin.
