เครือข่ายทางสังคมกับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาเชิงพื้นที่ ตามยุทธศาสตร์สี่แยกอินโดจีน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1. เพื่อศึกษาประวัติและพัฒนาการเครือข่ายทางสังคมในการพัฒนาสี่แยกอินโดจีน2. เพื่อศึกษากระบวนการ กลไกการขับเคลื่อนเครือข่ายทางสังคมในการพัฒนาสี่แยกอินโดจีน3. เพื่อศึกษาผลสำเร็จการดำเนินงานเครือข่ายทางสังคมในการพัฒนาสี่แยกอินโดจีนเป็นการวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) จำนวน 15 ท่านและการสนทนากลุ่มเฉพาะ (Focus Group Discussion) กับผู้ที่เกี่ยวข้องจำนวน 10 ท่าน

ผลการวิจัยพบว่า

1) ประวัติและพัฒนาการเครือข่ายทางสังคมในการพัฒนาสี่แยกอินโดจีน พบว่า สี่แยกอินโดจีนเริ่มจาก มติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2540 ที่ได้กำหนดให้จังหวัดพิษณุโลกและกลุ่มจังหวัดใกล้เคียงเป็นพื้นที่ของการพัฒนาเป็นสี่แยก Crossroad หรือ Intersection ของเส้นทางตะวันออก ตะวันตก เหนือ ใต้ ที่เรี่ยกว่า East-West และ North-South Corridor

2) กระบวนการขับเคลื่อนเครือข่ายทางสังคมในการพัฒนาสี่แยกอินโดจีน พบว่า เครือข่ายทางสังคมในการพัฒนาสี่แยกอินโดจีน ได้พัฒนาจากทุกภาคส่วนร่วมกัน คือ ภาครัฐ ภาคเอกชน ภาควิชาการ และภาคประชาชน กลไกที่สำคัญในการขับเคลื่อนกระบวนการขับเคลื่อนเครือข่ายทางสังคมในการพัฒนาสี่แยกอินโดจีน คือภาครัฐ

3)  ผลการดำเนินการเครือข่ายทางสังคมกับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาเชิงพื้นที่ตาม ยุทธศาสตร์สี่แยกอินโดจีนพบว่า 1. เครือข่ายทางสังคมกับการขับเคลื่อนการพัฒนาเชิงพื้นที่ตามยุทธศาสตร์การพัฒนาด้านเศรษฐกิจทุกภาคส่วนต้องร่วมมือกันพัฒนาศักยภาพ และต้องสามารถจัดการทรัพยากรมนุษย์ เงินทุน และวัสดุอุปกรณ์ได้อย่างเป็นระบบ 2. เครือข่ายทางสังคมกับการขับเคลื่อนการพัฒนาเชิงพื้นที่ตามยุทธศาสตร์การพัฒนาด้านวัฒนธรรม และเพื่อสร้างการอยู่รวมกันของประชาชนในพื้นที่สี่แยกอินโดจีน วัฒนธรรมในจังหวัดพิษณุโลกนับเป็นวัฒนธรรมที่เก่าแก่ที่มีมาช้านาน อีกทั้งประเพณีทั้งหลายเหล่านั้นยังใช้เป็นกุศโลบายให้คนในชุมชนอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข การสืบทอดวัฒนธรรมเป็นกระบวนการที่สำคัญยิ่ง ที่จะดำรงไว้ซึ่งสิ่งที่ดีงามสืบไป และควรทำตั้งแต่วัยเด็ก     ด้วยการปลูกจิตสำนึก ไม่ว่าจะเป็นในลักษณะการอบรมสั่งสอน หรือการปฏิบัติเป็นแบบอย่างที่ดี     ก็ตาม โดยเริ่มจากชุมชน