การออกแบบชุดราตรีสั้นด้วยเทคนิคการทำแพตเทิร์นดีไซน์ จากผ้าขาวม้าร้อยสี จังหวัดกาญจนบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาโครงงานเรื่อง การออกแบบชุดราตรีสั้นด้วยเทคนิคการทำแพตเทิร์นดีไซน์ จากผ้าขาวม้าร้อยสี จังหวัดกาญจนบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ออกแบบและตัดเย็บชุดราตรีสั้นด้วยเทคนิคการทำแพตเทิร์นดีไซน์ จากผ้าขาวม้าร้อยสี จังหวัดกาญจนบุรี 2) ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการออกแบบและตัดเย็บชุดราตรีสั้น ด้วยเทคนิคการทำแพตเทิร์นดีไซน์ จากผ้าขาวม้าร้อยสี จังหวัดกาญจนบุรี กลุ่มตัวอย่าง คือ สตรีวัยทำงานในสำนักงานเขตราษฎร์บูรณะ จังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 52 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามประเมินความพึงพอใจ ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง และนำผลที่ได้มาวิเคราะห์หาข้อมูลทางสถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษา พบว่า ผ้าขาวม้าร้อยสีมีความโดดเด่นสื่อถึงเอกลักษณ์พื้นถิ่นซึ่งผ้าแต่ละผืนประกอบด้วยเส้นด้ายหลากสีสันทั้งเส้นด้ายพุ่งและเส้นด้ายยืนทำให้เกิดความสวยงามแปลกตา เนื้อผ้าเป็นเส้นใยไหมประดิษฐ์ มีความมันวาวคล้ายผ้าไหม สีไม่ตก สวมใส่สบาย เมื่อนำผ้าขาวม้ามาออกแบบชุดราตรีสั้นด้วยเทคนิคการทำแพตเทิร์นดีไซน์ โดยใช้เทคนิคการจับจีบและการรูดระบายที่ได้ช่วงจังหวะในการลดหลั่นกันทำให้เกิดความอ่อนช้อยสวยงาม มีความหรูหราและทันสมัย การออกแบบชุดราตรีสั้นด้วยเทคนิคการทำแพตเทิร์นดีไซน์ จากผ้าขาวม้าร้อยสี ออกแบบ จำนวน 10 ชุด ให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบเป็นผู้คัดเลือกให้เหลือ 5 ชุด ผู้วิจัยนำชุดที่ผ่านการคัดเลือกจากผู้เชี่ยวชาญไปสร้างต้นแบบ และสอบถามกลุ่มตัวอย่างเพื่อประเมินความพึงพอใจของสตรีที่มีต่อการออกแบบชุดราตรีสั้นด้วยเทคนิคการทำแพตเทิร์นดีไซน์ ผลการประเมินความพึงพอใจโดยภาพรวมอยู่ในระดับความพึงพอใจมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายชุดพบว่า ชุดที่ 5, 3, 4, 2 อยู่ในระดับความพึงพอใจมากที่สุด ตามลำดับ และน้อยที่สุด ชุดที่ 1 เมื่อพิจารณาในแต่ละด้าน พบว่า ชุดที่ 5, 3, 4, 2 อยู่ในระดับความพึงพอใจมากที่สุด ผู้ตอบแบบประเมินพิจารณาด้านวัสดุและการตัดเย็บเป็นอันดับแรก รองลงมาด้านการออกแบบ และน้อยที่สุดด้านประโยชน์ใช้สอย ส่วนชุดที่ 1 อยู่ในระดับความพึงพอใจมาก ผู้ตอบแบบประเมินพิจารณาด้านวัสดุและการตัดเย็บเป็นอันดับแรก รองลงมาด้านประโยชน์ใช้สอย และน้อยที่สุดด้านการออกแบบ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จรัสพิมพ์ วังเย็น และคณะ. (2556). การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากผ้าขาวม้าโดยใช้แนวคิดภูมิปัญญาท้องถิ่นกับแนวคิด การออกแบบแฟชั่นเพื่อพัฒนาอาชีพและผลิตภัณฑ์ชุมชน อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร. กรุงเทพฯ: คณะอุตสาหกรรมสิ่งทอและออกแบบแฟชั่น มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
ดวงดาว ท่ามตระกูล. (2548). การตัดเย็บขั้นสูง. กรุงเทพฯ: อมรินพริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ธนิดา แหลมฉลาด และโฆสิต แพงสร้อย. (202). การพัฒนาลวดลายผ้าขาวม้าทอมือเพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจของชุมชนจังหวัดร้อยเอ็ด. Journal of MCU Peace Studies, 8(3), 1152-1165.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2560). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ: สามัญบิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
ธีร์ โคตรถา. (2561). การสร้างสรรค์และพัฒนากลุ่มสินค้าแฟชั่นสตรีมุสลิมสำเร็จรูป กลุ่มวิสาหกิจชุมชนมุสลิม บ้านรานอ อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(3), 3007-3023.
ธีร์ โคตรถา. (2021). แนวทางการสร้างสรรค์กลุ่มสินค้าแฟชั่นสำเร็จรูปด้วยหลักการเทคนิคเมจิกแพตเทิร์นสำหรับตลาด สินค้าแฟชั่นผู้สูงอายุประเทศไทย. Journal of Fine and Applied Arts, Chulalongkorn University, 8(2), 55-70.
ผ้าขาวม้าร้อยสี บ้านหนองขาว. (ม.ป.ป.). สืบค้นจาก: https://www.painaidii.com/business/134200/photo/ (วันที่สืบค้น 8 มกราคม 2564).
ผ้าขาวม้าร้อยสี สะท้อนความสามัคคีของชุมชนหนองขาว. (2559). สืบค้นจาก: https://district.cdd.go.th/district-2/2016/10/03 (วันที่สืบค้น 16 กรกฎาคม 2564).
รัตนาเลขา มีพร้อม และ อดิเทพ สุรพงษ์พิวัฒนะ. (2560). การออกแบบเสื้อคลุมสตรีจากผ้าขาวม้าด้วยเทคนิคการปรับแบบตัด. ใน การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี สาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปกรรมและการสร้างสรรค์. 201–209.
วีระศักดิ์ ศรีลารัตน์. (2558). การพัฒนาลวดลายผ้าฝ้ายมัดหมี่ย้อมครามด้วยเทคนิคคณิตศิลป์ประเภท Tessellation เพื่อ ออกแบบชุดโอกาสพิเศษ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
สุภาพ ศรีวงษา และคณะ. (2564). การออกแบบชุดติดกันด้วยเทคนิคการสร้างแพตเทิร์นสามมิติจากผ้ามัดหมี่ จังหวัดลพบุรี. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ, 3(2), 37-48.
Richard Sorger, Jenny Udale (2012). The Fundamentals of Fashion Design. AVA Publishing SA, United Kingdom.
Srisuk, K. (2016). Nameunsi and Koh Yor Woven Fabric: The Application of Creative Economy Concepts to Develop Products for the Development of Community Economy. Social Sciences Research and Academic Journal, 11(33), 87-100.
Waikla, R. (2019). Local Wisdom and Conservation of Phutai Traditions. Journal of Arts Management, 3(1), 53-68.
