ความต้องการของผู้เรียนในการศึกษาต่อหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการของผู้เรียนในการศึกษาต่อหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ 2) เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานเพื่อพัฒนาหลักสูตรการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทยเป็นภาษาต่างประเทศ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามความต้องการของผู้เรียนในการศึกษาต่อหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ การวิเคราะห์ข้อมูล โดยการแจกแจงความถี่และหาค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามมีเพศหญิง มีจำนวน 345 คน คิดเป็นร้อยละ 88.46 มากกว่าเพศชาย จำนวน 45 คน คิดเป็นร้อยละ 11.54 ผู้ตอบสอบถามส่วนใหญ่มีอายุน้อยกว่า 30 ปี จำนวน 140 คน คิดเป็นร้อยละ 35.90 และผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นครู/อาจารย์หน่วยงานภาครัฐ จำนวน 82 คน คิดเป็นร้อยละ 21.03 2) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ต้องการศึกษาต่อภายใน 3 ปี จำนวน 173 คน คิดเป็นร้อยละ 44.36 และต้องการศึกษาต่อมากกว่า 3 ปี จำนวน 217 คน คิดเป็นร้อยละ 55.64 3) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ต้องการศึกษาต่อแผนการศึกษาแบบวิทยานิพนธ์และศึกษารายวิชา จำนวน 224 คน คิดเป็นร้อยละ 57.44 ต้องการศึกษาต่อแผนการศึกษาแบบสารนิพนธ์และศึกษารายวิชา จำนวน 111คน คิดเป็นร้อยละ 28.46 และต้องการศึกษาต่อแผนการศึกษาแบบวิทยานิพนธ์อย่างเดียวจำนวน 55 คน คิดเป็นร้อยละ 14.10 ตามลำดับ 4) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ต้องการศึกษาต่อภาคพิเศษนอกเวลาราชการ (เสาร์–อาทิตย์) จำนวน 255 คน คิดเป็นร้อยละ 65.38 ต้องการศึกษาต่อภาคพิเศษนอกเวลาราชการ (ตั้งแต่ 17.00 เป็นต้นไป) จำนวน 57 คน คิดเป็นร้อยละ 14.62 ต้องการศึกษาต่อภาคพิเศษภาคเรียนฤดูร้อน (มีนาคม–เมษายน) จำนวน 23 คน คิดเป็นร้อยละ 5.90 และต้องการศึกษาต่อภาคปกติ จำนวน 55 คน คิดเป็น ร้อยละ 14.10 ตามลำดับ 5) ผู้ตอบแบบสอบถามต้องการศึกษาในรูปแบบการเรียนการสอนแบบบรรยายในชั้นเรียน จำนวน 315 คน คิดเป็นร้อยละ 80.77 ต้องการศึกษาแบบการเรียนผ่านสื่อออนไลน์ และต้องการศึกษาแบบเชิญอาจารย์จากต่างประเทศมาให้ความรู้ จำนวน 305 คน คิดเป็นร้อยละ 78.27 มากที่สุด 3 ลำดับแรก 6) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่สนใจด้านการเรียนการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ จำนวน 325 คน คิดเป็นร้อยละ 83.33 ด้านการพัฒนาสื่อการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ จำนวน 321 คน คิดเป็นร้อยละ 82.31 ด้านการพัฒนาหลักสูตรภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ จำนวน 295 คน คิดเป็นร้อยละ 75.64 มากที่สุด 3 ลำดับแรก 7) ผู้ตอบแบบสอบถามต้องการนำไปใช้พัฒนางานมากที่สุด จำนวน 155 คน คิดเป็นร้อยละ 39.74 ต้องการพัฒนาความรู้ จำนวน 110 คน คิดเป็นร้อยละ 28.21 และต้องการเพิ่มวุฒิการศึกษา จำนวน 125 คน คิดเป็นร้อยละ 32.05 ตามลำดับ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
นวลทิพย์ เพิ่มเกษร. (2552). การสอนทักษะฟัง พูด อ่าน และเขียนภาษาไทยแก่ผู้เรียนชาวต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: มิสเตอร์ก๊อปปี้.
ณัฐวดี สภาพรต. (2553). แบบเรียนภาษาไทยเรื่องวิถีชีวิตไทยสาหรับผู้เรียนชาวต่างประเทศ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ฉบับไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
บุญส่ง ไข่เกษ และเลขา สมยืน. (2552). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง การศึกษาความต้องการศึกษาต่อในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกสาขาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อมและอาชีวอนามันความปลอดภัยของบุคลากรทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ. นครราชสีมา: วิทยาลัยนครราชสีมา.
ปัญญา อนัตธนาชัย และคณะ. (2560). การพัฒนาหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาศิลปะการจัดการสถาบันรัชต์ภาคย์. กรุงเทพฯ: สถาบันรัชต์ภาคย์.
มหาวิทยาลัยทักษิณ. (2561). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนามหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2561-2580. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
รุ่งฤดี แผลงศร. (2560). ศาสตร์การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เรณุมาศ มาอุ่น. (2559). การจัดการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพ. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 9(2), 169- 176.
สุรินทร์ เมทะนี. (2559). การพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอนสาขาวิชานาฏศิลป์ตะวันตกในระดับปริญญาบัณฑิตของประเทศไทยโดยวิธีการเทียบเคียง (วิทยานิพนธ์ปริญญาเอก ฉบับไม่ได้ตีพิมพ์). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,กรุงเทพฯ.
อานันท์ นิรมล, ชัชวาล ชุมรักษา, และขรรค์ชัย แซ่แต้. (2559). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง ความต้องการศึกษาต่อหลักสูตรปริญญาเอกสาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
อัจฉรา ธรรมาภรณ์. (2531). แบบการเรียน: องค์ประกอบช่วยส่งสริมประสิทธิภาพการเรียนการสอน. วารสารศึกษาศาสตร์, 4(10), 87-88.
Cochran, W.G. (1977). Sampling Techniques (3rd ed.). New York: John Wiley and Sons Inc.
Taba, H. (1962). Curriculun Developmemt: Theory and Practice. New York: Harcourt. Brace and World.
