THE DEVELOPMENT OF AN INSTRUCTIONAL MODEL FOR WIND BAND’S THAI TRADITIONAL MUSIC USING TRANSMISSION OF LT.COL., WICHIT HO-THAI (NATIONAL ARTIST) AS A ROLE MODEL
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1) to study the transmission of Wind band’s Thai traditional music by Lt. Col. Wichit Hothai (National Artist), and 2) to develop an instructional model for Wind band’s Thai traditional music for wind students, Faculty of Humanities and Social Sciences, Rambhai Barni Rajabhat University based on the KDA model. The research employed the qualitative approach by using document analysis, an in-depth interview method. The results of the research found that: 1.The transmission of Wind band’s Thai traditional music by Lt. Col. Wichit Hothai (National Artist) consisted of 3 main steps: 1) The preparatory stage: the selection of songs and playing techniques that were suitable for the students. 2) The teaching stage: the preparation before playing; teaching separately for each instrument group and ensemble teaching. 3) Summarizing and giving feedback: a summary of knowledge, and giving feedback for improvement and development including the preparation for the next time 2.An instructional model for wind students, Faculty of Humanities and Social Sciences, Rambhai Barni Rajabhat University consisted of 8 steps: 1) inquiry and learning design with learners, 2) content determination and planning for teaching, 3) a study of theories related to Wind band’s Thai traditional music, 4) a study of the songs, and preparation before learning, 5) practice of playing Wind band’s Thai traditional music, 6) assessment during the rehearsal, and advincing on rehearsal, 7) rehearsals to prepare for playing on various occasions, and 8) musical performances on various occasions. An instructional model for wind band using transmission of Lt. Col. Wichit Hothai (National Artist) focused on the development of students’ musical potential according to skill levels and musical instruments used in playing, emphasizing knowledge along with correct playing principles based on morality, leading effective teaching and learning management.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The author(s) is only responsible for data appearing in the submitted manuscript of Interdisciplinary social sciences and communication journal.Besides, this journal encourages and enables you to share data such as statements, contents, figures, etc. that support your research publication where appropriate, and enables you to interlink the data with proper citation.
References
กรมพลศึกษา. (2558). แนวทางการจัดประกวดวงโยธวาทิต. โรงพิมพ์เอส ออฟเซ็ทกราฟฟิคดีไซน์
กวินนาฏ ผินกลาง, ทินกร อัตไพบูลย์ และพิทยวัฒน์ พันธะศรี. (2558). กระบวนการเรียนรู้เพลงไทยในรูปแบบการบรรเลงเดี่ยวปี่คลาริเน็ตของศิลปินแห่งชาติ: กรณีศึกษาพันโทวิชิต โห้ไทย. รมยสาร, 13(3), 79-88.
จิรกานต์ สิริกวินกอบกุล. (2563). สามัตถิยะสู่ผลลัพธ์การเรียนรู้: ผู้เรียนดนตรีศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสู่นักปฏิบัติการทางดนตรีศึกษาเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น. วารสารดนตรีบ้านสมเด็จฯ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 2(1), 41-58.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2561). ดนตรีศึกษา : หลักการและสาระสำคัญ (พิมพ์ครั้งที่ 10). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2556). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 17). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประกิต ละเพียรชัย. (2532). การบรรเลงเพลงไทยด้วยวงโยธวาทิต. คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พฤทธิ์ พันธุมิตร. (2553). การแปรทำนองวงโยธวาทิต เพลงโศก และเพลงแขกสาย เถา ของบ้านพาทยโกศล. คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิม แสนบุญศิริ และคณะ. (2561). การศึกษาผลการเรียนรู้ของนักศึกษาตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติจากการจัดการเรียนการสอนด้วย KDA โมเดลของมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
พีรัญยา วิสิฐจันทรกูล. (2558). แนวทางการฝึกซ้อมวงมโหรีเครื่องเดี่ยวระดับมัธยมศึกษา: กรณีศึกษาโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิศวะ ประสานวงศ์. (2555). การศึกษากระบวนการถ่ายทอดการบรรเลงระนาดเอกของครูอุทัย แก้วละเอียด (ศิลปินแห่งชาติ). [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
ศุภศิระ ทวิชัย. (2556). กระบวนการเรียบเรียงเพลงไทยสาหรับวงโยธวาทิตของพันโทวิชิต โห้ไทย (ศิลปินแห่งชาติ). [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหิดล.
สุรพล เอี่ยมอู่ทรัพย์. (2552). สอนอย่างไรที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. ดอกหญ้าการพิมพ์.
อุทัย ศาสตรา. (2560). กระบวนการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์ดนตรีไทยสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น: การถอดบทเรียนจากศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย). [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุทิศ นาคสวัสดิ์. (2546). ทฤษฎีและหลักปฏิบัติดนตรีไทยและพจนานุกรมดนตรีไทย.อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
Taba, H. (1962). Curriculum Development Theory and Practice. Harcourt, Braceand World.
