Development of Distance Education via Satellite Management Model to Develop Quality Students in Small-sized Schools under Prachuap Khiri Khan Primary Education Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to 1) study the problems in distance education via satellite management, 2) design and create distance education via satellite management, 3) evaluate distance education via satellite management model, 4) compare the results of the usage the distance education via satellite management model between pre and post of the experiment, and 5) study the results of usage the distance education via satellite management model in the efficiency, the effectiveness, and the value. The population were to study the problems consisted of 56 schools. The experimental school was Bannongkong school. The instruments were opinionnaire, opinionnaire evaluation form, POEAR Model, model evaluation form, action plan of project activities, evaluation form for pre and post experiment, and evaluation forms for efficiency, effectiveness and value. The statistical analysis used in the research were mean, standard deviation, t-test (dependent) and content analysis. The results were revealed that the overall problems of distance education via satellite management model to develop quality students in small-sized schools under Prachuap Khiri Khan Primary Education Service Area Office 1 were at high level. The efficiency of the model in distance education via satellite management model to develop quality students in small-sized schools under Prachuap Khiri Khan Primary Education Service Area Office 1 which consisted of POEAR Model; plan, organize, excute, audit, and revise. The results of the experiment using the distance education via satellite management model to develop quality students in small-sized schools under Prachuap Khiri Khan Primary Education Service Area Office 1 was statistical significant difference at .01 level; the post experiment was higher than pre experiment. The results of using the model for the efficiency, effectiveness, and value are at high levels. The suggestions from this research was the small sized schools could take the distance education via satellite management model to develop the quality of learners in schools and other agencies related to distance learning to be an effective educational innovation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชาญชัย วงศ์สิรสวัสดิ์, ผดุงชัย ภู่พัฒน์ และ สุวิทย์ บึงบัว.(2566). การประเมินความต้องการจำเป็นการจัดการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม (DLTV) เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์, 17(3), 59-72.
นิตยาพร เงินจันทร์. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการการเรียนรู้โดยใช้การศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม (DLTV) เพื่อเสริมสร้างความรู้ความสามารถของครูในการยกระดับคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนวัดจันทาราม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วารสารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต, 12(1), 33-48.
พิศิษฐ ตัณฑวณิช และ พนา จินดาศร.(2561). ความหมายที่แท้จริงของค่า IOC. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 24(2), 1-12.
พุฒิพงศ์ ธีระวัฒนชาติ และเจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม.(2566). สภาพปัญหาและแนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม (DLTV) ของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(1), 145-158.
มูลนิธิการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียมในพระบรมราชูปถัมภ์และสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). แนวทางการดำเนินงานการจัดการเรียนการสอนโดยใช้การศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม (DLTV) ให้ได้มาตรฐาน. กรุงเทพฯ: มูลนิธิการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียมในพระบรมราชูปถัมภ์และสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
ศูนย์พัฒนาคุณภาพการศึกษาด้วยเทคโนโลยีการศึกษาทางไกล. (2563). พัฒนาคุณภาพการศึกษาด้วย เทคโนโลยีการศึกษาทางไกล. สืบค้น 20 กรกฎาคม 2566, จาก http://www.dlthailand.com/ thima-khxng-khomhkar
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์เขต 1.(2566). คู่มือการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่, https://www.pck1.go.th/mainpage
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.( 2560).คู่มือการพัฒนาคุณภาพการศึกษาด้วยเทคโนโลยีการศึกษาทางไกล. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Deming, W. E. (1982). Quality productivity and competitive position. Massachusetts: Center for Advance Engineering, Massachusetts Institute of Technology.
Fayol, H. (1991). Generation Industrial Management. London: Pitman and Sons.
Gulick, L., & Urwick. L. (Eds). (1937). Paper on the Science of Administration. New York: Institute of Public Administration.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. In Reading in Fishbeic, M(Ed.), Attitude Theory and Measurement. New York: Wiley & Son.
Griffin, R. W., & Moorhead, G. (2013). Organizational Behavior: Managing People and Organizations. (11th ed.). Ohio: Cengage Learning.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.
