การประเมินความต้องการจำเป็นในการเสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบ และข้อบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรม ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 2) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่คาดหวัง และความต้องการจำเป็นเพื่อเสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มเป้าหมายหลัก ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญและผู้ทรงคุณวุฒิที่ได้รับการคัดเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนด และกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 377 คน กำหนดจากตารางของ Krejcie & Morgan (1970) โดยสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามการจัดลำดับองค์ประกอบคุณธรรมจริยธรรม แบบสอบถามการประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบและตัวบ่งชี้ แบบสอบถามสภาพปัจจุบัน สภาพที่คาดหวัง และความต้องการจำเป็น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติที่ใช้เชิงพรรณนา ความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าเฉลี่ยของอันดับ (Mean Rank) และPriority Needs Index แบบปรับปรุง (PNI modified) ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบ และข้อบ่งชี้คุณธรรมจริยธรรม ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ประกอบด้วย ความซื่อสัตย์ ความกตัญญู ความมีระเบียบวินัย จำนวน 30 ข้อบ่งชี้ 2) สภาพปัจจุบัน สภาพที่คาดหวัง และความต้องการจำเป็นเพื่อเสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรม ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น พบว่า ผลรวมทั้ง 3 องค์ประกอบ สภาพปัจจุบัน ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.78 อยู่ในระดับมาก ส่วนสภาพที่คาดหวัง ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.94 อยู่ในระดับมากที่สุด และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น PNI = 0.306
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Danprasit, P. S. S., Chamnanphuttiphon, S., & Nuthongkaew, K. (2024). Model for the development of moral intelligent among young people social problems in Nakhon Si Thammarat Province. Journal of Social Science and Cultural, 8(11), 86–97. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/article/view/277929
Jaisaodee, C. (2024). The use of active learning in the moral and ethical development of youth in the 21st century. Payap University Journal, 34(1), 165–180. https://doi.org/10.14456/pyuj.2024.11
sirattanamunee. (2018). Enhancing the Morality and Ethics of Juvenil by Using Cultural Capital. Journalof Educational Review Faculty of Education in MCU, 5(3).
Thongdee, T. (2025). Moral and Ethical Development Guidelines for Thai Youth in the 21st Century. Journal of Educational Resources and Research, 1(2), 33–42.
Hansapanadon, P., & Perathoranich, C. (2022). Guidelines for promoting morality and ethics of students in medium-sized schools under the Office of the Rayong Primary Educational Service Area 1. Journal of Management and Local Innovation, 4(3), 114–126.
Kasornbua P. K. (2018). Enhancing the Morality and Ethics of Juvenil by Using Cultural Capital. Journal of Educational Review Faculty of Education in MCU, 5(3), 15-25
Phra Maha Bun Sri Yanawuttho, Sumanop Siwarat, & Saneh Dechawong. (2019). Enhancing Morality and Ethics through the Five Virtues for Secondary School Students at Suksanaree Witthaya School, Bang Bon District, Bangkok. The Journal of Pacific Institute of Management Science (Humanities and Social Science), 5(1), 1-10.
จักรพงษ์ แผ่นทอง (2568). การประเมินความต้องการจำเป็นด้วยวิธี Priority Needs Index (PNI).https://krujakkrapong.com.
Wongwanich, S. (2007). Needs assessment research. Chulalongkorn University Press.
Khomsan Phrommek. (2022). Promoting morality and ethics among students of Triam Udom Suksa Pattanakarn Surat Thani School. Journal of Buddhistic Sociology, 7(2), 209-222.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
ดวงแก้ว เฉยเจริญ. (2558). การวิเคราะห์องค์ประกอบของคุณลักษณะอันพึงประสงค์ในการเรียนวิชาที่เน้นการปฏิบัติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 9(3), 160-172.
รจรินทร์ ผลนา และศิริพันธ์ ติยะวงศ์สุวรรณ. (2559). การพัฒนาตัวบ่งชี้คุณลักษณะความเป็นคนดีของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 7. วารสารราชพฤกษ์, 14(3), 100-110.
ตีรณา พลอยสวัสดิ์ไชย สุวิมล ติรกานันท์ และกมลทิพย์ ศรีหาเศษ. (2562). การศึกษาองค์ประกอบของพฤติกรรมจากความฉลาดทางอารมณ์และความฉลาดทางจริยธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 สำนักงานเขตหนองจอก สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารการวัดผลการศึกษา, 36(100), 110-125.
พันธุ์ธัช ศรีทิพันธุ์ วิไลรัตน์ จุลเดช และรักษ์ทวี เถาโต. (2565). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนอนุบาล 2 โดยการประยุกต์ใช้การวิจัยเป็นฐานโรงเรียนเทศบาลชุมชนวิมลวิทยา. ศึกษาศาสตร์ มมร, 11(2), 362-376.
Global Indian International School. (2023, มกราคม 12). Important moral values for students to help them be a good person in life. https://shorturl.asia/IlrPu
พรทิพย์ หรรษาพนาดร. (2565). แนวทางการเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรมของนักเรียนในโรงเรียนขนาดกลางสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ระยอง เขต 1. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(3), 120-121.
พระปลัดนิคม กตปญฺโญ พระสุธีวีรบัณฑิต และพระปลัดระพิน พุทธิสาโร. (2565). การพัฒนาเยาวชนต้นแบบด้านคุณธรรมจริยธรรมของคณะสงฆ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี. https://e-thesis.mcu.ac.th/items/4716
พระครูภาวนาโพธิคุณ (สมชาย กนฺตสีโล) พระวิมาน คมฺภีรปญฺโญ พระมหาณัฐกิตติ อนารโท และพระสมบัตร ฐิตญาโณ. (2561). การพัฒนาพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของเยาวชนท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี : กรณีศึกษาเยาวชนไทยในจังหวัดขอนแก่น. https://shorturl.asia/oHfC5
พระดิเรกศักดิ์ อตฺตทีโป (พิมพบุตร) เกษม แสงนนท์ บุญเชิด ชำนิศาสตร์ และพระสุรชัย สุรชโย. (2567). การจัดกิจกรรมส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมสำหรับนักเรียน. วารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 2(1-2), 66-74.
สุพิรุฬห์ กล้วยป่า และอภิรดี จริยารังษีโรจน์. (2567). ความต้องการจำเป็นของการพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียน โรงเรียนเเก่งคอยตามแนวคิดเสียงของนักเรียน. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 1445-1458.
