การสร้างนิทานเพลงพื้นบ้านมัลติมีเดียเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์ศิลปะเพลงพื้นบ้านภาคกลางสำหรับเด็กอนุบาล

ผู้แต่ง

  • รัถยา เชื้อกลาง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี
  • สุทธิพรรณ ธีรพงศ์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
  • ฌลาพิชญ์ บุญจิตสิทธิ์ศักดิ์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี

DOI:

https://doi.org/10.14456/educu.2020.36

คำสำคัญ:

เพลงพื้นบ้าน, นิทานเพลงพื้นบ้าน, การอนุรักษ์ศิลปะเพลงพื้นบ้าน, มัลติมีเดีย, เด็กอนุบาล

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) เพื่อสำรวจทัศนคติ ความตระหนัก และการเห็นคุณค่าของศิลปะเพลงพื้นบ้านภาคกลาง 2) เพื่อสร้างและศึกษาผลการใช้สื่อนิทานเพลงพื้นบ้านมัลติมีเดียเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์ศิลปะเพลงพื้นบ้านภาคกลางสำหรับเด็กอนุบาล กลุ่มเป้าหมายในการวิจัย คือ เด็กชาย-หญิงที่มีอายุ 5-6 ปี โรงเรียนอนุบาลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดนครปฐม จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 259 คน งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา ประกอบด้วย ระยะที่ 1 การสำรวจข้อมูลพื้นฐาน ทัศนคติ ความตระหนัก และการเห็นคุณค่าของศิลปะเพลงพื้นบ้านภาคกลาง โดยมีกลุ่มเป้าหมายคือ คือ 1) ผู้บริหารสถานศึกษา 2) ครู และ 3) เด็กอนุบาล ระยะที่ 2 พัฒนาสื่อนิทานเพลงพื้นบ้านมัลติมีเดีย ระยะที่ 3 ทดลองใช้สื่อ จำนวน 7 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน ๆ 20 นาที ระยะที่ 4 การนำเสนอสื่อนิทานเพลงพื้นบ้านมัลติมีเดียฉบับสมบูรณ์ ผลการวิจัย พบว่า สื่อที่พัฒนาขึ้น ได้แก่ นิทานเพลงจำนวน 7 เรื่อง คู่มือการใช้สื่อและแผนการจัดกิจกรรม จำนวน 21 แผน จัดทำในรูปแบบ DVD หลังการใช้สื่อที่พัฒนาขึ้น พบว่า เด็กอนุบาลมีค่าเฉลี่ยคะแนนมีพฤติกรรมการอนุรักษ์ศิลปะเพลงพื้นบ้านภาคกลางสูงขึ้น ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมการการส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ. (2561). แผนพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2560-2564. เจ เอส การพิมพ์.
ดวงเดือน สดแสงจันทร์. (2544). การศึกษาเพลงพื้นบ้านของคณะขวัญจิต ศรีประจันต์. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. สาขามานุษยดุริยางควิทยา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธมลวรรณ เศรษฐหิรัญกุล และ ชลาธิป สมาหิโต. (2562). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาเรื่อง วัฒนธรรมท้องถิ่นจังหวัดนนทบุรีเพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์สำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสุโขทันธรรมาธิราช, 12(1), 100.
ปิมปภา ร่วมสุข และคณะ. (2558). การสร้างสื่อนิทานเพื่อพัฒนาพฤติกรรมคุณธรรมด้านความมีน้ำใจในเด็กปฐมวัย. วารสารวิชาการ มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 8(1), 903-922. https://www.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/issue/archive
ศิริลักษณ์ คลองข่อย. (2555). การพัฒนานิทานการ์ตูนแอนิเมชัน เรื่องอยู่อย่างพอเพียงสำหรับเด็กปฐมวัย. (ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี). http://www.repository.rmutt.ac.th. /bitstream/handle//123456789/1294/131870.pdf.
สุนทรียา ศรีวรขันธ์, รณิดา เชยชุ่ม, และ สุจินดา ขจรรุ่งศิลป์. (2559). การพัฒนาจริยธรรมด้านความซื่อสัตย์ของเด็กปฐมวัย ที่ได้รับการเล่านิทานต่อเนื่องประกอบหุ่น. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัย, 12(1), 67-73. http://www.graduate.dusit.ac.th/journal/index.php/sdujournal/article/view/126
สมชัย ใจดี และ ยรรยง ศรีวิริยาภรณ์. (2545). ประเพณีและวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
หทัยภัทร ไกรวรรณ และ ปัทมาวดี เล่ห์มงคล. (2560). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบสตีมศึกษาที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัย. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 32(1), 123-133. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/eduku/article/view/85894
อัญชลี จันทาโภ และ วิศนี ศิลตระกูล. (2558). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อการอนุรักษ์ ส่งเสริม และสืบทอดการแสดงพื้นเมืองสุพรรณบุรี. สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์, 15(2), 91-100. http: //cultural.wu.ac.th/wp-content/uploads/2016/07

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-09-30

รูปแบบการอ้างอิง

เชื้อกลาง ร. ., ธีรพงศ์ ส. ., & บุญจิตสิทธิ์ศักดิ์ ฌ. . (2020). การสร้างนิทานเพลงพื้นบ้านมัลติมีเดียเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์ศิลปะเพลงพื้นบ้านภาคกลางสำหรับเด็กอนุบาล. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(3), 316–331. https://doi.org/10.14456/educu.2020.36