การพัฒนาระบบการจัดการความร่วมมือทางวิชาการของสถานศึกษาในเครือข่ายสหวิทยาเขต สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42
คำสำคัญ:
ระบบการจัดการ, ความร่วมมือทางวิชาการ, สถานศึกษาในเครือข่ายสหวิทยาเขตบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบการจัดการความร่วมมือทางวิชาการของสถานศึกษาในเครือข่าย
สหวิทยาเขต สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42 มี 3 ขั้นตอน คือ 1) การศึกษาสภาพการจัดการ
ความร่วมมือทางวิชาการของสถานศึกษาในเครือข่ายสหวิทยาเขต สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42 ผู้ให้ข้อมูล จำนวน 376 คน 2) การสร้างระบบการจัดการความร่วมมือทางวิชาการของสถานศึกษาในเครือข่ายสหวิทยาเขตโดยใช้เทคนิคการสัมมนาผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 17 คน และ3) การทดลองใช้ระบบการจัดการความร่วมมือทางวิชาการของสถานศึกษาในเครือข่ายสหวิทยาเขต เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการจัดการความร่วมมือทางวิชาการของสถานศึกษาในเครือข่ายสหวิทยาเขตมีสภาพ
การปฏิบัติงานที่เป็นจริงโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลางและมีสภาพการปฏิบัติงานที่คาดหวังโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ระบบการจัดการความร่วมมือทางวิชาการของสถานศึกษาในเครือข่ายสหวิทยาเขต ดำเนินการความร่วมมือทางวิชาการโดยการจัดการด้วยวงจรคุณภาพ (PDCA) มีคุณภาพในระดับมาก 3) ผลการทดลองใช้ระบบการจัดการความร่วมมือทางวิชาการ ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาพบว่า กลุ่มผู้ทดลองใช้ระบบมีความพึงพอใจต่อการนำระบบไปใช้ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
ธนาธิป พรกุล. (2554). คลี่พระราชบัญญัติฯ จัดการเรียนการสอนผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. วารสารวิชาการ, 4(9), 2-7.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรตน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
พนม พงษ์ไพบูลย์. (2541). การศึกษาพื้นฐานเพื่อปวงชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.
พนม ลิ้มอารีย์. (2548). การแนะแนวเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. (2546). ราชกิจจานุเบกษา. 166(74 ก.).
พัชรินทร์ จันทาพูน และ ปิยพงษ์ สุเมตติกุล. (2557). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือเพื่อการพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารครุศาสตร์, 42(1), 81–94.
พิสิฐ เทพไกรวัล. (2554). การพัฒนารูปแบบเครือข่ายความร่วมมือเพื่อคุณภาพการจัดการศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.
ภาวิดา ธาราศรีสุทธิ. (2550). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ยุพา เวียงกมล อัดโคดดร และ พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2556). กลยุทธ์การบริหารวิชาการของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อส่งเสริมการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารครุศาสตร์, 41(3), 38–47.
รุ่งรัชดาพร เวหะชาติ. (2553). การบริหารงานวิชาการ สถานศึกษาขั้นพื้นฐาน (พิมพ์ครั้งที่ 3). สงขลา: นำศิลป์โฆษณา.
สจีวรรณ ทรรพวสุ และ ไสว ศิริทองถาวร. (2555). การพัฒนากระบวนการบริหารงานวิชาการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานด้วยการจัดการคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42. (2556). รายงานผลการจัดการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42. นครสวรรค์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2546). เอกสารประชาสัมพันธ์เพื่อการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2549). นวัตกรรมสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก. กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
ภาษาอังกฤษ
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8(3), 213-235.
Useem, E. L. (1994). Renewing school: A report on the cluster initiative in Philadelphia. Philadelphia, PA: PATHS/PRISM: The Philadelphia Partnership for Education.
