ปัจจัยเชิงสาเหตุพฤติกรรมการรับรู้การตลาดเพื่อสิ่งแวดล้อมที่มีผลกระทบต่อส่วนประสมการตลาดในการตัดสินใจซื้อสินค้า สำหรับตลาดออนไลน์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุพฤติกรรมการรับรู้การตลาดเพื่อสิ่งแวดล้อม ที่มีผลกระทบต่อส่วนประสมการตลาด ในการตัดสินใจซื้อ สำหรับตลาดออนไลน์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 2) เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของพฤติกรรมการรับรู้การตลาดเพื่อสิ่งแวดล้อม ที่มีผลกระทบต่อส่วนประสมการตลาดในการตัดสินใจซื้อสินค้า กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริโภคในตลาดออนไลน์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 400 คน เครื่องมือใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้วิธีการ PLS-SEM เพื่อเป็นการวัดความสัมพันธ์ของตัวแปร ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยเชิงสาเหตุพฤติกรรมการรับรู้การตลาดเพื่อสิ่งแวดล้อม มีผลกระทบต่อส่วนประสมการตลาด ของผู้บริโภคในการซื้อผลิตภัณฑ์สำหรับตลาดออนไลน์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประกอบด้วย การปรับปรุงการตลาดสิ่งแวดล้อม ประโยชน์สิ่งแวดล้อมการตลาด ประสิทธิภาพของสิ่งแวดล้อมการตลาด ข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมการตลาด การรับรู้การตลาดสิ่งแวดล้อม และปัญหาสิ่งแวดล้อมการตลาด และ 2) ผลการวิเคราะห์อิทธิพลของพฤติกรรมการรับรู้การตลาดเพื่อสิ่งแวดล้อม มีผลกระทบต่อส่วนผสมการตลาด ของผู้บริโภคในการซื้อผลิตภัณฑ์สำหรับตลาดออนไลน์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยใช้แบบจำลอง Outer model และ Inner model ซึ่งโมเดลมีความเที่ยงตรงและมีความน่าเชื่อถือได้ การวิเคราะห์อิทธิพลทางตรงและทางอ้อมประกอบด้วย ประโยชน์สิ่งแวดล้อมการตลาด ประสิทธิภาพของสิ่งแวดล้อมการตลาด ข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมการตลาด การรับรู้การตลาดสิ่งแวดล้อม การปรับปรุงการตลาดสิ่งแวดล้อมมีอิทธิพลทางตรง นอกจากนี้แล้วประสิทธิภาพของสิ่งแวดล้อมการตลาด ข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมการตลาด การปรับปรุงการตลาดสิ่งแวดล้อมมีอิทธิพลทางอ้อมต่อส่วนผสมการตลาดของผู้บริโภคในการซื้อผลิตภัณฑ์สำหรับตลาดออนไลน์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Downloads
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารการบัญชีและการจัดการ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยมหาสารคาม และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กนกอร นิลวรรณจะณกุล. (2556). ความรู้และทัศนคติที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2(3), 65-83.
กานต์ธีรา พละบุตร. (2563). ความสามารถด้านนวัตกรรมเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อความยั่งยืนขององค์กร : การศึกษาเชิงประจักษ์ของธุรกิจรถยนต์ในประเทศไทย. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(3), 109-125.
เกยูร ใยบัวกลิ่น. (2554). นโยบายการจัดจำหน่าย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ทีพีเอ็น เพรส.
พัฒทรรัตน์. (2563). เจาะลึกพฤติกรรม “ผู้บริโภครักษ์โลก” เพิ่มขึ้นเป็น 20% ยังมีช่องว่างให้แบรนด์ทำตลาด. ค้นเมื่อ 9 กันยายน 2564, จาก http://positioningmag.com/1297515.
ชลลดา สัจจานิตย์. (2563). อิทธิพลของกลุ่มอ้างอิงและการสื่อสารแบบปากต่อปากทางอิเล็กทรอนิกส์ต่อการตอบสนองของผู้บริโภคในสินค้าเพื่อสิ่งแวดล้อม.วารสารจุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์, 42(3), 68-92.
ชูชีพ อ่อนโคกสูง. (2522). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.
ณัฐณิชา นิสัยสุข และขวัญกมล ดอนขวา. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภค. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 9(2), 57-67.
ธัญญาภัค หล้าแหล่ง, วิโรจน์ เจษฎาลักษณ์ และจันทนา แสนสุข. (2559). กลยุทธ์นวัตกรรมสีเขียวของธุรกิจในอุตสาหกรรมการผลิตของไทยกับการทดสอบเชิงประจักษ์ของตัวแปรสาเหตุและผลลัพธ์. วารสารวิทยาการวิจัยและวิทยาการปัญญา, 14(2), 71-86.
บริษัทโรงแรมเซ็นทรัลพลาซา จำกัด (มหาชน). (2562). ความรับผิดชอบต่อสังคมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน. รายงานประจำปี 2562.
ประชากรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (2564). สืบค้นวันที่ 9 มีนาคม 2564, จาก https://th.wikipedia.org/wiki.
พวงพรภัสสร์ วิริยะ นาวิน มีนะกรรณ พิพัฒน์ นนทนาธรณ์ และทิพย์รัตน์ เลาหวิเชียร. (2560). การวิเคราะห์โมเดลองค์ประกอบของปัจจัยการตลาดเพื่อสังคมที่มีต่อพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคในประเทศไทย. Journal of the Association of Researchers, 22(1), 67-80.
พิริยาภรณ์ อันทอง และ ศุภกร เอกชัยไพบูลย์. (2559). Checklist พิชิตธุรกิจยั่งยืน ฉบับ SME. พิมพ์ครั้งที่ 1, ศูนย์พัฒนาความรับผิดชอบต่อสังคม ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.
ภาวิณี ทองแย้ม. (2561). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาการตลาดสีเขียวและการตลาดเพื่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภค จังหวัดจันทบุรี. Journal of Modern Management Science, 11(2), 107-124.
ราชกิจจานุเบกษา. (2535). พระราชบัญญัติส่งเสริมรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ. เล่มที่ 109, หน้า 1-43.
วิลาวัลย์ จันทร์ศรี. (2561). รูปแบบการดำเนินชีวิตของผู้บริโภคที่ใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์กิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมขององค์กรและความภักดีในตราสินค้า: กรณีศึกษาลูกค้าสปาในจังหวัดภูเก็ต. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 10(2), 31-44.
สุวิมล ติรกานันท์. (2550). การประเมินโครงการ: แนวทางสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำเริง ไกยวงค์. (2559). ปัจจัยเชิงสาเหตุและประโยชน์ทางธุรกิจของการมีความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจในอุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 10(2), 341-351.
Belz, F-M., & Peattie, K. (2009). Sustainablility Marketing: A Global Perspective. United Kingdom : John Wiley & Sons, Ltd.
Cohen, J., Cohen, P., West, S.G., & Aiken, L. S. (2013). Applied Multiple Regression/Correlation Analysis for the Behavioral Science. Routledge, New York : Routledge.
Fornell, C., & Larcker, David F. (1981). Evaluating Structural Equation Models with Unobservable Variables and Measurement Error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.
Gotz, O., Liehr-Gobbers, K., & Krafft, M. (2010). Evaluation of structural equation models using the partial least squares (PLS) approach. In Handbook of Partial Least Squares (pp. 691-711). Springer Berlin Heidelberg.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). New York : Cengage.
Hair, J. F., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2011). PLS-SEM: Indeed a silver bullet. The Journal of Marketing Theory and Practice, 19(2), 139-152.
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2013). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM). Thousand Oaks : Sage.
Henseler, J., C.M. Ringle, & Sinkovics, R.R. (2009). The use of partial least squares path modeling in international marketing. Advances in International Marketing, 20(1), 277- 319.
Henseler, J., Ringle, C. M. & Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science.
Hootsuite & Wearesocial. (2018). Insights into behavior Internet usage of Thai people January 2018. Retrieved October 13, 2018, from https://www.marketingoops.com/reports/behaviors/thailand-digital-In-2018.
Jhantasana, C. (2017). The path analysis of islander’ benefit to support for tourism development using PLS-SEM. NIDA Business Journal, 20, 54-89.
Kotler, P., & Armstrong, G.(2001). Principles of Marketing. Ninth Edition. New Jersey : Prentice -Hall.
Kotler,P., & Armstrong,G. (2003). Marketing management. New Jersey : Prentice-Hall.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2004). Principles of marketing (10th ed). Upper Saddle River, NJ : Prentice-Hall Brand valuation as an immanent component of brand value building and managing
Koayoo, P., & Youngkimb, K. (2013). Green marketing functions in building corporate image in the retail Setting. Journal of Business Research. 66(10), 1709-1715.
McTaggart, D. (1992). Christopher Findlay, and Michael Parkin. Economics. Sydney. Australia : Addison-Wesley Publishing Company.
Nunnally, I. C., & Bernstein, I. (1994). Psychometric theory. New York: McGraw-Hill.
Nunnally, J. (1978). Psychometric Theory. New York : McGraw-Hill.
Pride, W. M.,& Ferrell, O. C. (2008). Marketing, 14th edition. New York : Houghton Mifflin.
Teo, T. S., Srivastava, S. C., & Jiang, L. (2008). Trust and electronic government success: An empirical study. Journal of Management Information Systems, 25(3), 99-132.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Third edition. New York : Harper and Row Publication.
