การพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาด้วยการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคิดห้องเรียนกลับด้าน

Main Article Content

ธีรพงษ์ จันเปรียง
เจนวิทย์ วารีบ่อ
วัชราภรณ์ เกตุช้าง

บทคัดย่อ

การวิจัยครังนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนของนักศึกษาที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวความคิดห้องเรียนกลับ 3) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวความคิดห้องเรียนกลับด้าน


         ผลการศึกษาพบว่า


1) ผลการศึกษาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาของนักศึกษาในภาพรวม พบว่า ก่อนการส่งเสริมและพัฒนานักศึกษามีคะแนนเฉลี่ยในภาพรวม เท่ากับ 7.65 คิดเป็นร้อยละ 38.45 หลังการส่งเสริมและพัฒนามีคะแนนเฉลี่ยเพิ่มเป็น 13.67 คิดเป็นร้อยละ 68.35


2) ผลการเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ไขปัญหาในภาพรวม พบว่า ผลต่างของคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนกับก่อนเรียน () มีค่าเท่ากับ 6.87 ค่าสถิติ t เท่ากับ 15.91 (Sig. ที่ .05) และค่าขนาดของผล (effect size : d) เท่ากับ 2.45 หมายความว่า หลังจากเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวความคิดห้องเรียนกลับด้านนักศึกษามีคะแนนเฉลี่ยทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05


3) ความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวความคิดห้องเรียนกลับด้านในภาพรวม พบว่า มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 3.97 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.19 ซึ่งเป็นความพึงพอใจในระดับมาก โดยด้านที่นักศึกษาพึงพอใจมากที่สุด คือ ความพึงพอใจต่อเนื้อหาที่เรียนมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.01 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.44

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันเปรียง ธ., วารีบ่อ เ., & เกตุช้าง ว. (2023). การพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาด้วยการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคิดห้องเรียนกลับด้าน. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 6(4), 53–64. https://doi.org/10.14456/issc.2023.62
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จักรกฤษณ์ โพดาพล. (2563). การจัดการเรียนรู้ออนไลน์ : วีถีที่เป็นไปทางการศึกษา. https://web.mbuslc.ac.th/article/

ธีรพงษ์ จันเปรียง. (2564). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. บริษัท บุ๊ค แอนด์ บ๊อกซ์ ออฟเซท พริ้นท์ จำกัด.

ธีรพงษ์ จันเปรียง. (2565). การพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ไขปัญหาด้วยการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ตามแนวคิดห้องเรียนกลับด้าน[งานวิจัย]. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

นิตยา มณีวงศ์. (2562). ศึกษาพฤติกรรมและปัจจัยความสำเร็จการเรียนออนไลน์แบบแอปพลิเคชัน

ในช่วงวิกฤต COVID-19. มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

ปรียาดา ตาปิงแก้ว. (2562).กระบวนการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ 5 steps GOCQF. https://inskru.com/idea/-MQ2Yn4XrqsjDF9SlslH.

วรธาน เทคโนโลยี. (2562).การเรียนการสอนออนไลน์. https://www.worathan.co.th/.

สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ. (2564). คู่มือการจัดการเรียนรู้ออนไลน์. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

Bergmann J. & Sams A. (2012). Flip your class. Reach Every Student in Every Class Every Day. International Society for Technology

in Education.

Gradmusings. (2020). Flipped Classroom. https://sites.psu.edu/gradmusings/2020/03/01/flipping-it-up-w-flipped-

classroom/

Google. (2021). Google Apps for Education. https://www.google.com/search?q=Google+Apps+for+Education&tbm=isch&ved=/

Jonathan Bergmann & Aaron Sams. (2012). Flip your classroom: reach every student in every class every day. ISTE..

Kachka P. (2012). Educator’s Voice: What’s All this Talk about Flipping.

http://www.pearsonlearningsolutions.com/ academic-xecutives/blog/tag/flipped-classroom/.

Partnership for 21st Century Skills. (2009). Framework for 21st Century Learning.

http://www.battelleforkids.org/networks/.

Polyflip. (2020). The Flipped Classroom. https://www.polyflip.eu/Flipped-classroom-in-theory/.

Wei Bao. (2020). COVID‐19 and online teaching in higher education: A case study of Peking University. Human behavior and emerging technologies, 2(2), 113-115.

Worathan Technology (2021). Online learning. https://www.worathan.co.th/.