ความเข้าใจและการประยุกต์ใช้ศีลห้าของนักศึกษาไทยยุคปัจจุบัน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
นักศึกษาไทยปัจจุบันมีความรู้ ความเข้าใจและสามารถนำหลักคำสอนของศาสนาพุทธนิกายเถรวาทมาประยุกต์ใช้อย่างหลากหลาย เนื่องจากอิทธิพลที่กว้างขวางของพุทธศาสนาในสังคมไทย นักศึกษาไทยส่วนใหญ่มีโอกาสได้สัมผัสและเรียนรู้หลักคำสอนพื้นฐาน ทั้งมีส่วนร่วมกิจกรรมทางศาสนาตั้งแต่วัยเด็ก อย่างไรก็ตาม ความรู้ ความเข้าใจและการประยุกต์ใช้คำสอนพุทธเถรวาทของนักศึกษาไทยยุคปัจจุบันเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง ซึ่งบทความนี้วิเคราะห์ผ่านการทบทวนวรรณกรรม โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อสำรวจนักศึกษาไทยในยุคปัจจุบันว่ามีความรู้ ความเข้าใจ และการประยุกต์ใช้คำสอนพุทธเถรวาทในบริบทสังคมสมัยใหม่อย่างไร รวมถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อความรู้ ความเข้าใจและการประยุกต์ใช้คำสอนของพุทธศาสนา ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่า นักศึกษาไทยมีระดับการรับรู้เกี่ยวกับหลักธรรมคำสอนของพุทธศาสนาในระดับสูง โดยเฉพาะศีล 5 ที่เป็นหลักปฏิบัติพื้นฐานด้านศีลธรรม และยังคงนำหลักธรรม คำสอนของพุทธศาสนามาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ยังพบว่า การศึกษา ครอบครัว กระแสความทันสมัยยุคโลกาภิวัตน์ การเปลี่ยนแปลงของสภาพสังคม ค่านิยมทางศีลธรรม ตลอดจนข่าวเชิงลบเกี่ยวกับพุทธศาสนา เหล่านี้ล้วนเป็นปัจจัยที่ทำให้นักศึกษาไทยมีความผูกพันกับศาสนาน้อยลง ดังนั้น การส่งเสริมหรือการเสนอแนวทางให้คนในสังคมนำหลักธรรมคำสอนทางพุทธศาสนามาใช้ในรูปแบบที่หลากหลาย และร่วมสมัยเพื่อให้สอดคล้องกับการดำเนินชีวิตในสังคมปัจจุบันจึงเป็นสิ่งสำคัญ เนื่องจากหลักธรรมคำสอนทางพุทธศาสนาเป็นแนวทางที่จะต้องใช้หลักการประพฤติปฏิบัติตนเพื่อให้คนในสังคมสามารถอยู่ร่วมกันได้โดยไม่เบียดเบียนกัน หลักคำสอนทางศาสนาจึงเป็นส่วนหลักที่ทำเกิดความสงบเรียบร้อยในสังคม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
สุพัตรา สุภาพ. (2549). ปัญหาสังคม. (พิมพ์ครั้งที่ 20). บริษัท โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิชจำกัด.
วศิน อินทสระ. (2549). พุทธจริยา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์ธรรม.
พระชลญาณมุนี. (2563). พระพุทธศาสนากับความเชื่อ. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 6(2), 99–105.
พระสมุห์สมชาย สิริสมฺปนฺโน. (2536). การปลูกฝังศรัทธาในพระพุทธศาสนาแก่เยาวชนของคณะสงฆ์จังหวัดสระบุรี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 8(1), 211–221.
Srisuwan, S. (2020). Influence of Buddhist teachings on lifelong learning competencies of university student. Mahamakut Buddhist University Journal.
กรุงเทพธุรกิจ. (2522). ทำไมคนยุคนี้ไม่นับถือศาสนา. :https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/1002732
Kitiarsa, P. (2012). Mediums, Monks, and Amulets: Thai Popular Buddhism Today. Silkworm Books.
Rungfamai, K. (2018). Buddhism and the Modernity of Thai Society. Studies in Higher Education, 43(7), 1268-1278.
Swearer, D. K. (2010). The Buddhist world of Southeast Asia. State University of New York Press.
Komin, S. (1991). Psychology of the Thai People: Values and Behavioral Patterns. National Institute of Development Administration (NIDA).
Ishii, Y. (1986). Sangha, state, and society: Thai Buddhism in history. University of Hawaii Press.
ไสว มาลาทอง. (2562). การศึกษาจริยธรรม สำหรับนักเรียน นิสิต นักศึกษา นักบริหาร นักปกครองและประชาชนผู้สนใจทั่วไป. โรงพิมพ์การศาสนา.
Peleggi, M. (2007). Thailand: The worldly kingdom. Reaktion Books.
Phra Poomjieo. (2011). Buddhism and youth: Buddhist approaches to the youth in contemporary society. Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
วงศธรณ์ ทุมกิจจ์. (2566). White Lies (คำโกหกสีขาว). https://Psychologistchair.com
Smith, L. (2019). Buddhism in the 21st Century: Challenges and Adaptations. Cambridge University Press.
