การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์หัตถกรรมก้านมะพร้าวตามทุนวัฒนธรรมท้องถิ่น กรณีศึกษากลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกษตรสวนนอก ต.บางยี่รงค์ อ.บางคนที จ.สมุทรสงคราม

Main Article Content

พรพิมล บาลี

บทคัดย่อ

ตามแนวคิดการเพิ่มและสร้างรายได้ของท้องถิ่นตามทรัพยากรที่ตนมีผลิตภัณฑ์หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) จัดเป็นกลุ่มสินค้าที่ช่วยตอบสนองต่อการผลิตแต่ด้วยรูปแบบที่คล้ายกันจึงเป็นเหตุของจุดอิ่มตัวของกลุ่มผู้บริโภคสินค้าประเภทนี้ งานวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นถึงวัตถุประสงค์ 1)  เพื่อศึกษาหาแนวทางการพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์หัตถกรรมก้านมะพร้าวตามทุนวัฒนธรรมท้องถิ่น 2)  เพื่อพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์หัตถกรรมก้านมะพร้าวตามทุนวัฒนธรรมท้องถิ่น และ 3)  เพื่อสอบถามความพึงพอใจกลุ่มวิสาหกิจที่มีต่อการผลิตและกลุ่มผู้บริโภคที่ส่งผลต่อรูปแบบผลิตภัณฑ์เพื่อส่งเสริม การพัฒนาและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นให้หลากหลาย โดยเป็นงานวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) ที่มุ่งเน้น การพัฒนาจากการมีส่วนร่วมปฏิบัติของชุมชนเพื่อสร้างองค์ความรู้ร่วมกัน การพัฒนาอย่างแม่นยำและเชิงลึก ซึ่งจากการลงพื้นที่ในการเก็บข้อมูลเชิงลึก วิเคราะห์ผลอย่างมีกระบวนการและพัฒนาต้นแบบอย่างมีส่วนร่วมถึง 5 รอบเกิดรูปแบบต้นแบบผลิตภัณฑ์หัตถกรรมก้านมะพร้าวตามกรอบทุนทางวัฒนธรรมท้องถิ่น มีผลการประเมินความพึงพอใจของกลุ่มวิสาหกิจที่มีต่อการผลิตในระดับมาก ค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.19 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.21 และความพึงพอใจกลุ่มผู้บริโภคในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.82 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.38

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บาลี พ. (2021). การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์หัตถกรรมก้านมะพร้าวตามทุนวัฒนธรรมท้องถิ่น กรณีศึกษากลุ่มวิสาหกิจชุมชนเกษตรสวนนอก ต.บางยี่รงค์ อ.บางคนที จ.สมุทรสงคราม. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 3(2), 1–12. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/larts-journal/article/view/244222
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ตลาดน้ำท่าคา @ สมุทรสงคราม. (2561). สืบค้นจาก https://www.facebook.com/pages/ตลาดน้ำท่าคา

ธีระชัย สุขสด. (2544). การออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์

นวลลออ ทินานนท์. (2543). ศิลปะพื้นบ้านไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

อรัญ วานิชกร. (2559). การออกแบบผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.