แนวทางการพัฒนาครูในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสำหรับ โรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมาย 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการพัฒนาครูในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสำหรับโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี 2) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาครูจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสำหรับโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี ประชากรได้แก่ ครูสังกัดโรงเรียนเทศบาลนครอุดรธานี จำนวน 469 คน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 210 คน ได้มาโดยเปรียบเทียบตารางสำเร็จรูปของ Krejcie และ Morgan (1970 ) โดยใช้วิธีสุ่มกลุ่มตัวอย่างอย่างง่าย (Simple Random Sampling) โดยดำเนินการแบ่งเป็น 2 ระยะ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการพัฒนาครูในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสำหรับโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี กลุ่มตัวอย่าง ครู จำนวน 210 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบมาตราส่วนประมาณค่า มี 5 ระดับ จำนวน 14 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.97 ระยะที่ 2 ศึกษาแนวทางการพัฒนาครูในการจัดการในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสำหรับโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และแบบสอบถามความคิดเห็นผู้ทรงคุณวุฒิ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความสำคัญของความต้องการจำเป็น (PNI modified) ผลการวิจัยปรากฏดังนี้
- สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการพัฒนาครูในจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสำหรับโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี สภาพปัจจุบัน ภาพรวมอยู่ในระดับมากโดยเรียงลำดับดังนี้ หน่วยการเรียนรู้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ระดับมาก และการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ระดับรองลงมา ส่วนสภาพที่พึงประสงค์ ภาพรวมอยู่ในระดับมากโดยเรียงลำดับดังนี้ สื่อและแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ระดับมาก และการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และค่าดัชนีเรียงลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น (PNI modified) ของสภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์ โดยรวม โดยเรียงลำดับความต้องการจำเป็นจากมากไปน้อย ดังนี้ สื่อและแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ระดับค่าดัชนีความสำคัญของความต้องการจำเป็น (PNI modified) มีระดับมาก รองลงมาการวัดและประเมินผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
- แนวทางการพัฒนาครูในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสำหรับโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี ผลการศึกษาของโรงเรียนที่มีวิธีปฏิบัติที่ดี (Best Practice) สังกัดเทศบาลนครอุดรธานี ได้จากการสังเคราะห์ ปรากฏผลดังต่อไปนี้ กระบวนการพัฒนาครู 4 ขั้นตอน และภารกิจการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่น 4 ด้าน ผลการสอบถามความคิดเห็นผู้ทรงคุณวุฒิมีความคิดเห็นว่าเหมาะสมโดยรวมแต่ละด้านอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีความสำคัญสูงสุด เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยเรียงลำดับมาก ได้แก่ หน่วยการเรียนรู้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และความเป็นไปได้โดยรวมแต่ละด้านอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยลำดับมาก ได้แก่ การบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ส่วนรายข้อมีความเหมาะสมทุกข้อ โดยข้อที่มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด จำนวน 1 ข้อและค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากจำนวน 13 ข้อ เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยลำดับมาก ได้แก่ ครูจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่บูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในกลุ่มสาระการเรียนรู้ และความเป็นไปได้ ได้ทุกข้อ โดยข้อที่มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุดจำนวน 1 ข้อ และค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก จำนวน 13 ข้อ เมื่อพิจารณาค่าเฉลี่ยลำดับมาก ได้แก่ ครูจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่บูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในกลุ่มสาระการเรียนรู้ ผลการจัดทำการพัฒนาแนวทางครูในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสำหรับโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี เป็นเอกสารรูปเล่ม มีสาระสำคัญประกอบด้วย หลักการและเหตุผล วัตถุประสงค์ ลักษณะและการพัฒนาแนวทางครูในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่น ขั้นตอนการพัฒนาครูในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่น ขอบข่ายและภารกิจการพัฒนาครูในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่น กรอบแนวคิดการพัฒนาครูในการจัดการเรียนการสอนโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นและการจัดกิจกรรมการเรียนรู้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมล ภู่ประเสริฐ. (2545). รูปแบบการบริหารการศึกษาและการศึกษาแบบกระจายอำนาจ. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
กรมส่งเสริมและพัฒนาการจัดการศึกษาท้องถิ่น. (2559). คู่มือแนวทางการจัดการเรียนการสอน “โรงเรียนพอเพียงท้องถิ่น”. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). การศึกษาการจัดการเรียนรูตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: กลุมวิจัยและพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้ สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษาสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กาญจน์ เรืองมนตรี และธรินธร นามวรรณ. (2554). การบริหารวิชาการและนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม: ภาควิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์.
เตือนใจ รักษาพงศ์. (2551). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้เพื่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา
ขั้นพื้นฐานด้วยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฏีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.
ทัศนีย์ ลักขณาภิชนชัช และคนคณะ. (2550). รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการศึกษา เรื่อง โรงเรียนต้นแบบเศรษฐกิจพอเพียง : โรงเรียนวัดปากสมุทร (ไวยวุฒิชนานุสรณ์) ตำบลแหลมใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม. กรุงเทพฯ: สมาคมผู้สื่อขาวเศรษฐกิจ.
ทรงศักดิ์ โฉมเฉลา. (2557). การศึกษาสภาพการจัดการเรียนรู้และบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26.
วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ธีระ รุญเจริญ กาญจน์ เรืองมนตรี และธรินธร นามวรรณ. (2554). ยุทธศาสตร์การบริหารจัดการการศึกษาของ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.
พรทิพย์ บรรเทา. (2557). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษาสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 19 (เลย–หนองบัวลาภู). วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, ฉบับพิเศษ, 55-56.
ยุทธ วงษ์ปัญญา. (2554). การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานอาเภอโกสุมพิสัย สานักงานเขตพื้นที่การศึกษามหาสารคาม เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ระพีพรรณ คณาฤทธิ์. (2554). การบริหารสถานศึกษาตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
เสมอ สีน้อย. (2555). การจัดการศึกษาของโรงเรียนต้นแบบในการจัดการเรียนรู้ตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง: พหุกรณีศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักการศึกษาเทศบาลนครอุดรธานี. (2559). รายงานผลงานการจัดการศึกษาโรงเรียนสังกัดเทศบาล นครอุดรธานีประจำปีการศึกษา. อุดรธานี: สำนักการศึกษาเทศบาลนครอุดรธานี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). มาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2548). กระบวนการจัดการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
Krejcie, R. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Morgan: D. W. Lamberton, G. (n.d.). Sustainable Sufficiency: an Intermally Consistent Version of Sustainability. Sustainable Development, 13(1), 103-116.
