การศึกษาความสามารถและความคงทนในการเรียนรู้ เรื่อง จำนวนนับของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา โดยใช้การจัดการเรียนรู้เกมแข่งขันร่วมกับชุดแบบฝึกทักษะ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสามารถและความคงทนในการเรียนรู้เรื่องจำนวนนับของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดชัยภูมิ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2561 ด้วยรูปแบบเกมแข่งขันร่วมกับชุดแบบฝึกทักษะซึ่งกลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาในระดับที่เรียนได้ ไม่มีความพิการซ้ำซ้อน มีอายุระหว่าง 11 -15 ปี ที่มีปัญหาด้านคณิตศาสตร์ในเรื่องการรู้จักค่าตัวเลขต่างๆ และจำนวนนับ จำนวน 5 คน
เครื่องมือในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้เรื่องจำนวนนับของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาโดยใช้การจัดการเรียนรู้รูปแบบเกมแข่งขัน จำนวน 8 แผน 2) ชุดแบบฝึกทักษะ เรื่อง จำนวนนับ 1 ถึง 10 ที่สอดคล้องกับแผนการจัดการเรียนรู้ในรูปแบบเกมแข่งขัน จำนวน 8 ชุดและ 3) แบบทดสอบการจัดการเรียนรู้ เรื่อง จำนวนนับ เป็นแบบทดสอบแบบจับคู่รูปภาพกับจำนวนตัวเลข และการเขียนจำนวนตัวเลข จำนวน 2 ชุด ชุดละ 10 ข้อ
ผลการศึกษาพบว่า หลังใช้รูปแบบเกมแข่งขัน ร่วมกับชุดแบบฝึกทักษะด้านคณิตศาสตร์ เรื่อง จำนวนนับของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปรากฏว่ากลุ่มเป้าหมายมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยมีค่าเฉลี่ยก่อนเรียน 5.60 และหลังเรียน 17.40 ผู้เรียนสามารถคงผลการเรียนรู้ภายหลังจากการเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ไปแล้วไว้ได้ หลังจากทิ้งไว้ระยะหนึ่งความสามารถและความคงทนในการเรียนรู้ เรื่อง จำนวนนับของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาโดยใช้การจัดการเรียนรู้รูปแบบเกมแข่งขันร่วมกับชุดแบบฝึกทักษะ มีค่าความคงทนร้อยละ 96.50
Article Details
เอกสารอ้างอิง
แก้วตา บุปผเวส. (2548). ความคงทนในการจำคำศัพท์ของเด็กออทิสติก ระดับอนุบาล. จากการฝึกโดยใช้กิจกรรมเกม. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ดารณี ธนภูมิ. (2546). การเรียนรู้ของเด็กปัญญาอ่อน. กรุงเทพฯ: กองโรงพยาบาลราชานุกูลกรมสุขภาพจิต ระทรวงสาธารณสุข.
ทิศนา แขมณี. (2550). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2551). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
พรเพ็ญ ศรีวิรัตน์. (2546). การคิดอย่างมีวิจารญาณของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการเล่นเกมฝึกทักษะการคิด. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ละออ ทองดีนอก. (2554). การศึกษาความสามารถการรู้ค่าจานวน 1-10 ของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาโดยการใช้เกม.
การศึกษาคนคว้าอิสระปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2551). สถิติวิเคราะห์เพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: จามจุรีโปรดักส์.
วารี ถิระจิตร. (2541). การศึกษาสำหรับเด็กพิเศษ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
สุนีย์ เพียซ้าย. (2540). กิจกรรมคณิตศาสตร์สาหรับปฐมวัย. กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
สํานักงานสถิติแห่งชาติ. (2555). การสํารวจการใช้เครื่องมือ/อุปกรณ์เทคโนโลยีสารสนเทศ พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: สํานักงานสถิติแห่งชาติ.
โสภณ บำรุงสงฆ์. (2540). เทคนิคและวิธีสอนคณิตศาสตร์แนวใหม่. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
อรอนงค์ คัดทะจันทร์. (2559). ผลการใช้เกมการศึกษาในการพัฒนาความสามารถทางการบวกและการลบจำนวนที่มีผลลัพธ์และตัวตั้งไม่เกิน 20 ของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรือการเคลื่อนไหว ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอนการศึกษาพิเศษ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
