การศึกษาศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษา: น้ำตกธารโต อำเภอธารโต จังหวัดยะลา

Main Article Content

บีสมี บาฮี
นูรีฮัน เจะนอ
อานีรา สะมาแห
นิซากีนะห์ สาเม๊าะ
อัซวานี กือนางอ
วราวุฒิ วรานันตกุล
เจนตา แก้วไฝ
อรวรรณ วรานันตกุล

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวที่มีต่อศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศของน้ำตกธารโต 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของศักยภาพด้านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน้ำตกธารโตกับการกลับมาท่องเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยว และ 3) เพื่อศึกษาศักยภาพและแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศน้ำตกธารโต การศึกษานี้ใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยใช้เครื่องมือในการเก็บข้อมูล คือ แบบสอบถา และใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก กับผู้นำชุมชนและหน่วยงานภาครัฐที่รับผิดชอบแหล่งท่องเที่ยว เพื่อกำหนดแนวทางในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ผลการศึกษาระดับความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวต่อศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศทั้ง 4 ด้าน พบว่า ด้านความสะดวกในการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวมีค่าอยู่ในระดับมาก ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในแหล่งท่องเที่ยวมีค่าอยู่ในระดับปานกลาง ด้านคุณค่าและความสำคัญของแหล่งท่องเที่ยวมีค่าอยู่ในระดับปานกลาง และด้านการมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่นมีค่าอยู่ในระดับปานกลาง นอกจากนี้ การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างศักยภาพด้านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศกับการกลับมาท่องเที่ยวซ้ำ พบว่า ศักยภาพด้านความสะดวกในการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว ด้านคุณค่าและความสำคัญของแหล่งท่องเที่ยว และด้านการมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่น มีความสัมพันธ์เชิงบวกกลับการกลับมาท่องเที่ยวซ้ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 และแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศน้ำตกธารโตควรได้รับการพัฒนาใน 3 ประเด็นสำคัญ คือ ศักยภาพทางธรรมชาติ การประชาสัมพันธ์เชิงรุก และความพร้อมของหน่วยงานที่รับผิดชอบ เพื่อรักษาและพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่มีคุณภาพและความยั่งยืนต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บาฮี บ., เจะนอ น., สะมาแห อ., สาเม๊าะ น., กือนางอ อ., วรานันตกุล ว., แก้วไฝ เ., & วรานันตกุล อ. (2021). การศึกษาศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษา: น้ำตกธารโต อำเภอธารโต จังหวัดยะลา. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 3(1), 1–13. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/larts-journal/article/view/246672
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

บีสมี บาฮี, 0987031148

ชื่อนางสาว บีสมี บาฮี กำลังศึกษา หลักสูตรบริหารธุรกิจบัญฑิต สาขา การจัดการธุรกิจท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา 

เอกสารอ้างอิง

กิตติศักดิ์ กลิ่นหมื่นไวย. (2560). ศักยภาพและแนวทางการจัดการท่องเที่ยวชุมชนลำปาง อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ คณะศิลปศาสตร์ วิทยาลัยอินเตอร์เทคลำปาง, 9(2), 1-11.

จุฑามาศ กันตพลธิติมา. (2559). ภาพลักษณ์และทัศนะคติต่อการท่องเที่ยวในเขตเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่ส่งผลต่อการกลับมาเยือนซ้ำ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ฉบับไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, กรุงเทพฯ.

ทัศณา เกื้อเส้ง, อารยา ชินวรโกมล, และเลิศยศ เผื่ออำนาจ. (2557). ศักยภาพของแหล่งทรัพยากรท่องเที่ยวเชิงนิเวศในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ (ปัตตานี ยะลา และนราธิวาส) (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ฉบับไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, ยะลา.

นวรัตน์ ไกรพานนท์. (2545). รูปแบบการท่องเที่ยว. สืบค้นจาก http://www.elfhs.ssru.ac.th/itsaree_ti/mod/resource/view.php?id=104

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2542). การวางแผนพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. สืบค้นจาก http://www.sara-dd.com/index.php?option=com_content&view=article &id =219:sustainable-tourism&catid=25:the-project&Itemid=72

ประชาชาติธุรกิจ. (2561). การท่องเที่ยวใน3จังหวัดชายแดนภาคใต้. สืบค้นจาก http://www.prachachat.com /

แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดชายแดนภาคใต้. (ม.ป.ป.). ปัญหา3 จังหวัดชายแดนภาคใต้. สืบค้นจาก https://www.osmsouth-border.go.th/news_develop

พิมพ์ลภัส พงศกรรังศิลป์. (2557). การจัดการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืนกรณีศึกษา:การจัดการบ้านโคกไครใน จังหวัดพังงา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ฉบับไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, นครศรีธรรมราช.

รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2548). ทฤษฎีความพึงพอใจ. สืบค้นจาก http://www.oic.go.th/FILEWEB/CABINFOCENTER40/DRAWER002/GENERAL /DATA0000/00000268.PDF/

รุ่งราตรี อึ้งเจริญ และชวลีย์ ณ ถลาง. (2560). การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(1), 133-148.

วิวัฒน์ชัย บุญยภักดิ์. (2559). การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ (Ecotourism). สืบค้นจาก http://www.saradd.com/index.php?option=com_content&view=article&id=220:ecotourism-tourism&catid=25:the-project&Itemid=72

สำนักงานอุทยานแห่งชาติ. (2558). องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำทะลุ ตำบลถ้ำทะลุ อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา. สืบค้นจาก https://www.thumtalu.go.th/album_travel/view.php?album_id=7

สำนักงานสถิติจังหวัดยะลา. (ม.ป.ป.). การท่องเที่ยวจังหวัดยะลา. สืบค้นจาก http://yala.nso.go.th/index.php?option=com_content&view=article&id=284&Itemid= 588&fbclid=IwAR2kuhpXKp-UlOLEiuQ7_DHEkAR_jdD5yWckiQf6dFARHfK9zFG6-FxIc-c

องค์การบริหารส่วนจังหวัดยะลา. (ม.ป.ป.). ข้อมูลทั่วไปจังหวัดยะลา. สืบค้นจาก http://www.yalapao.go.th/2017/main/content.php?page=sub&category=23&id=77&fbclid=IwAR3H9kOFBIiaZCt3kvmG9RaFDl4VyY3GOboS732fx57GM0bYMVxT6VoLWtc

Maslow A.H. (1987). A Theory of Human Motivation. The Psychological Review, 50(4), 370-396.

Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: New York: Harper & Row.