การพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการประมวลสารสนเทศและการลดคอกนิทีฟโหลด คำศัพท์ภาษาอังกฤษ เรื่องอาการเจ็บป่วย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยบูรณาการศาสตร์การสอนกับประสาทวิทยาศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อออกแบบและพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการประมวลสารสนเทศของผู้เรียน ศึกษาการประมวลสารสนเทศ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน คอกนิทีฟโหลด ความคิดเห็นของผู้เรียน และคลื่นไฟฟ้าสมองของผู้เรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ฯ รูปแบบการวิจัย คือ การวิจัยโมเดล (Model Research) (Richey & Klein, 2007) โดยมีการวิจัย 3 ระยะ (Phase) ดังนี้ ระยะที่ 1 การพัฒนาโมเดล (Model Development) ระยะที่ 2 การตรวจสอบความตรงของโมเดล (Model Validation) ระยะที่ 3 การใช้โมเดล (Model Use) ผลการวิจัยพบว่า 1) การออกแบบและพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายฯ ที่มาจากการสังเคราะห์กรอบแนวคิดการออกแบบ มี 7 องค์ประกอบ คือ (1) สถานการณ์ปัญหา (2) คลังคำศัพท์ (3) ศูนย์เครื่องมือทางปัญญา (4) ศูนย์แลกเปลี่ยนเรียนรู้ (5) ศูนย์ฐานการช่วยเหลือ (6) ศูนย์ฝึกหัดทางปัญญา และ (7) ศูนย์ส่งเสริมการประมวลสารสนเทศและการลดคอกนิทีฟโหลด 2) การประมวลสารสนเทศของผู้เรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายฯ โดยการวิเคราะห์โปรโตคอลและสรุปตีความ พบว่า ผลการประมวลสารสนเทศของผู้เรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ พบว่า นักเรียนมีความสามารถประมวลสารสนเทศตามหลักการของ Klausmeier (1985) ซึ่งประกอบด้วย 3 กระบวนการ คือ 1) การบันทึกผัสสะ 2) ความจำระยะสั้น และ 3) ความจำระยะยาว 3) คอกนิทีฟโหลดของผู้เรียนในขณะปฏิบัติภารกิจการประมวลสารสนเทศของผู้เรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ฯ พบว่า นักเรียนมีความสามารถในการลดคอกนิทีฟโหลด 4) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายฯ พบว่า ผู้เรียนมีค่าคะแนนเฉลี่ยการทดสอบหลังเรียน ( ) คิดเป็นร้อยละ 84.00 ของคะแนนเต็ม แสดงว่ามีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม และผู้เรียนร้อยละ 86.67 ของจำนวนนักเรียนทั้งหมด ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 80 ของจำนวนนักเรียนทั้งหมด 5) ความคิดเห็นของผู้เรียนที่เรียนด้วยโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายฯ พบว่า ด้านเนื้อหา ด้านสื่อ และด้านการออกแบบ มีการออกแบบที่เหมาะสมและช่วยสนับสนุนส่งเสริมการประมวลสารสนเทศและการลดคอกนิทีฟโหลด 6) คลื่นไฟฟ้าสมองที่เกิดขึ้นในตำแหน่งพื้นที่สมองที่มีความจำเพาะกับการประมวลสารสนเทศในขณะที่ผู้เรียนทำภารกิจ พบว่า คลื่นแอลฟาในตำแหน่งของพื้นที่สมองที่มีความจำเพาะกับการประมวลสารสนเทศในพื้นที่สมองส่วนหน้า เกิดในตำแหน่ง AF3, AF4, F3, F4, F7, F8 ซึ่งเป็นพื้นที่สมองที่มีความจำเพาะกับการประมวลสารสนเทศ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จารุณี ซามาตย์. (2552). การพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคตวิสต์ที่ส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จุรีรัตน์ เพียสาร. (2549). ผลของมัลติมีเดียที่พัฒนาตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ รายวิชาภาษาอังกฤษ เรื่องส่วนต่างๆ ของร่างกาย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. [ม.ป.ท.]: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นุชนาจ พลอยพันธ์, สุมาลี ชัยเจริญ และชลิสา โพธิ์นิ่มแดง. (2549). ผลของมัลติมีเดียที่พัฒนาตามแนวทฤษฎีพุทธิปัญญา
ที่ใช้ keyword method สาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ เรื่องสัตว์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารเทคโนโลยีทางปัญญา, 1(1), 76-85.
ปรัศณียา กองอาษา. (2546). ผลของการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนแบบมัลติมีเดียที่พัฒนาตามแนวทางพุทธิปัญญาบนพื้นฐานการขยายความคิด. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พวงทอง เพชรโพน. (2555). การออกแบบและพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายที่ส่งเสริมทักษะทางปัญญา และการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สุชาติ วัฒนชัย และคณะ. (2551). รายงานการวิจัย เรื่อง การออกแบบและพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมศักยภาพ การเรียนรู้ทางสมองของผู้เรียนโดยใช้ Brain-Based Learning. ขอนแก่น: ศูนย์วิจัยนวัตกรรมและเทคโนโลยีทางปัญญา มหาวิทยาลัยขอนแก่น
สุมาลี ชัยเจริญ. (2559). การออกแบบการสอน: หลักการ ทฤษฏีสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 2. ขอนแก่น: คลังนานา.
Klausmeier, H.J. (1985). Educational Phycology. 5th ed. New York: Harper & Row.
Richey, R.C. & Klein, J. (2007). Design and developmental research. New Jersey: Lawrence.
Mayer, R.E. (2005). Cognitive theory of multimedia learning. In R.E. Mayer (Ed.). The Cambridge Handbook of Multimedia Learning. (pp. 224-238). New York: Cambridge University Press.
