การกำหนดความผิดและโทษที่เหมาะสม: ศึกษากรณีการใช้อากาศยานซึ่งไม่มีนักบิน

บทคัดย่อ

          บทความนี้มุ่งศึกษามาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมในการควบคุมการใช้อากาศยานซึ่งไม่มีนักบินในการกระทำความผิด โดยเปรียบเทียบกฎหมายของสหรัฐอเมริกา

          ผลการวิเคราะห์พบว่า การกำหนดความผิดอาญาของสหรัฐอเมริกา ในความผิดต่อชีวิต ร่างกาย บุกรุก ถ้ำมอง สามารถใช้อากาศยานซึ่งไม่มีนักบินเป็นเครื่องมือในการช่วยกระทำความผิดได้ เพราะความเสียหายเกิดขึ้นโดยไม่ต้องมีผู้กระทำความผิดเข้าไปประชิดตัวผู้เสียหาย และผู้เสียหายไม่รู้รายละเอียดของผู้กระทำความผิด จึงเห็นว่าจากลักษณะกรณีดังกล่าวจะช่วยให้เกิดโอกาสในการกระทำความผิดสะดวกยิ่งขึ้น จึงมีความจำเป็นที่จะต้องกำหนดเป็นความผิดอาญา หมวดความผิดลหุโทษ ซึ่งมีอัตราโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

จึงเสนอแก้ไขประมวลกฎหมายอาญา หมวดความผิดลหุโทษ ดังนี้

“มาตรา... บุคคลใดบังคับอากาศยานซึ่งไม่มีนักบินให้การกระทำอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

(1) เข้าไปในเคหสถานของผู้อื่น หรือสถานที่ราชการโดยไม่มีเหตุอันสมควร

(2) บันทึกข้อมูลภาพ เสียง หรือข้อมูลอย่างใด ๆ ในที่รโหฐานเพื่อประโยชน์ของตนเอง หรือบุคคลอื่น โดยไม่ได้รับความยินยอมจากเจ้าของข้อมูล เว้นแต่เป็นการกระทำเพื่อใช้เป็นหลักฐานในการกล่าวโทษผู้กระทำความผิด”