The Effectiveness of Psycho-Behavioral science training on promoting prosocial behavior of secondary school students

Main Article Content

saran pimthong

Abstract

The objective of this experimental study was to investigate the effectiveness of integrated psychological training for secondary school students on their prosocial behavior enhancement. The study employed a 2 by 2 factorial design. There were two types of training: 1) sportsmanship training, and 2) moral reasoning training. Samples of this study were 120 students from Suphanburi sports school. The students were randomly assigned to one of the following four groups receiving other type of training. Immediately after training, psychological measures, and behavior test were administered to all students. Two months after training, there were repeated measures. Assessments used in this study were in the form of summated rating scales. The items of each questionnaire were carefully selected based on several statistical criteria: item discrimination and item-total correlation. Reliability in terms of alpha coefficient was computed for each measure range from 0.84 to 0.87. A statistical procedure used to test the hypotheses was Multivariate analysis of covariance. The result showed that, when compared with the other groups, the 100% trained group was more superior in prosocial behavior assessed immediately after training, and 2 months after training. The effectiveness of the psychological training was clearly evident. According to the results in this experiment, important policy recommendations are given. School should promote the integrated psychological training on sportsmanship and moral reasoning to promote prosocial behavior of secondary school students.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
pimthong, saran. (2020). The Effectiveness of Psycho-Behavioral science training on promoting prosocial behavior of secondary school students. Journal of Behavioral Science for Development, 12(2), 81-100. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JBSD/article/view/240621
Section
Research Article

References

กรมกิจการเด็กและเยาวชน. (2561). รายงานการพัฒนาเด็กและเยาวชน ประจำปี 2560. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
โกศล มีคุณ และงามตา วนินทานนท์. (2553). การวิจัยเชิงทดลองประเมินผลการฝึกอบรม: ความจำเป็นที่ต้องใช้ตัวแปรเชิงเหตุสมทบ. ใน ตำราเล่มที่ 2 งานวิจัยกับงานพัฒนา: ความสัมพันธ์และรูปแบบการดำเนินการ (หน้า 75-85).
จิราภา เต็งไตรรัตน์ และคณะ. (2544). จิตวิทยาทั่วไป. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐวุธ แก้วสุทธา, อังศินันท์ อินทรกำแหง, และพัชรี ดวงจันทร์. (2559). ผลของโปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการดูแลอนามัยช่องปากของวัยรุ่นตอนต้น. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 8(15), 58-75.
ดุจเดือน พันธุมนาวิน. (2549). การวิจัยเพื่อการพัฒนา: หนทางสู่ความสำเร็จของนักพัฒนา. วารสารพัฒนาสังคม, 8(1), 1-40.
ดุจเดือน พันธุมนาวิน. (2553). ทฤษฎีและผลการวิจัยทางจิตพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการวิจัยและพัฒนาบุคคลและสังคม. กรุงเทพฯ: หจก.สามลดา.
ดุจเดือน พันธุมนาวิน และอัมพร ม้าคะนอง. (2552). รายงานการวิจัยการฝึกอบรมจิตลักษณะและทักษะแบบบูรณาการที่มีผลต่อพฤติกรรมการพัฒนานักเรียนของครูคณิตศาสตร์ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2522). ตำราจิตวิทยาการพัฒนาจริยธรรม เล่ม 2. สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2538). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม: การวิจัยและการพัฒนาบุคคล. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน และฉกาจ ช่วยโต. (2533). ลักษณะทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับการบวชในพุทธศาสนาของชายไทยในภาคใต้. รายงานการวิจัย ฉบับที่ 43 สภาวิจัยแห่งชาติ.
เติมศักดิ์ คทวณิช. (2546). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ธนะรัตน์ เก่งสกุล. (2548). อิทธิพลของการเขียนชักจูงตนเองและการได้รับสารชักจูงที่มีต่อความตั้งใจใฝ่รู้ภาษาอังกฤษของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. ภาคนิพนธ์คณะพัฒนาสังคมสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
นิพล โนนจุ้ย. (2558). รูปแบบกิจกรรมการเสริมสร้างความมีน้ำใจนักกีฬา ของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปาริชาติ เทพอารักษ์ และอมราวรรณ ทิวถนอม. (2550). สุขภาวะของคนไทย จุดเริ่มต้นของความอยู่เย็นเป็นสุข. วารสารเศรษฐกิจและสังคม, 44(1), 12-17.
ปรารถนา พลศรี. (2552). ผลการสอนโดยใช้หนังสือนิทานที่มีต่อเหตุผลเชิงจริยธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยทักษิณ.
พัชรศิริ ทัศนศรี. (2556). การศึกษาเหตุผลเชิงจริยธรรมด้านความมีวินัยผ่านนิทานการ์ตูน
แอนิเมชั่นสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนอนุบาลลพบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วัชชิรทาน เข็มทอง, สุภาพร ธนะชานันท์ และอรพินทร์ ชูชม. (2556). ปัจจัยทางจิตและสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมเสียสละของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 5(1), 176-187.
วุฒินันท์ ศรีแถลง และรัชนี ขวัญบุญจัน. (2558). ผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้กิจกรรมกีฬารักบี้ฟุตบอลเพื่อพัฒนาความมีน้าใจนักกีฬาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 10(2), 444-456.
วรศักดิ์ เพียรชอบ. (2523). หลักการและวิธีการสอนวิชาพลศึกษา. กรุงเทพมหานคร :ไทยวัฒนาพานิช.
สิริอร วิชชาวุธ และคณะ. (2552). จิตวิทยาทั่วไป. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุดใจ บุญอารีย์. (2546). ผลการฝึกความสามารถด้านการรู้คิดและความสามารถในการใช้
เหตุผลเชิงจริยธรรมที่มีต่อทัศนคติต่อพฤติกรรมจริยธรรมของนักศึกษา. รายงานการวิจัย โครงการวิจัยแม่บท: การวิจัยและพัฒนาระบบพฤติกรรมไทย สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
แสวง ทวีคูณ, นิภาพร โชติสุดเสน่ห์, และณรงศักดิ์ บุญยมาลิก. (2546). ผลของการพัฒนาจิต
และทักษะต่อพฤติกรรมการปลูกฝังวินัยแก่นักเรียนของครู. รายงานการวิจัย โครงการวิจัยแม่บท: การวิจัยและพัฒนาระบบพฤติกรรมไทย สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
อภิวัฒน์ งั่วลําหิน. (2553). การจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้กิจกรรมกีฬาฟุตบอลตามแนวคิดพัฒนาจริยธรรมของโคลเบิร์ก เพื่อพัฒนาความมีน้ำใจนักกีฬาของนักเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ (ครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Batson, C. D. & Powell, A. A. (2003). Altruism and prosocial behavior. In T. Millon, M. J. Lerner & I. B. Weiner (Eds.), Handbook of psychology and social psychology: Vol 5 (pp. 463-484). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Carlo, G., Knight, G. P., McGinley, M., Zamboanga, B. L. & Hernandez-Jarvis, L. (2010). The multidimensionality of prosocial behaviors and evidence of measurement equivalence in Mexican American and European American early adolescents. Journal of Research on Adolescence, 20, 334-358.
Carlo, G., Mestre, M. V., Samper, P., Tur, A. & Armenta, B. E. (2010). Feelings or cognitions? Moral cognitions and emotions as longitudinal predictors of prosocial and aggressive behaviors. Personality and Individual Differences, 48, 872-877.
Courel-Ibanez, J., Sanchez-Alcaraz, B. J., Gomez-Marmol, A., Valero-Valenzuela, A. & Moreno-Murcia, J. A. (2019). The moderating role of sportsmanship and violent attitudes on social and personal responsibility in adolescents. A cluistering-classification approach. PLoS ONE, 14(2), e0211933.
De Caroli, M. E., Falanga, R. & Sagone, E. (2014). Prosocial behavior and moral reasoning in Italian adolescents and young adults. Research in Psychology and Behavioral Sciences, 2(2), 48-53.
Eisenberg, N. (1986). Altruistic emotion, cognition and behavior. Hilldale, NJ: Erlbaum.
Eisenberg, N., Guthrie, I. K., Murphy, B. C., Shepard, S. A., Cumberland, A. & Carlo, G. (1999). Consistency and development of prosocial dispositions: A longitudinal study. Child Development, 70, 1360-1372.
Eisenberg, N., Fabes, R. A. & Spinrad, T. L. (2006). Prosocial behavior. In N. Eisenberg, W. Damon & R. M. Lerner (Eds.), Handbook of child psychology: Vol 3. Social, emotional, and personality development (6th ed., pp. 646-718). New York: Wiley.
Gibbons, S. L. & Ebbeck, V. (1997). The effect of different teaching strategies on the moral development of physical education students. Journal of Teaching in Physical Education, 17, 85-98.
Gibbs, J. C. (2003). Moral development & reality: Beyond the theories of Kohlberg and Hoffman. Thousand Oaks, CA: Sage.
Mouratidou, K., Goutza, S., & Chatzopoulos, D. (2007) Physical education and moral development: An intervention programme to promote moral reasoning through physical education in high school students. European Physical Education Review, 13(1), 41–56.
Musschenga, A. W. (2009). Moral intuitions, moral expertise and moral reasoning. Journal of Philosophy of Education, 43(4), 597-613.
Ongley, S. F., Nola, M. & Malti, T. (2014). Children’s giving: Moral reasoning and moral emotions in the development of donation behaviors. Frontiers in Psychology, 5, 458.
Reynolds, S. J. & Ceranic, T. L. (2007). The effects of moral judgment and moral identity on moral behavior: An empirical examination of the moral individual. Journal of Applied Psychology, 92(6), 1610-1624.
Sharpe, T., Brown, M. & Crider, K. (1995). The effects of a sportsmanship curriculum intervention on generalized positive social behavior of urban elementary school students. Journal of Applied Behavior Analysis, 28(4), 401-416.
Shields, D. & Bredemeier, B. (1995). Character development and physical activity. Champaign, IL: Human Kinetics.
Stornes, T., & Bru, E. (2002). Sportspersonship and perceptions of leadership: An investigation of adolescent handball players' perceptions of sportspersonship and associations with perceived leadership. European Journal of Sport Science, 6(2), 1-15.
Vallerand, R. J., Briere, N. M., Blanchard, C. & Provencher, P. (1997). Development and validation of the multidimensional sportspersonship orientation scale. Journal of Sport & Exercise Psychology, 19, 197-206.