การออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ของใช้ ของที่ระลึกจากกระจูด เพื่อสร้างอัตลักษณ์กลุ่ม วิสาหกิจชุมชนพื้นที่คาบสมุทรสทิงพระ : กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแม่บ้านคลองแดน ตำบลคลองแดน อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาวิถีชีวิต ภูมิปัญญา งานฝีมือและวัสดุในท้องถิ่นที่ปรากฏในพื้นที่คาบสมุทรสทิงพระ 2) ออกแบบ พัฒนา และศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อผลิตภัณฑ์ของใช้ของที่ระลึกจากกระจูด โดยมีแรงบันดาลใจจากวิถีชีวิต ภูมิปัญญาที่ปรากฏในพื้นที่คาบสมุทรสทิงพระ นำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาประยุกต์ใช้ในกระบวนการออกแบบสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ 3) ถ่ายทอดงานออกแบบสร้างสรรค์สู่กลุ่มวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแม่บ้านคลองแดน ตำบลคลองแดน อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา โดยให้กลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกิดกระบวนการเรียนรู้และต่อยอดในเชิงพาณิชย์ได้ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้นำชุมชนพื้นที่คาบสมุทรสทิงพระ 5 คน ผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในพื้นที่คาบสมุทรสทิงพระ 25 คน นักท่องเที่ยวในพื้นที่คาบสมุทรสทิงพระ 200 คน ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ 3 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถาม ใช้สถิติค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ย การวิจัยพบว่า 1. วิถีชีวิตความเป็นอยู่เป็นชุมชนริมฝั่งสองฝั่งเมืองประกอบอาชีพเกษตรกรรม มีวัฒนธรรมด้านภาษา สถาปัตยกรรม นาฏศิลป์ดนตรีพื้นบ้าน ประเพณีท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ ภูมิปัญญาด้านหัตกรรมงานกระจูด 2. การออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ ผู้วิจัยออกแบบลายสานจากอัตลักษณ์ในพื้นที่ คือวิถีชีวิต ประเพณีศิลปวัฒนธรรมภูมิปัญญา และการละเล่น ความเชื่อตำนานหรือเรื่องเล่า ขึ้นรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต้นแบบและทดลองตลาด พบว่าความพึงพอใจในภาพรวมเป็นร้อยละ 93.96 3. หลังการจัดกิจกรรมถ่ายทอดองค์ความรู้ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนได้รับความรู้ในการนำอัตลักษณ์มาใช้ออกแบบลายสานในรูปแบบใหม่ มีความรู้ด้านการตลาด การสร้างแบรนด์ประชาสัมพันธ์สินค้านำไปต่อยอดในเชิงพาณิชย์ได้ ช่วยเพิ่มโอกาสให้กลุ่มวิสาหกิจชุมชนมีรายได้เพิ่มขึ้นไม่น้อยกว่าร้อยละ 25
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561 - 2580). (2561). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 135 ตอนที่ 82 ก หน้า 1-60.
ขจรศักดิ์ นาคปาน. (2556). การพัฒนาศักยภาพการออกแบบและสร้างภาพลักษณ์ผลิตภัณฑ์เพื่อส่งเสริมธุรกิจการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์แก่ผู้ประกอบการชุมชนจังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(1), 633-648.
สุพรรณี อึ้งปัญสัตวงศ์. (2558). เทคนิคการสุ่มตัวอย่าง. ภาควิชาสถิติ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธีระชัย สุขสด. (2544). การออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
มนัสสวาส กุลวงศ์, ณฐพงศ์ จิตรนิรัตน์ และพรพันธุ์ เขมคุณาศัย. 2562)). ความหมายและการเปลี่ยนแปลงของตลาดริมน้ำคลองแดนในคาบสมุทรสทิงพระ สงขลา. วารสารอินทนิลทักษิณสาร, 14(1), 65-91.
เปรมฤดี ดำยศ (2556). การขยายพันธุ์และการอนุรักษ์พันธุกรรมกระจูด (Lepironia articulate (Retz.) Domin) ในพื้นที่ชุ่มน้ำพรุควนเคร็ง จังหวัดนครศรีธรรมราช. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (2548). จักสานกระจูด. สำนักพัฒนาอุตสาหกรรมในครอบครัวและหัตถกรรม กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม.
รัฐไท พรเจริญ. (2554). การออกแบบพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ใหม่กับการสร้างต้นแบบผลิตภัณฑ์สู่ชุมชน. คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เบญจลักษณ์ เมืองมีศรี. (2552). การพัฒนากระบวนการออกแบบเพื่อการพัฒนากระจูด โดยการจัดการของชุมชน กรณีศึกษา : ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 19(3), 21-38.
วัลลภา พัฒนา และ อันธิกา ทิพย์จำนง. (2566). แนวทางการพัฒนากลยุทธ์การตลาดของผลิตภัณฑ์ชุมชนตำบลท่าข้าม อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 18(2),15-32. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JSSRA/article/view/258112/178096.
อัจฉรีย์ มานะกิจ, และประสพชัย พสุนนท์. (2563). การจัดกลุ่มพฤติกรรมเชิงสร้างสรรค์สำหรับการออกแบบและพัฒนาสินค้าของผู้ประกอบการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 15(2), 15–28. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JSSRA/article/view/241483/168110