ทัศนคติของชุมชนในอำเภอขนอมที่มีต่อการดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคม ของโรงแยกก๊าซธรรมชาติขนอม บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ประจำปี 2564
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติของชุมชนในอำเภอขนอมที่มีต่อการดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงแยกก๊าซธรรมชาติขนอม บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ประจำปี 2564 กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาได้มาโดยการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างที่เหมาะสมโดยใช้ตารางสูตรของ Taro Yamane จากจำนวนประชากรที่อาศัยอยู่ในชุมชนตำบลท้องเนียน ตำบลควนทอง และตำบลขนอม อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช ทั้งหมด 30,414 คน ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ผู้วิจัยคำนวณจากขนาดประชากร 50,000 คน ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 397 คน และผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 415 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามเรื่องทัศนคติของชุมชนในอำเภอขนอมที่มีต่อการดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงแยกก๊าซธรรมชาติขนอม บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ประจำปี 2564 แบบทดสอบมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.89 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการศึกษาพบว่าชุมชนในอำเภอขนอมมีทัศนคติต่อกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงแยกก๊าซธรรมชาติขนอม บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ทั้ง 4 ด้าน คือ ด้านพัฒนาความรู้และการศึกษา ด้านการพัฒนาชุมชนและสิ่งแวดล้อม ด้านกีฬาและการท่องเที่ยว และด้านศาสนาและวัฒนธรรม ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (=4.21) โดยกิจกรรมด้านพัฒนาความรู้และการศึกษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด (
=4.29) รองลงไป คือ กิจกรรมด้านการพัฒนาสังคม ชุมชนและสิ่งแวดล้อม (
=4.27) กิจกรรมด้านกีฬาและการท่องเที่ยว (
=4.26) และกิจกรรมด้านศาสนาและวัฒนธรรม (
=4.25) ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรายุ จันทองแก้ว.(2557). ทัศนคติของชุมชนต่อการดำเนินกิจกรรมด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงแยกก๊าซธรรมชาติ บริษัท ปตท.จำกัด (มหาชน) (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, นครศรีธรรมราช.
ณัฐชรินธร อภิวิชญ์ชลชาติ. (2551). การศึกษาการให้ความหมาย รูปแบบ และกลยุทธ์การดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) (การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพิมพ์). มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
ณัฏฐินี ชูช่วย. (2553). กลยุทธ์การบริหารโครงการกิจกรรมเพื่อความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมในการสร้างภาพลักษณ์ของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) (รายงานโครงการเฉพาะบุคคล). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปรารถนา บุญบารมี และปิยพงษ์ สุเมตติกุล. (2558). กลยุทธ์การพัฒนาคุณสมบัติที่พึงประสงค์ของนักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตบางแค กรุงเทพมหานคร เพื่อการระดมทุนการศึกษาจากหน่วยงานเอกชน. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 10 (3), 100 -112.
ประชาชาติธุรกิจ.(2564). เปิดแผน CSR ปตท.ปี’63 โฟกัสปลูกป่า-ช่วยพื้นที่ภัยพิบัติ. สืบค้นจาก https://www.prachachat.net/csr-hr/news-419861.
ปานทิพย์ พยัพพานนท์. (2552). กระบวนสื่อสารภายในองค์กรเกี่ยวกับการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, กรุงเทพฯ.
พักตร์ศุภางค์ ศรีสวัสดิ์. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) กับภาพลักษณ์ขององค์กรเครือซิเมนต์ไทย (SCG) ในมุมมองของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, นครปฐม.
มาริสา ดีใจ. (2558). การมีส่วนร่วมของชุมชนกับภาพลักษณ์ด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของบริษัทจัดการและพัฒนาทรัพยากรน้ำภาคตะวันออก จำกัด (มหาชน) จังหวัดระยอง (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
ละเอียด ศิลาน้อย และกันฑิมาลย์ จินดาประเสริฐ. (2562). การใช้มาตรประมาณค่าในการศึกษาวิจัยทางสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ การโรงแรมและการท่องเที่ยว. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 8 (15), 112-126.
วิสูตร ยังพลขันธ์. (2544). ความตระหนักในความสำคัญของการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของพนักงานปฏิบัติการคลังน้ำมัน บริษัท ปตท.จำกัด (มหาชน) (ภาคนิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, กรุงเทพฯ.
สถาบันพัฒนาธุรกิจอย่างยั่งยืน. (2556). ความรับผิดชอบต่อสังคมเพื่อความยั่งยืนขององค์กร. กรุงเทพฯ: สถาบันธุรกิจเพื่อสังคมตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). (2560). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2560. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สิริพิชญ์ เตชะไกรศรี. (2549). การเผยแผ่ธรรมะเชิงรุกตามวิถีพุทธ : ศึกษาเฉพาะกรณีการจัดกิจกรรมธรรมะในสวน ณ สวนหลวง ร.9 (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
สุกัญญา ศุภกิจอำนวย และดุลยปวีณ กรณฑ์แสง. (2552). PTT: THE S- CURVE STORY กลยุทธ์ ตัด ต่อ โต ฝ่าวิกฤติสู่เวทีโลก. กรุงเทพฯ: กรุงเทพธุรกิจ.
อดิสรณ์ อันสงคราม. (2558). รายงานการวิจัยเรื่องผลกระทบจากการใช้สื่อโซเชียลมีเดียของคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
อุทัย มหิทธิมหาวงศ์. (2545). การศึกษาทัศนคติและความต้องการของชุมชนอำเภอขนอมต่อการดำเนินการด้านสังคมและสิ่งแวดล้อมของโรงแยกก๊าซธรรมชาติขนอม. นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์.
Kotler, P., & Lee, N. (2005). Corporate Social Responsibility: Doing the Most Good for Your Company and Your Cause. New York: John Wiley.
