การพัฒนาคุณภาพอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษา: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยมหิดล

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการพัฒนาคุณภาพอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษา โดยใช้กรณีศึกษามหาวิทยาลัยมหิดลซึ่งเป็นสถาบันที่ได้พัฒนากรอบแนวทางการประเมินหรือเกณฑ์ขึ้นมาเอง เรียกว่า เกณฑ์และวิธีการประเมินระดับคุณภาพการจัดการเรียนการสอนตามเกณฑ์มาตรฐานคุณภาพอาจารย์ของมหาวิทยาลัยมหิดล (Mahidol University Professional Standards Framework : MUPSF) พ.ศ. 2566 เพื่อให้สอดคล้องกับแนวทางของคณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา พ.ศ. 2566 ซึ่งเน้นผลลัพธ์การเรียนรู้ 3 องค์ประกอบ ได้แก่ ความรู้ สมรรถนะ และค่านิยม การศึกษานี้ใช้การวิเคราะห์เอกสารนโยบายและหลักฐานการดำเนินงานภายในของมหาวิทยาลัยมหิดล โดยมุ่งวิเคราะห์เชิงระบบผ่าน 5 แนวทางสำคัญ ได้แก่ การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมอาจารย์ การใช้เทคโนโลยีเพื่อการสอน การประเมินจากหลายแหล่งข้อมูล การส่งเสริมวัฒนธรรมการเรียนรู้ และการบูรณาการงานวิจัยกับการสอน ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการดำเนินการดังกล่าวส่งผลต่อการพัฒนาศักยภาพของอาจารย์อย่างต่อเนื่อง และมีความสอดคล้องกับเป้าหมายของมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา และแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของการจัดการศึกษาสมัยใหม่