ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษากับการพัฒนาหลักสูตรและการสอน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษากับการพัฒนาหลักสูตรและการสอน ซึ่งภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา ประกอบด้วย คุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษา พฤติกรรมผู้บริหารสถานศึกษา สถานการณ์ผู้บริหารสถานศึกษา บทบาทผู้บริหารสถานศึกษา และความฉลาดทางอารมณ์ผู้บริหารสถานศึกษา ผู้บริหารสถานศึกษาให้ความสำคัญเรื่องภาวะผู้นำ และความสำเร็จของสถานศึกษาขึ้นอยู่กับภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา เนื่องจากผู้บริหารสถานศึกษามีบทบาทในการจัดการบริหารสถานศึกษาตามบริบทของสถานศึกษา และบทบาทผู้บริหารสถานศึกษามีความจำเป็นในการปฏิบัติหน้าที่ให้สอดคล้องกับตำแหน่งผู้บริหารสถานศึกษาได้อย่างมีคุณภาพ ขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงและบริบทของสถานศึกษา ซึ่งบทบาทผู้บริหารสถานศึกษาประกอบด้วย นักวางแผน ตัวแทนกลุ่ม ผู้นำทางวิชาการ ผู้สานสัมพันธ์ภายในกลุ่ม และนักประเมินผล
จากการศึกษาสรุปได้ว่า ผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา เป็นบทบาทสำคัญของผู้บริหารสถานศึกษาในการปฏิบัติหน้าที่ให้สถานศึกษามีคุณภาพและมาตรฐาน ประกอบด้วย การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ การวัดผล ประเมินผล และเทียบโอนผลการเรียน การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา การพัฒนาสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษา การพัฒนาแหล่งเรียนรู้
การนิเทศการศึกษา การแนะแนวการศึกษา การพัฒนาระบบ การประกันคุณภาพในสถานศึกษา การส่งเสริมความรู้ด้านวิชาการแก่ชุมชน การประสานความร่วมมือในการพัฒนาวิชาการกับสถานศึกษาอื่น การส่งเสริมและสนับสนุนงานวิชาการ แก่บุคคล ครอบครัว องค์กร หน่วยงาน และสถาบันอื่นที่จัดการศึกษา ทั้งนี้ การพัฒนาหลักสูตรและการสอนของสถานศึกษาเป็นงานที่จำเป็นและสำคัญในการพัฒนางานวิชาการ
ให้ทันยุคสมัย ดังนั้น ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษากับการพัฒนาหลักสูตรและการสอน จึงมีความสำคัญต่อการจัดการศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพ มาตรฐานการศึกษา และก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อสถานศึกษาและประเทศชาติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชนการเกษตรแห่งประเทศไทย. กระทรวงศึกษาธิการ.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2546). ภาพอนาคตและคุณลักษณะของคนไทยที่พึงประสงค์. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
ณิชาภา ธพิพัฒน์. (2559). การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำผู้บริหารสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต วิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี.
ทวน เที่ยงเจริญ. (2563). การพัฒนาระบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อความเป็นเลิศของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต วิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี.
ปานหทัย ธรรมรัตน์. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสกลนคร เขต 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พรรณพรรษ หัตถวงษ์. (2562). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาตามหลักการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน ในการพัฒนาท้องถิ่น สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต วิชาการบริหารการศึกษา). คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2561). หลักการคิดการจัดการหลักสูตรและการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภัทรินญา เดชาวัตธนโชติ. (2563). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 35 (ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต วิชากการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ราชกิจจานุเบกษา. (2556). กฎหมายวาด้วยระบบ หลักเกณฑ์ และวิธีการประกันคุณภาพการศึกษา. 127(23ก.).
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2548). มาตรฐานวิชาชีพทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2549). แนวทางการวัดผลประเมินผลในชั้นเรียน กลุ่มสาระวิทยาศาสตร์ หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
เวียงชัย วัชรนิรันดร์. (2553). ผู้บริหารมืออาชีพ. สืบค้นเมื่อวัที่ 25 มกราคม 2567, จากhttp://www.gotoknow.org.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). ข้อเสนอเชิงนโยบายเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพการศึกษาเชิงระบบ. กรุงเทพฯ: สำนักพัฒนากฎหมายการศึกษา สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566-2570. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อัจฉรา ช่วยนุ่ม. (2560). รูปแบบปัจจัยเชิงสาเหตุของการบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาที่มุ่งสู่ความเป็นเลิศ (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Good, C.V. (Ed). (1973). Dictionary of education: Prepared under the auspices of Phi Delta Kappa. 3rd ed. New York: Ma Graw-Hill
Knezevich, S. J. (1984). Administration of Public Education. 4th ed. New York: Harpar and Row.
Krech, Crutchfield, & Ballachey. (1962). Individual in Society. New York: McGraw-Hill.
Mintzberg. (1980). The Nature of Managerial Work. New York: Prentice Hall Inc.
Murphy. (1996). Making ethical decision systematically. Nursing, 76(6), 137-147.
Stogdill, Ralph M. (1974). Handbook of Leadership. New York: Free Press.
Taba, Hilda. (1962). Saylor and Alexander. (1974). Curriculum Development: Theory and Practice. New York: Harcourt Brace and World.
