Development of School Administration Model to Reduce the Dropout Rate of Students in Secondary Schools Under the Office of the Basic Education Commission
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were to synthesis variables, analyze component and to study the level of importance on the school administration to reduce the dropout rate of students in secondary schools under the office of the basic education commission. The sample was 500 school directors, academic deputy directors and head of guidance teachers in secondary schools under the office of the basic education commission. They were selected by stratified random sampling, according to the principles of Comrey and Lee (1992). The research instrument were an interview and a questionnaire. The data were analyzed by using content analysis, percentage, mean, Standard Deviation, and the exploratory factor analysis.
The research results were found as follows;
- The synthesis research framework for finding variables of the school administration to reduce the dropout rate of students in secondary schools under the office of the basic education commission was total 27 variables.
- The analysis of the component for the school administration to reduce the dropout rate of students in secondary schools under the office of the basic education commission. consisted of 7 components, 27 variables. Order the components from total components loading values were 1) systematic student data & screening management included 4 variables
2) integrated student support & network collaboration system included 4 variables
3) participatory governance & flexible learning management included 4 variables 4) personalized learning & behavioral monitoring system included 4 variables 5) strategic leadership & policy communication included 4 variables 6) experiential learning & lifelong skill development included 4 variables and 7) staff capacity & context-responsive flexible education included
3 variables - The analysis of the component of the school administration to reduce the dropout rate of students in secondary schools under the office of the basic education commission was over all and in each individual aspect at a high level, ranking in the order of mean from high to low as follows: strategic leadership & policy communication, participatory governance & flexible learning management, integrated student support & network collaboration system, staff capacity & context-responsive flexible education, experiential learning & lifelong skill development, personalized learning & behavioral monitoring system, and systematic student data & screening management.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2568). แนวทางการจัดการศึกษาที่ยืดหยุ่นด้วย 1 โรงเรียน 3 รูปแบบ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (10 มิถุนายน 2563). สองทศวรรษการปฏิรูปการศึกษาไทย ปัญหาความเหลื่อมล้ำชัดเจนมากขึ้นเมื่อจำแนกอัตราการเข้าเรียนสุทธิของการศึกษาขั้นพื้นฐานตามระดับรายได้ของประชากร. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2569, จาก https://www.eef.or.th/25050-2
กานต์ชนก ทองมาและพิกุล ภูมิโคกรักษ์. (2567). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อลดอัตราการออกกลางคันของนักเรียนโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 15(1), 211-225.
ขวัญจิรา จำปา และ สุวดี อุปปินใจ. (2566). การบริหารจัดการโรงเรียนคุณภาพของชุมชน. วารสารรัชตภาคย์, 17(51), 205-216.
ธนารัตน์ พรหมสุวรรณ, สุพัตรา คล่องแคล่ว, บุญยืน เปียตี๋ และสุรางคนา เกียรติกุล. (2566). การพัฒนารูปแบบความร่วมมือด้านโอกาสทางการศึกษาในระดับตำบล. กรุงเทพฯ: สํานักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
นรรธพร จันทร์เฉลี่ย เสริบุตร. (27 ตุลาคม 2564). ภาวะความรู้ถดถอย (Learning Loss) ที่ต้องเร่งแก้ไขในมุมมองของ CEO Starfish Education. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2569, จาก www.starfishlabz.com
นิตยา หงษ์ขุนทด, บรรจบ บุญจันทร์ และ อริสา นพคุณ. (2567). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาในยุคปกติใหม่. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 6(1), 427-436.
นุชธิดา ก้อนพิลา. (2567). รูปแบบการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในยุคปกติใหม่ของโรงเรียนในสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 15(1), 242–260.
บัลลังก์ มงคลคำนวณเขตต์ และ ประเสริฐ อินทร์รักษ์. (2567). กระบวนทัศน์การบริหารการศึกษาในบริบทสังคมไทยยุคปกติใหม่. วารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์, 7(1), 150-166.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ. (2567). เรื่อง นโยบายการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ 2568-2569. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 141 ตอนพิเศษ 309 ง หน้า 11-13. (13 พฤศจิกายน 2567).
ปริตตา วาณิชย์ปกรณ์, ญาณิศา บุญจิตร์, และจิณัฐตา สอนสังข์. (2568). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาของสถานศึกษา ในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 25(1), 157-167.
พงศพันธุ คําพรรณ และจีรเกียรติ อภิบุณโยภาส. (2562). โมเดลเชิงสาเหตุของการออกกลางคันของนักศึกษามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(1), 240-262.
พัชราภา ตันติชูเวช. (2561). การศึกษาคุณลักษณะเชิงลึกและปัจจัยที่ส่งผลให้เด็กและเยาวชนออกนอกระบบการศึกษา: กรณีศึกษาจังหวัดตาก. วารสารสุทธิปริทัศน์, 32(101), 80-91.
ภูมิพัฒน์ ศรีวชิรพัฒน์. (2565). กลยุทธ์เพื่อลดภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ของนักเรียนไทย จากการเรียนการสอนออนไลน์ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ มหาวิทยาลัยมหิดล, 9(1), 71-86.
มติชนสุดสัปดาห์. (6 พฤษภาคม 2567). สำรวจสถานการณ์เด็กไทยหลุดระบบ-ออกกลางคัน. สืบค้นเมื่อ 26 พฤษภาคม 2568, จาก https://www.matichon.co.th/weekly/column/article_765146
มินตรา จันทร์เสถียร, เพียงฟ้า ยวงแก้ว และ สุพรรณี อึ้งปัญสัตวงศ์. (2567). การบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ยงยุทธ สงพะโยม. (2567). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาในยุคปกติใหม่. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 8(3), 1472-1488.
วรรณดน สุขาทิพยพันธุ์. (2566). การจัดการศึกษาแบบมีส่วนร่วมของภาคเครือข่ายโดยใช้จังหวัดเป็นฐาน. วารสารพุทธจิตวิทยา, 10(2), 155–167.
วันชัย โกลละสุต. (2566). การบริหารงานแบบมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
วัสสิกา รุมาคม และ ทฐิชากาญจน์ พัชรจิราพันธ์. (2565). การบริหารสถานศึกษาในยุคปกติใหม่หลังวิกฤตโควิด-19. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(6), 16-30.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุต พัฒผล. (2563). การออกแบบการเรียนรู้ใน New normal. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิชา ขันติบุญญานุรักษ์ และชนิดา มิตรานันท์. (2567). ภาวะถดถอยทางการเรียนรู้หลังสถานการณ์การแพร่ระบาด COVID-19 ของผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษในโรงเรียนเรียนรวม: ปัญหาและการช่วยเหลือ. วารสารคุรุศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 5(1), 83-100.
เศรษฐภูมิ เถาชารี. (2558). การบริหารแบบมีส่วนร่วม. อินดัสเตรียล เทคโนโลยี รีวิว, 21(276), 114-120.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการดำเนินงานป้องกัน เฝ้าระวัง ติดตาม และช่วยเหลือเด็กตกหล่นและออกกลางคันตามโครงการพาน้องกลับมาเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). คู่มือการคัดเลือกสถานศึกษาและสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพื่อรับรางวัลระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน ประจำปี 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2566). การพัฒนารูปแบบความร่วมมือด้านโอกาสทางการศึกษาในระดับตำบล. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). รายงานการศึกษาไทย พ.ศ. 2562 – 2564. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
อดิพล เปียทอง. (2559). TQM กับการบริหารสถานศึกษาเอกชน. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(1), 242-251.
Allensworth, E. & Schwartz, N. (2020). School practices to address student learning loss. The university of Chicago: Chicago.
Carvalho, S. (2020). Planning for school reopening and recovery after COVID-19. Washington, DC.: Center for global development.
Christensen, S. S. & Spackman, J. S. (2017). Dropout rates, student momentum, and course walls. Utah: Brighham Young University.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Rural development participation: concept and measure for project design implementation and evaluation. New York: Cornell University Press.
Comrey, A. & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis. New Jersey: Erlbaum.
Hassan, M. A., Muse, A. H. & Nadarajah, S. (2024). Predicting student dropout rates using supervised machine learning. Borama: Amoud University.
Likert, R. (1967). The human organization: Its marketing and value. New York: McGraw-Hill.
Rahmani, A. M., Groot, W., & Hamed, R. (2024). Dropout in online higher education. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 21(19), 1-24.
Yeong Seo, E., Yang, J., Lee, J., & So, G. (2024). Predictive modelling of student dropout risk: practice insights from a South Korean distance university. Ansan: Hanyang Cyber University.
