ผลการจัดการเรียนรู้วิชาทัศนศิลป์ เรื่อง ศิลปะกับเครื่องแต่งกาย ตามแนวคิดห้องเรียนกลับทางร่วมกับการเรียนรู้แบบใช้โครงงานเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาผลการจัดการเรียนรู้วิชาทัศนศิลป์ ตามแนวคิดห้องเรียนกลับทางร่วมกับการเรียนรู้แบบใช้โครงงานเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้วิชาทัศนศิลป์ ตามแนวคิดห้องเรียนกลับทาง ร่วมกับการเรียนรู้แบบใช้โครงงานเป็นฐาน กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (มอดินแดง) ฝ่ายมัธยมศึกษา จังหวัดขอนแก่น ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2560 จำนวน 16 คน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองขั้นต้น แบบกลุ่มเดียววัดผลหลังเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดห้องเรียนกลับทาง ร่วมกับการเรียนรู้แบบใช้โครงงานเป็นฐาน เรื่อง ศิลปะกับเครื่องแต่งกาย จำนวน 10 แผน 20 ชั่วโมง 2) ชุดสื่อประกอบการเรียนรู้ด้วยตนเอง จำนวน 5 เรื่อง 3) ใบงานในการสร้างสรรค์ผลงาน จำนวน 6 ใบ 4) แบบบันทึกการให้คะแนนและเกณฑ์การให้คะแนนและ 5) แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อครูและรูปแบบการจัดการเรียนการสอน จำนวน 2 แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า
1) ผลการจัดการเรียนรู้ในรายวิชาทัศนศิลป์ พบว่า นักเรียนมีคะแนนผลงานการสร้างสรรค์โดยเฉลี่ย คิดเป็นร้อยละ 86.50 และมีจำนวนนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ทุกคน คิดเป็นร้อยละ 100 ซึ่งผ่านเกณฑ์ที่กำหนดไว้
2) ความพึงพอใจของนักเรียน พบว่า นักเรียนส่วนใหญ่มีความพึงพอใจอยู่ในระดับดีมาก ( x̄= 4.54, S.D. = 0.20) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านคุณภาพของครู มีความพึงพอใจอยู่ในระดับดีมาก (x̄ = 4.56, S.D. = 1.89) และด้านการจัดการเรียนการสอน มีความพึงพอใจอยู่ในระดับดีมาก (x̄ = 4.52, S.D. = 2.22)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ณัฐกร สงคราม. (2553). การออกแบบและพัฒนามัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2557). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิธีการสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์.
ศิริพงษ์ เพียศิริ และคณะ. (2551). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ทัศนศิลป์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์. ขอนแก่น: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุทธิพร จิตต์มิตรภาพ. (2553). การเปลี่ยนแปลงโลกของการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และการพัฒนาสมาคมเครือข่ายการพัฒนาวิชาชีพอาจารย์และองค์กรอุดมศึกษาแห่งประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สุภาพร สุดบนิด. (2556). การเปรียบเทียบความรับผิดชอบต่อการเรียน เจตคติต่อการเรียนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ตามแนวคิดห้องเรียนกลับทาง (Flipped Classroom) และการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติ. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Jonathan Bergmann and Aaron Sams. (2012). Flip Your Classroom: Reach Every Student in Every Class Every Day. แปลโดย รุ่งนภา นุตราวงศ์. (2556). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
