Development of the internal supervision model under the APPIRE Model to promote proactive learning management competencies of teachers at Sarika School, under the Office of the District of Primary Education, Nakhon Nayok.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this article is to 1) study the current state of affairs; 2) Develop an internal supervision model to promote the proactive learning management capacity of Sarika School teachers, 3) Experiment with the internal supervision model, and 4) Evaluate and disseminate the internal supervision model. Affiliated to the Nakhon Nayok Primary Education Area Office, it is a qualitative research. Current Status Study Expected conditions and needs for internal supervision of Sarika School teachers 14 people using an estimation scale questionnaire with an accuracy value of 0.97 analyzed the data using lecture statistics. Research Interviews with 7 experts with semi-structured interviews and content analysis Content and structural accuracy were checked from a sample of 30 people, and confirm the quality of the form by 5 experts. Experiment with the supervision model with 14 teachers of Sarika School and 137 learners using a survey with a rating scale, data was analyzed using descriptive statistics to disseminate the use of internal supervision models through a feedback questionnaire. The research findings revealed that:
1. The current situation is at a high level, while the expected situation is at the highest level.
2. The internal supervision model of the APPIRE Model to promote proactive teaching competencies for teachers at Sarika School has 4 components: 1) principles, 2) objectives, 3) processes, and 4) evaluation.
3. The results of the trial use of the internal supervision model show that in the area of planning proactive learning management, it achieved 91.31%, implementation of the curriculum was 100%, evaluation of learning was 92.86%, use of technology was 88.09%, and organization of learning activities was 84.29%.
4. Satisfaction levels of teachers and students are at the highest level, and students' academic performance exceeds the target value.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ทิพวรรณ ถาวรโชติ. (2566). รูปแบบการนิเทศด้วยเครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมประสิทธิผลขอสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(2), 187-196.
วาสนา บุญมาก. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(2), 269 – 280.
วิรัลพัชร นิลแก้วบวรวิชญ์, และ ธัชชัย จิตรนันท์. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบร่วมพัฒนาวิชาชีพเพื่อพัฒนางานวิชาการด้านการวัดผลและประเมินผลการเรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(1), 122-138.
ศิลา สงอาจินต์. (2561). การพัฒนารูปแบบการนิเทศการสอนเพื่อพัฒนาสมรรถภาพการจัดการเรียนรู้ของครูตามทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษาในสังกัดเทศบาลนครตรัง. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 10(20), 160-175.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566-2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Christine, R. D. (2015). Becoming A High Expectation Teacher. New York: Routledge.
