จิตสำนึก : การแก้ปัญหาทุจริตคอร์รัปชันในสังคมไทย การแก้ปัญหาทุจริตคอร์รัปชันในสังคมไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปัจจุบันปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันในประเทศไทยถือเป็นปัญหาเรื้อรังที่นับวันยิ่งจะทวีความรุนแรง และสลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้นและส่งผลกระทบในวงกว้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อความมั่นคงของชาติ เป็นปัญหาลำดับ ต้น ๆ ที่ขัดขวางการพัฒนาประเทศทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง เนื่องจากเกิดขึ้นทุกภาคส่วนในสังคมไทย ไม่ว่าจะเป็นภาคการเมือง ภาคราชการ โดยเฉพาะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมักถูกมองจากภายนอกสังคมว่า เป็นองค์กรที่เอื้อต่อการทุจริตคอร์รัปชัน การที่จะแก้ปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันได้นั้นจะต้องใช้วิธีการ เข้าช่วย โดยการสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมือง หรือร่วมกันแก้ไขด้วยมวลรวมของประชาชนทุกฝ่าย โดยมีทฤษฎีหลาย ๆ ทฤษฎีแตกต่างกันออกไป เช่น ทฤษฎีการสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมือง โดยมีหลักการตรวจสอบอำนาจรัฐ คือ เป็นการตรวจสอบอำนาจรัฐโดยองค์กรทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชนพลเมือง หลักนิติรัฐ คือ รัฐที่ปกครองภายใต้กฎหมายควบคุม หรือภายใต้กฎหมายที่เที่ยงธรรม เป็นต้น
บทความทางวิชาการนี้ ผู้เขียนได้นำเสนอแนวทางของการแก้ไขปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันไว้ 2 ระดับ คือ ระดับปัจเจกบุคคล โดยการสร้างภูมิคุ้มกันในด้านการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน และการสร้างจิตสำนึกโดยการบูรณาการหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาเพื่อส่งเสริมแนวคิดต่าง ๆ ที่กล่าวมาล้วนมีปรากฏ หรือมีอยู่แล้วในสังคมไทย เพื่อสร้างระบบการบริหารจัดการบ้านเมือง การพัฒนาชาติและสังคมที่ดีในทุก ๆ ภาคส่วนของสังคมไทย
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
เกริกไกร จิระแพทย์. (2520). คอร์รัปชันในรัฐบาลท้องถิ่นรัฐนิวเช้าธ์เวลส์. แปลและเรียบเรียงโดย วาสิษฐ์ บุนนาค. วารสารสำนักงาน, ป.ป.ป.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2547). กลเม็ดเด็ดปีกคอร์รัปชัน. กรุงเทพฯ: บริษัทซัดเซสมีเดีย จำกัด.
เกียรติภูมิ วงศ์รจิต. (9 ธันวาคม2562). แนะ 5 วิธี สอนเด็กโตไปไม่โกง. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2567, จาก https://www.thaipbs.or.th/news/content/286854
จรัส สุวรรณเวลา. (2546). จุดบอดบนทางสู่ธรรมาภิบาล : บทบาทของบอร์ดองค์การมหาชน. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัจฉลดา พิชิตบัญชาการ. (2526). ปัญหาสังคม. กรุงเทพฯ: กิ่งจันทร์การพิมพ์.
ธานินทร์ กรัยวิเชียร. (2518). ครูกับทางอยู่รอดของสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
ประเวศ วะสี. (2546). ธรรมาภิบาลกับคอร์รัปชันในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: มปท.
ปรีชา อุยตระกูล (2561). ประชาสังคมกับการเสริมสร้างธรรมาภิบาลท้องถิ่นเพื่อพัฒนาระบบและกลไกในการป้องกันการทุจริตคอร์รัปชัน: กรณีศึกษาจังหวัดนครราชสีมา (รายงานวิจัย). สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
พระปลัดเทียน พลวุฒฺโฒ. (2552). ธรรมาภิบาล : การแก้ปัญหาคอร์รัปชันในสังคมไทย. วารสารดิฉัน, 1(766), 1-12.
ยิ่งศักดิ์ จิตตะโคตร์. (14 มิถุนายน 2555). จิตสำนึกคือสภาพจิตที่มีสติสัมปชัญญะ. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2567, จาก https://www.gotoknow.org/posts/335967
กุหลาบ รัตนสัจธรรม. (2546) การศึกษา วิเคราะห์ สังเคราะห์ ภาพรวมจรรยาบรรณวิชาชีพในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักมาตรฐานและประเมินผลอุดมศึกษา –
สภาวิจัยแห่งชาติ. (2509). การทุจริตในวงราชการ (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ: สภาวิจัยแห่งชาติ.
สัมฤทธิ์ ยศสมศักดิ์. (2549). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : เอท. ที. เพรส.
สุธี อากาศฤกษ์. (2524). มูลเหตุแห่งคอร์รัปชัน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ.
อุดม มุ่งเกษม. (2545). Good Governance กับการพัฒนาข้าราชการ. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน.
อุทัย หิรัญโต. (2512). ข้าราชการ: ทำไมคอร์รัปชัน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อินเดียนสโตร.
_______. (2517). ปัญหาข้าราชการคอร์รัปชันในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: พัฒนบริหารศาสตร์.
ACT. (17 มีนาคม 2560). วงจรของคอร์รัปชัน. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2567, จาก http://www.anticorruption.in.th/2016/th/detail/135/5/วงจรคอร์รัปชัน
Bowles, T. (1999). Focusing on time orientation to explain adolescent self concept and academic achievement: Part 2: Testing a model. Journal of Applied Health Behaviour, 1(2), 1–8.
University of Florida. (1963). Webster's Seventh New collegiate Dictionary. D 2 C, Merrian Co.