ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาความเป็นองค์การนวัตกรรมของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในจังหวัดขอนแก่น

Main Article Content

นริศรา ทองยศ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงนโยบาย (Policy Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาความเป็นองค์การนวัตกรรมของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในจังหวัดขอนแก่น ใช้การวิจัยเชิงนโยบาย (Policy Research) ใช้ระเบียบวิธีวิจัยกรณีการศึกษาพหุกรณี (Multi-Case study Research) โดยศึกษาวิทยาลัยการอาชีพขอนแก่น และวิทยาลัยการอาชีพบ้านไผ่ ดำเนินการวิจัย 2 ระยะ โดยระยะที่ 1 เป็นการศึกษาเพื่อสร้างข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาความเป็นองค์การนวัตกรรมของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในจังหวัดขอนแก่น โดยการศึกษาเอกสาร ศึกษาพหุกรณี สัมภาษณ์เชิงลึกผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ  1) แบบสัมภาษณ์ 2) แบบวิเคราะห์เอกสาร โดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยด้วยวิธี การตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า (Triangulation) จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis) เพื่อนำมาสรุปผลการวิจัย ทำให้ได้ร่างข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาความเป็นองค์การนวัตกรรมของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในจังหวัดขอนแก่น และระยะที่ 2 ตรวจสอบข้อเสนอเชิงนโยบาย โดยผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านองค์การนวัตกรรม จำนวน 5 คน  เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามเป็นแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ เพื่อประเมินความเหมาะสม (Propriety) ความเป็นไปได้ (Feasibility) และความเป็นประโยชน์ (Utility) ของข้อเสนอเชิงนโยบาย


ผลการวิจัยพบว่าข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาความเป็นองค์การนวัตกรรมของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในจังหวัดขอนแก่น ในด้านวิสัยทัศน์ พันธกิจ เป้าหมาย วัตถุประสงค์  กลยุทธ์ แนวปฏิบัติ ของกรอบการพัฒนาความเป็นองค์การนวัตกรรมของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ด้านบุคคลแห่งนวัตกรรม ด้านภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม ด้านวัฒนธรรมเชิงนวัตกรรม และด้านโครงสร้างองค์การแบบยืดหยุ่น มีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์อยู่ใน         ระดับมาก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
[1]
ทองยศ น. . ., “ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อพัฒนาความเป็นองค์การนวัตกรรมของสถานศึกษาอาชีวศึกษา ในจังหวัดขอนแก่น”, JILS, ปี 13, ฉบับที่ 2, น. 65–74, ก.ย. 2019.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research article)

เอกสารอ้างอิง

กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์การแห่งนวัตกรรม:แนวคิดและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จารุวรรณ นุตะศรินทร์. (2550). วัฒนธรรมองค์การที่เอื้อต่อการเกิดนวัตกรรม กรณีศึกษาบริษัทไทยยามาฮ่ามอเตอร์ จำกัด. สารนิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ทวีป ศิริรัศมี. (2544). การวางแผนพัฒนาและประเมินโครงการ. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัย ศิลปากร.

ธิดา จุลินทร. (2549). กระบวนการและปัจจัยความสำเร็จของการจัดการความรู้ในองค์กร: กรณีศึกษา ศูนย์สุขภาพจิต เขต กรมสุขภาพจิต. ภาคนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาพัฒนาสังคม คณะพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิต พัฒนบริหารศาสตร์.

นรวัตฒ์ ชุติวงศ์ และ ณัฐสิทธิ์ เกิดศรี. (2554). การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์การแห่งนวัตกรรมในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 34, 47-58.

นารินี แสงสง. (2551). การพัฒนากระบวนการองค์การของมหาวิทยาลัยรามคำแหง. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2548). โรงเรียน:การบริหารสู่ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ทิพย์วิสุทธิ.

สิทธิชัย สุนทรพินิจ. (2561). โมเดลการพัฒนาองค์การนวัตกรรมของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหาร ส่วนจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สิริภักตร์ ศิริโท และคณะ. (2560). ความเป็นองค์การนวัตกรรมของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 14(1), 15-28.

ศศิประภา ชัยประสิทธิ์. (2553). องค์การแห่งนวัตกรรม ทางเลือกใหม่ของผู้ประกอบการยุคใหม่. วารสารนักบริหาร มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 30, 60-63.

สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2561). รายงานผลการดำเนินงานของสถานศึกษาตามนโยบายและยุทธศาสตร์ของรัฐบาล กระทรวงศึกษาธิการและสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2561. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.

สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2549). การจัดการนวัตกรรมสำหรับผู้บริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ.

Denison, D.R. (2000). Organizational Culture: Can it be a Key Lever for Driving Organizational Chang. In S. Cartwright and C. Cooper (Eds.). The Handbook of Organizational Culture. London: John Wiley and Sons.

Oaks, M. M. (2003). Policy research for educational leader. A concept paper for a two-week intensive workshop for student in Doctoral Program in Educational Administration, KhonKaen University.

Shyu, M. L., Chi, H. J., Chiu, W. H., & Cheng, B. W. (2006). IEEE A Conceptual Model of Organizational Innovation: An Empirical Study on Universities of Technology in Taiwan. Retrieved June 21, 2015, from http://ieeexplore.ieee.org/document/4035820/

Tashakkori, A., & Teddlie, C. (1998). Mixed methodology: Combining qualitative and quantitative approaches. California: SAGE Publications, Inc.

Tidd, J., Bessant, J., & Pavitt, K. (2001). Managing Innovation. 2nd ed. Chichester: John Willey and Son.