การออกแบบอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินผู้สูงอายุตำบลบ้านดู่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การออกแบบอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินผู้สูงอายุตำบลบ้านดู่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษา และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสุขภาวะด้านร่างกายของผู้สูงอายุ และอุปกรณ์ช่วยพยุงเดิน รวมถึงวิธีการใช้งานที่ถูกต้องของอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินผู้สูงอายุ 2) เพื่อศึกษาปัญหา และความต้องการรวมถึงพฤติกรรมการใช้อุปกรณ์ช่วยพยุงเดินของผู้สูงอายุตำบลบ้านดู่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย 3) เพื่อออกแบบอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินสำหรับผู้สูงอายุตำบลบ้านดู่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย มีขั้นตอน และวิธีการในการดำเนินการศึกษาในรูปแบบการวิจัย เชิงคุณภาพ และการวิจัยเชิงปริมาณเพื่อค้นหารูปแบบ หรือทิศทางการออกแบบ จากการลงพื้นที่สังเกตพฤติกรรมการใช้งานอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินผู้สูงอายุ และการสัมภาษณ์ผู้สูงอายที่ใช้งานอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินโดยเจาะจงผู้สูงอายุในตำบลบ้านดู่ จำนวน 20 คน พบว่าจำนวนผู้สูงอายุที่ใช้อุปกรณ์ช่วยพยุงเดินเป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย โดยเพศหญิงคิดเป็นร้อยละ 80 เพศชายคิดเป็นร้อยละ 20 โดยช่วงอายุ 60-69 ปี คิดเป็นร้อยละ 25 ช่วงอายุ 70-79 ปี คิดเป็นร้อยละ 70 ช่วงอายุ 80-89 ปี
เนื่องจากในตำบลบ้านดู่มีผู้สูงอายุที่มีความแตกต่างหลากหลายด้านสรีระร่างกายที่แตกต่างกัน เช่น ในกรณีผู้สูงอายุที่มีน้ำหนักตัวมากสรีระร่างกายจะใหญ่ ไม่สามารถใช้งานอุปกรณ์ช่วยพยุงได้ถนัดเพราะอุปกรณ์ช่วยพยุงที่หาซื้อได้ในท้องตลาดมีขนาดมาตรฐานที่ไม่สามารถปรับขนาดความกว้างที่เหมาะสมกับร่างกายของผู้สูงอายุได้ ผลการออกแบบอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินผู้สูงอายุในตำบลบ้านดู่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย อุปกรณ์ช่วยพยุงเดินผู้สูงอายุจึงต้องออกแบบเน้นในเรื่องของฟังก์ชั่นการใช้งานที่ครบ และสะดวกสบายต่อผู้สูงอายุ และที่สำคัญ คือ ต้องแข็งแรงปลอดภัยจากการออกแบบอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินผู้สูงอายุในตำบลบ้านดู่ ได้ทำการทดลองการใช้งานแล้วแสดงผลการวิเคราะห์ข้อมูลความพึงพอใจรวมทุกด้านมีค่าเฉลี่ยความ พึงพอใจมากที่สุด ( = 4.89, SD = 0.27) จากผู้ตอบแบบประเมินพึงพอใจจำนวน 20 คน มีความพึงพอใจต่อการใช้อุปกรณ์ช่วยพยุงเดินผู้สูงอายุอยู่ในระดับความพึงพอใจมากที่สุดซึ่งทำให้สรุปได้ว่าการออกแบบอุปกรณ์ช่วยพยุงเดินผู้สูงอายุครั้งนี้สามารถช่วยให้การใช้ชีวิตง่ายขึ้นสะดวกขึ้นปลอดภัย และลดภาระของผู้ดูแลได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิตติ จรินทร์ทอง, บุญศักดิ์ สมบุญรอด, สุริยา สงค์อินทร์, และ วิชัย พรมาลัยรุ่งเรือง (2560, มิถุนายน). ออกแบบเก้าอี้ช่วยส่งเสริมสมรรถนะสำหรับผู้สูงอายุ. ในเอกสารการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 8. (หน้า 705- 712). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ชนนิษฏ์ ลิ่มสกุล. (2561). อุปกรณ์ช่วยเดิน. [ออนไลน์] สืบค้นจาก: https://meded.psu.ac.th
ปณิธิ อารีสง่ากุล. (2560). การออกแบบผลิตภัณฑ์ฟื้นฟูสมรรถภาพแก่ผู้สูงอายุที่เป็นโรคข้อเข่าเสื่อม. [ออนไลน์] สืบค้นจาก: http://www.journal.rmutt.ac.th
พุทธิพงษ์ พลคำฮัก. (2556). อุปกรณ์ช่วยพยุงเดิน. กรุงเทพฯ: บริษัท กรีนแอปเปิ้ล กราฟฟิคพริ้นติ้ง จำกัด.
วัชรินทร์ จรุงจิตสุนทร. (2548). หลักการและแนวคิดการออกแบบผลิตภัณฑ์. กรุงเทพฯ: แอ๊ปป้า พริ้นท์ติ้ง กรุ๊ป จำกัด.
ศิริพันธุ์ สาสัตย์. (2551). การพยาบาลผู้สูงอายุปัญหาที่พบบ่อยและแนวทางการดูแล. กรุงเทพฯ: บริษัท แอคทีฟ พริ้นท์ จำกัด.
ศิริราชพยาบาล คณะแพทยศาสตร์. (2548). แนวทางเวชปฏิบัติการวินิจฉัยและรักษาโรคข้อเข้าเสื่อม. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สมนึก กุลสถิตพร. (2549). กายภาพบำบัดในผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ ออฟเซ็ท เพรส จำกัด
สยาม ทองประเสริฐ. (2561). อุปกรณ์ช่วยการเคลื่อนที่. [ออนไลน์] สืบค้นจาก: http://www.med.cmu.ac.th
สิงห์ อินทรชูโต. (2556). พัฒนาเศษวัสดุอย่างสร้างสรรค์. ปทุมธานี: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
สิปราง เจริญผล. (2559). นวัตกรรมการออกแบบผลิตภัณฑ์. เชียงราย: ร้านสินอักษรการพิมพ์ 888.
อรัญ วินิชกร. (2559). การออกแบบผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุดมศักดิ์ สาริบุตร. (2549). เทคโนโลยีผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ: โอเอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์.