Guidelines for Develop Safety Behaviors of Employees Palm Oil Surat Thani Province to Support Industry 4.0

Authors

  • Tanayu Puwitthayathorn Faculty of Management Science Suratthani Rajabhat University

Keywords:

Safety Behaviors, Palm oil, Industry 4.0

Abstract

The purposes of this research were to study 1) The level of motivation, safety climate, knowledge and safety behaviors 2) causal factors  affecting safety behaviors of employees 3) guidelines for develop safety behaviors of employees palm oil Surat Thani province to support Industry 4.0. The sample group of this study were 324 samples.  The data were collected by questionnaires, in-depth interview and analyzed by using mean, multiple regression analysis and content analysis.

 The study results found that : motivation, safety climate , knowledge and safety behaviors of employees palm oil Surat Thani province to support Industry 4.0 were high level. Motivation, safety climate, knowledge had positive effect on safety behaviors of employees palm oil Surat Thani province to support Industry 4.0.

Guidelines for develop safety behaviors of employees by the factory should create awareness among employees to prevent accidents. There should be an annual plan for training, at least once a year. There should be a safety committee for employees to participate. Including the use of social networks, various safety devices and should have a safety program for use in analyzing safety data.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กจมณี รัตติธรรม. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความปลอดภัยกับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงาน บริษัทไทยทาเคนาคา สากลก่อสร้าง จำกัด. ค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

กระทรวงอุตสาหกรรม. (2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาอุตสาหกรรมไทย4.0ระยะ20ปี (พ.ศ.2560-2579). ค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2560, จาก http://www.oie.go.th/sites/default/files/attachments/industry_plan/thailandindustrialdevelopmentstrategy4.0.pdf.

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2555). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. กรุงเทพฯ : ธรรมสาร.

คมกริช นันทะโรจพงศ์. (2564). การเสริมสร้างพฤติกรรมการเป็นผู้ประกอบการภายในองค์กรของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่มีนวัตกรรม : อิทธิพลของการรับรู้ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง การจัดการทรัพยากรมนุษย์อย่างมีสมรรถนะสูง และการรับรู้ความสามารถของตนเอง. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยสารคาม, 3(1), 44-65.

จิตลดา หมายมั่น และสมบัติ ทีฆทรัพย์.(2559). อุตสาหกรรม 4.0 ตอนที่1 ความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อม. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี, 10(2), 39-49.

ชัยพันธุ์ ยุวนะเตมีย์. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถของตนเอง และการสนับสนุนทางสังคมจากหัวหน้ากับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานระดับปฏิบัติการในโรงงานแห่งหนึ่งในจังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต(จิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ณัฐพงศ์ ปานศิริ. (2558). การศึกษาพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในระดับวิชาชีพ ในโรงงานอุตสาหกรรม เขตจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ทรงศักดิ์ ใจกล้า. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานระดับวิชาชีพ ในนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร จังหวัดชลบุรี. งานนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและเอกชน วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.

นัทธพงศ์ นันทสำเริง. (2558). สูตรความสำเร็จการบริหารมาตรฐานอาชีวอนามัย และความปลอดภัยฉบับบูรณาการ. กรุงเทพฯ : โรแบร์ แอนด์ แอสโซซิเอทส์ (ประเทศไทย).

นิคม ถนอมเสียง. (2550). การตรวจสอบคุณภาพแบบสอบถาม. ขอนแก่น : ภาควิชาสถิติและประชากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

บุรินทร์ ทองอุดม. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานระดับปฏิบัติการโรงงานฉีดพลาสติกขึ้นรูป :กรณีศึกษาบริษัท ตรีอรรถบูรณ์ จำกัด. ค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ปริญญา สุดอารมย์ และวสุธิดา นุริตมนต์ . (2561). ความตระหนักถึงความปลอดภัยในการทำงานส่งผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานระดับปฏิบัติการบริษัทในเครือโปลิโฟม จำกัด. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 8(3), 114-125.

พีรยา เชาวลิตวงศ์. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างบุคลิกห้าประกอบ การรับรู้ความสามารถของตนเอง และพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน :กรณีศึกษาพนักงานฝ่ายช่างสายการบินแห่งหนึ่ง. งานวิจัยส่วนบุคคลศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ คณะศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พีระสัณห์ เอี่ยมศิริ. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจในการป้องกันอุบัติเหตุกับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานบริษัท ขนส่งน้ำมันทางท่อ จำกัด. สารนิพนธ์ ศึกษาศาสตรามหาบัณฑิต (การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

มธุริน เถียรประภากุล. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยของพนักงานหน่วยงานผลิตโลเลฟินส์1 บริษัทพีทีที โกลบอล เคมิคอส จำกัด(มหาชน) สาขาที่ 2 โรงงานโอเลฟินส์ไอ. ค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

วารีรัตน์ เพชรสีช่วง. (2559). แนวโน้มอุตสาหกรรมปาล์มน้ำมันปี2559-2561. ค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2560, จาก https://www.krungsri.com/bank/getmedia/c2728a31-271c-4e4c-ae89-ea067aa33eb9/IO_OilPalm_2016_TH.aspx.

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. (2562). เนื้อที่ยืนต้น เนื้อที่ให้ผลผลิต และผลผลิตต่อไร่ ปี2561. ค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2562, จาก http://www.oae.go.th/assets/portals1/fileups/prcaidata/files/oilpalm%2061.pdf.

สุนทรี เลิศล้ำ. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานบริษัทโรเดีย โฮลดิ่งส์ จำกัด. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.

สมคิด ยาเคน และธนายุทธ แจ้งมงคล.(2564). แรงจูงใจในการทำงานของพนักงานด้านการเงิน สำนักการเงิน กลุ่มธุรกิจการค้าระหว่างประเทศบริษัทลูกของบริษัทมหาชน ด้านธุรกิจอาหารแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร.วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยสารคาม, 13(3),102-124.

สุรีวัลย์ ใจกล้า. (2557). พฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงาน บริษัทเอสอีไออินเตอร์คอนเนคส์ โปรดักส์(ประเทศไทย). งานนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและเอกชน. วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.

อนามัย ธีรวิโรจน์ เทศกะทึก. (2556). อาชีวอนามัย และความปลอดภัย(พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.

อนามัย ธีรวิโรจน์ เทศกะทึก. (2561). การจัดบริการทางอาชีวอนามัย และสวัสดิการในสถานประกอบการ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อนุศักดิ์ ฉิ่นไพศาล. (2556). อาชีวอนามัยและความปลอดภัย. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.

Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis (2nd Ed.). Hillsdale, NJ Erlbaum New York : Free Press.

Griffin, M. A., & Neal, A. (2000). Perceptions of Safety at Work: A Framework for Linking Safety Climate to Safety Performance, Knowledge and Motivation. Journal of Occupational Health Psychalogy, 5(3), 347-358.

Khan, Ghazali & Isha, (2014). The Role of Leadership and Leaders’ Behavioral Characterristics on Employees’Safety Behavior in Plant Turnaround Maintenance of PETRONAS Petrochemical Companies in Malaysia.Global Business and Management Research: An International Journal, 6(3), 256-261.

Lyu, S., Hon, C. K.H., Chan. A. P.C, Wong, F. K. W, & Javed, A. A. (2018). Relationships among Safety Climate, Safety Behavior, and Safety Outcomes for Ethnic Minority Construction Workers. International Journal of Environmental Research and Public Health, 15, 1-16.

Martinez- Corcoles, M., Gracia, F., Tomas, I., & Peiro, J. M. (2011). Leadership and Employees’ perceived Safety Behaviors in a Nuclear Power Plant : A Structural Equation Model. Safety Science, 49(8-9), 1118-1129.

Morrow, S. L. et al. (2010). The relationships between psychological safety climate facets and safety behavior in rail industry : A dominance analysis. Accident Analysis and Prevention, 42, 1460-1467.

Neal, A., & Griffin, M. A. (2006). A Study of the Lagged Relationships among Safety Climate, Safety Motivation, Safety Behavior, and Accident at the individual and Group Levels. Journal of Applied Psychology, 90(4), 946-953.

Neal, A, Griffin, M. A., & Hart, P. M. (2000). The impact of organizational climate on safety climate and individual behavior. Safety Science, 34, 99-109.

Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd Ed.). New York : McGraw-Hill.

Smith, T. D., & DeJoy, D. M. (2014). Safety climate, safety behaviors and line – of –duty injuries in the fire service. International Journal of Emergency Services, 3(1), 49-64.

Subramaniam C.et al. (2016). Safety management practices and safety compliance in small medium enterprises. Asia Pacific Journal of Business Administration, 8(3), 226-244.

Vinodkumar, M. N., & Bhasi, M. (2010). Safety Management Practices and Safety Behavior : Assessing the Mediating role of Safety Knowledge and Motivation. Accident Analysis and Prevention, 42, 2082-2093.

Zulkifly, S. S., Ismail, S. N., Hasan, N. H, Mahadi, M. R., & BaharudinM. R. (2020).Assessing the Level of Safety Knowledge-Attitude-Behaviour (Safety KAB): A Case Study in a Public Cleansing Firm. Journal of Safety, Health and Ergonomics, 2(1), 1-7.

Published

21-12-2021

How to Cite

Puwitthayathorn ธ. (2021). Guidelines for Develop Safety Behaviors of Employees Palm Oil Surat Thani Province to Support Industry 4.0. Journal of Accountancy and Management, 14(2), 198–211. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/mbs/article/view/251864

Issue

Section

Research Articles