ปัจจัยที่มีผลต่อการพูดภาษาอังกฤษของนิสิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ ปี 1-4 คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษและ ปัจจัยผลต่อการพูดภาษาอังกฤษของนิสิตชั้นปีที่ 1-4  สาขาวิชาภาษาอังกฤษ  คณะมนุษยศาสตร์  มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา เพื่อนำผลการวิจัยที่ได้มาพัฒนาการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษ  โดยเฉพาะพัฒนาปัจจัยที่คาดว่าจะช่วยส่งเสริมให้นิสิตมีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษได้ดียิ่งขึ้น  ประชากรในการวิจัยครั้งนี้ คือ นิสิตชั้นปีที่ 1-4  จำนวน 60 คน  เครื่องมือทีใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์  วิเคราะห์ข้อมูลด้วย ค่าความถี่  ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย  ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  และการวิเคราะห์ค่าถดถอยพหุคูณ         

            ผลการวิจัยพบว่า  นิสิตส่วนใหญ่ร้อยละ53.33 มีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษอยู่ในระดับต่ำ  นิสิตร้อยละ 36.67 มีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษอยู่ในระดับปานกลาง และนิสิตร้อยละ 10.10 มีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษอยู่ในระดับสูง  ปัจจัยทีมีผลต่อการพูดภาษาอังกฤษของนิสิต คือ ปัจจัยด้านผู้เรียน ได้แก่ กลวิธีการเรียน (X13) และลักษณะนิสัยในเรืองการใช้ภาษา (X12) และข้อมูลพื้นฐาน ได้แก่ ระดับผลการเรียน (X5) มีผลต่อการพูดภาษาอังกฤษอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทีระดับ 0.05