ผลของชุดสร้างความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ ที่ส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง การดูแลสุขภาพในผู้ป่วยโรคเบาหวาน

Main Article Content

จีราวรรณ โลหะมาศ
จารุณี ซามาตย์

บทคัดย่อ

จากความเจริญก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยี และวิทยาการต่างๆ ที่ส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของคนในสังคม ทำให้ในปัจจุบันประชากรไทยกำลังประสบกับปัญหา   โรคเรื้อรังอันเนื่องมาจากขาดความตระหนักในการปฏิบัติพฤติกรรมสุขภาพที่เหมะสมทำให้เกิดปัจจัยเสี่ยงทางด้านสุขภาพมากขึ้น ซึ่งหนึ่งในปัญหาสุขภาพของโรคเรื้อรังดังกล่าว คือ ปัญหาภาวะโรคแทรกซ้อนในผู้ป่วยโรคเบาหวาน การส่งเสริมทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณให้ผู้ป่วยได้ตระหนักถึงการดูแลสุขภาพของตนเองจึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งเพื่อลดภาวะแทรกซ้อนและปัจจัยเสี่ยงทางด้านสุขภาพต่างๆที่อาจเกิดขึ้น บทความวิจัยนี้จึงขอนำเสนอการศึกษาผลของชุดสร้างความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบและพัฒนาชุดสร้างความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง การดูแลสุขภาพในผู้ป่วยโรคเบาหวาน การคิดอย่างมีวิจารณญาณ  และความคิดเห็นของผู้เรียนที่เรียนด้วยชุดสร้างความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ฯ กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษาเป็นผู้มารับบริการในคลินิกผู้ป่วยเบาหวาน โรงพยาบาลกาฬสินธุ์ จำนวน 15 คน โดยใช้รูปแบบการวิจัยก่อนการทดลองแบบกลุ่มเดียวที่มีการทดสอบหลังเรียน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์โปรโตคอล และการบรรยายเชิงวิเคราะห์ ที่ได้จากแบบสัมภาษณ์ผู้เรียนเกี่ยวกับการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และใช้การตีความสรุปและการบรรยายในการวิเคราะห์ความคิดเห็นของผู้เรียนเกี่ยวกับชุดสร้างความรู้ฯ  ซึ่งผลจากการวิจัยพบว่า


  1. ผลการออกแบบและพัฒนาชุดสร้างความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง การดูแลสุขภาพในผู้ป่วยโรคเบาหวานมีองค์ประกอบที่สำคัญทั้งหมด 5 องค์ประกอบ คือ 1) สถานการณ์ปัญหา 2) ขุมทรัพย์ทางปัญญา 3) แลกเปลี่ยนเรียนรู้ 4) ฐานการช่วยเหลือ และ 5) โค้ช

  2. การคิดอย่างมีวิจารณญาณของผู้เรียนที่ได้จากการวิเคราะห์โปรโตคอลในการสัมภาษณ์ พบว่า เป็นไปตามกรอบแนวคิดการคิดอย่างมีวิจารณญาณของเอนนิสและพวงทอง เพชรโทน ด้านความสามารถ ดังนี้ 1) พื้นฐานสำหรับทำให้กระจ่าง ได้แก่ การมุ่งเน้นคำถาม 2) พื้นฐานสำหรับการตัดสินใจ ได้แก่ การตัดสินความน่าเชื่อถือของข้อมูล และ 3) พื้นฐานสำหรับการลงข้อสรุป ได้แก่ การอนุมานและตัดสินเกี่ยวกับการลงความเห็นพิจารณาจากหลักทั่วไปเพื่อไปสู่เรื่องเฉพาะ

  3. ความคิดเห็นของผู้เรียนที่มีต่อชุดสร้างความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง การดูแลสุขภาพในผู้ป่วยโรคเบาหวาน พบว่า มีความคิดเห็นที่สอดคล้องกับคำถาม เนื้อหามีความเหมาะสม มีการออกแบบที่ช่วยให้ผู้เรียนค้นหาสารสนเทศได้ง่าย สนับสนุนผู้เรียนให้ระบุประเด็นปัญหา สามารถพิจารณาและจัดระบบข้อมูล สนับสนุนให้ผู้เรียนตีความและลงข้อสรุปจนนำไปสู่การประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
[1]
โลหะมาศ จ. . และ ซามาตย์ จ. ., “ผลของชุดสร้างความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ ที่ส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง การดูแลสุขภาพในผู้ป่วยโรคเบาหวาน”, JILS, ปี 12, ฉบับที่ 2, น. 21–32, มิ.ย. 2018.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research article)

เอกสารอ้างอิง

จันทรา พรหมน้อย และคณะ. (2553). ความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณและความสามารถในการปฎิบัติการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลา
นครินทร์. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 32(3), 1-10.
จิตติวิทย์ พิทักษ์. (2557). การออกแบบและพัฒนาชุดสร้างความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมพหุ ปัญญาทางด้านดนตรี. วิทยานิพนธ์ศึกษา ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
บุญถิ่น อินทร์วิเศษ. (2556). มโนมติทางวิทยาศาสตร์ เรื่อง แรงและกฎการเคลื่อนที่ ของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่เรียนด้วยชุดการสร้าง ความรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เบาหวาน. (2559). ค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2559, จาก https://th.wikipedia.org/wiki/เบาหวาน.
โรคเบาหวาน รู้สาเหตุ ทางรักษา ไม่อันตรายอย่างที่คิด. (2559). ค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2559, จาก http://www.thailovehealth.com/disease/health-13678.html.
พวงทอง เพชรโทน. (2555). การออกแบบและพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่าย ที่ส่งเสริมทักษะทางปัญญาและการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุมาลี ชัยเจริญ. (2551). เทคโนโลยีการศึกษา: หลักการ ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา.
สุมาลี ชัยเจริญ. (2554). เทคโนโลยีการศึกษา: หลักการ ทฤษฎี สู่การปฏิบัติ. ขอนแก่น: หจก.โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.
American Diabetes Association. (2005). Diabetes Care Diagnosis and Classification of Diabetes Mellitus. Retrieved August 11, 2016, from http://care.diabetesjournals.org/content/28/
suppl_1/s37.
Brown, J. S., Collins, A., & Duguid, P. (1989). Situated cognition and the culture of learning. Educational researcher, 18(1), 32-42.
Ennis, R. H. (2002). Super-Streamlined Conception of Critical Thinking (1). Retrieved August 11, 2016, from http://tonydude.net./NaturalScience100/Topics/1Universe/zzcriticalthinking.html.
Klausmeier, H. J. (1985). Educational Phychology. (Sthed). New York: Harper & Row.
Piaget, J. (1964). Part I: Cognitive development in children: Piaget development and learning. Journal of research in science teaching, 2(1), 176– 186.
Vygotsky, L. (1978). Mind in society. London: Harvard University Press.