นวัตกรรมพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพอนาคตด้วยเทคนิคการสอนบูรณาการอนาคตวิทยาสำหรับนักศึกษาระดับอาชีวศึกษาในครอบครัวแรงงานไร้ฝีมือพื้นที่เมืองเชียงใหม่

บทคัดย่อ

บริบทการศึกษาที่มีความเหลื่อมล้ำเชิงโครงสร้างของครอบครัวแรงงานไร้ฝีมือในพื้นที่นวัตกรรมเมืองเชียงใหม่ งานวิจัยนี้ชี้ให้เห็นความจำเป็นในการยกระดับสมรรถนะอาชีพอนาคต ของนักศึกษาระดับอาชีวศึกษาให้สอดรับเศรษฐกิจดิจิทัลกับความสร้างสรรค์และภาคบริการที่พลิกผัน วัตถุประสงค์เพื่อ 1) ทบทวนนวัตกรรมการเรียนการสอนอนาคตวิทยาที่เอื้อต่อการพัฒนาสมรรถนะอาชีพอนาคตสำหรับนักศึกษาระดับอาชีวศึกษา และ 2) เสนอนวัตกรรมกลยุทธ์การสอนที่เหมาะกับการพัฒนานักศึกษาระดับอาชีวศึกษาจากครอบครัวแรงงานไร้ฝีมือในบริบทเมืองเชียงใหม่ ระเบียบวิธีเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพในวิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงอาสาสมัคร 10 คน ที่สนใจเข้าร่วมกิจกรรมเรียนรู้ 3 ครั้งในการจัดกิจกรรมการบูรณาการสร้างฉากทัศน์อนาคต ร่วมกับการวางแผนย้อนกลับ ควบคู่สัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบสะท้อนคิด และการสังเกตเชิงระบบ ตรวจสอบคุณภาพโดยกลุ่มตัวอย่าง และตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ วิเคราะห์เชิงเนื้อหาอย่างเป็นขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีทุนปณิธานและศักยภาพแฝง แต่ถูกจำกัดด้วยรายได้ไม่มั่นคง การเข้าถึงทรัพยากรดิจิทัลต่ำ และเวลาจำกัดจากการทำงานพิเศษ การออกแบบบทเรียนที่ผสานการวางแผนอนาคต การพยากรณ์ย้อนกลับที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนเห็นฉากทัศน์อาชีพที่เป็นไปได้ เลือกอนาคตพึงประสงค์ และวางแผนย้อนกลับเป็นแผนกลยุทธ์ระยะสั้น–กลาง–ยาว ส่งผลให้สมรรถนะสำคัญเพิ่มขึ้น ได้แก่ การคิดเชิงอนาคต การวางแผนชีวิตกับอาชีพ และการใช้ดิจิทัลอย่างรู้เท่าทัน พร้อมข้อเสนอนวัตกรรมมกลยุทธ์ 8 ขั้น เชื่อมโจทย์ชีวิตจริง โครงงาน และเครือข่ายที่ปรึกษา นัยสำคัญเชิงวิชาการคือการเรียนการสอนบูรณาการอนาคตวิทยา สมรรถนะอาชีพ และเทคนิคการสอนเชิงรุกในบริบทผู้เรียนชายขอบเมืองใหญ่ ซึ่งยังขาดหลักฐานเชิงปฏิบัติการ งานนี้เสนอกรอบนำไปใช้เชิงนโยบายเพื่อแปลงทุนปณิธานเป็นสมรรถนะอาชีพที่ยั่งยืนได้จริง