แนวทางการจัดการเรียนรู้ เพื่อส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม ตามโมเดลไตรสิกขา 5 คง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดด่านช้าง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันในการจัดการเรียนรู้ เพื่อส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม ตามโมเดลไตรสิกขา 5 คง (คงรู้ คงนำ คงทำ คงไว้ คงใช้) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดด่านช้าง และ เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการเรียนรู้ เพื่อส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม ตามโมเดลไตรสิกขา 5 คง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดด่านช้าง ประชากรกลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 140 คน ครูผู้สอนนักเรียน จำนวน 10 คน และคณะผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 3 คน ครูผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 2 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบไปด้วย แบบสอบถาม แบบสังเกต และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ () และ S.D. ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมตามโมเดลไตรสิกขา 5 คง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดด่านช้าง ภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการจัดกิจกรรม มีการปฏิบัติมากที่สุด และข้อมูลพฤติกรรมนักเรียน การปฏิบัติภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยด้านคงรู้ มีการปฏิบัติอยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนการศึกษาแนวทางการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมตามโมเดลไตรสิกขา 5 คง คือ โรงเรียนควรมีการประชุมสร้างความเข้าใจในเรื่องการดำเนินการตามแนวทางการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนให้กับครูในโรงเรียนก่อน และกำหนดโครงการกิจกรรมที่ส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในแต่ละด้าน ซึ่งครูผู้สอนเป็นผู้นำในการดำเนินกิจกรรมตามโมเดลไตรสิกขา 5 คง อย่างเป็นรูปธรรม โดยให้มีการกำกับติดตามและประเมินผล เพื่อปรับปรุงพัฒนารูปแบบแนวทางให้ดียิ่งขึ้นต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กชนิภา บุตรดอน. (2561). แนวทางการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนในอำเภอชุมแสง สังกัดสำนักงานการศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์.
กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2566). ประกาศจำนวนประชากร ปี 2542-2566. https://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_66.pdf
กิตติศักดิ์ จันทอง, และกฤษกนก ดวงชาทม. (2566). แนวทางการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. วิทยานิพนธ์หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ไชยพร เรืองแหล้. (2556). บทบาทของสถานศึกษาในการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมแก่นักเรียนสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2524). พฤติกรรมศาสตร์เล่ม 2 : จิตวิทยาจริยธรรมและจิตวิทยาภาษา. ไทยวัฒนาพาณิช.
ธงชัย นิลคำ. (2556). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมเพื่อเข้าใจในจริยธรรมสิ่งแวดล้อม. วารสารวิจัยเพื่อพัฒนาสังคมและชุมชน, 1(1), 32–37.
มานพ จาดเปรม. (2558). แนวทางพัฒนาการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
สิรภัทร จันทะมงคล. (2554). ประสิทธิผลการประกันคุณภาพภายใน ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อัครเดช อินทรสถาพร, ชูชาติ พ่วงสมจิตร์, และเจริญศรี พันปี. (2565). การเสริมสร้างวินัยนักเรียนด้านความรับผิดชอบโดยการมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง : กรณีศึกษาโรงเรียนอนุบาลอัจฉรา อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. สาขาบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory.Englewood Cliffs. Prentice Hall.
Best, J.W. (1981). Research in Education. Prentice-Hall.
Kohlberg, L. (1976). Moral Stage and Moralization: The Cognitive Development Approach. Moral Development and Behavior. Ed by Thomas Lickona, Holt Rinehart and Winston.
Piaget, J. (1971). The Theory of Stages in Cognitive Development. In D.R. Green (Ed.), Measurement and Piaget. McGraw-Hill.
