Development Guidelines of Solid Waste Management with the Concept of Circular Economy: A Case Study of Ban Ko Phai Thong Community, Samut Sakhon Province
Main Article Content
Abstract
The Purposes of this research were to 1) study the waste management of Ban Ko Phai Thong Community, Samut Sakhon Province. 2) Find a guideline for developing the community waste management based on the circular economy concept of Ban Ko Phai Thong Community, Samut Sakhon Province. By using the data collection method of in-depth interviews with key informants, including executives of Lakha Subdistrict Municipality, staff of Lakha Subdistrict Municipality, and residents of Ban Ko Phai Thong Community, totaling 15 people, and use Non-participant Observation to analyze the content, summarize and present the results of the study. The results of the study found that People sort waste at the source, but not strictly. In terms of applying the 9Rs Framework principles according to the circular economy concept, it was found that people reuse, repair, and separate waste for recycling at a moderate to high level. There is a low level of refusing, rethinking, and reducing consumption, and there is no refurbishing, remanufacturing, and repurposing. And the principle of recovery is followed by using the sorted waste until only the unusable waste is left to produce Refuse-derived fuel (RDF) there is no waste left in the final step. The results of the study can be used to find guidelines for developing waste management as follows: 1) Policy setting and legislation for waste management at the source 2) Creating awareness and good attitudes in waste management at the source 3) Creating community participation 4) Creating added value for waste 5) Integrating government, private, and public sectors
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมควบคุมมลพิษ. (16 กุมภาพันธ์ 2566). แผนปฏิบัติการด้านการจัดการขยะของประเทศ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2565-2570). สืบค้นเมื่อ 4 มกราคม 2568, จาก https://www.pcd.go.th/publication/28745
กรมควบคุมมลพิษ. (9 พฤษภาคม 2567). รายงานสถานการณ์สถานที่กำจัดขยะมูลฝอยชุมชน ปี พ.ศ. 2566. สืบค้นเมื่อ 4 มกราคม 2568, จาก https://www.pcd.go.th/publication/31985
ถิรวุฒิ แสงมณีเดช, บําเพ็ญ ไมตรีโสภณ, สมิตา จุลเขตร์ และ วิเชียร สิงห์ใหม่. (2567). การประยุกต์ใช้เศรษฐกิจหมุนเวียนเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการค้าในการดำเนินธุรกิจแฟชั่นรีไซเคิล. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์, 12(1), 1-15.
นิภาภรณ์ จงวุฒิเวศย์ และชุลีวรรณ ปราณีธรรม. (2564). พฤติกรรมการจัดการขยะมูลฝอยในครัวเรือน ตำบลหนองปลิง อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลััยราชภััฏกาญจนบุุรี, 10(2), 269-280.
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13 (ปี พ.ศ. 2566-2570). (2565). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอนพิเศษ 258 ง หน้า 1 (1 พฤศจิกายน 2565).
เพชรลัดดา เพ็ชรภักดี. (2565). การจัดการวงจรขยะชุมชนแบบครอบคลุมโดยใช้แนวคิดการพึ่งพากันของระบบนิเวศเมือง และเศรษฐกิจหมุนเวียน เพื่อนำไปสู่การจัดการขยะที่ยั่งยืนผ่านมิติด้านการบริหารจัดการเมือง. วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการก่อสร้าง, 4(2), 13-29.
ภัทรานิษฐ์ ศรีจันทราพันธุ์ และ อำพรรณ ไชยบุญชู. (2564). การศึกษาปริมาณขยะในครัวเรือนช่วงการแพร่ระบาดของโรคไวรัสโคโรนา 2019. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 41(2), 1-17.
ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561-2580). (2561). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 135 ตอน 82 ก หน้า 1 – 71 (13 ตุลาคม 2561).
เลิศลักษณ์ เจริญสมบัติ. (2564). การประยุกต์ใช้แนวคิดระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนกับวิสาหกิจชุมชน. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 24(1), 145-155.
ศรินทร์ทิพย์ บุญจันทร์ และ จักรพันธ์ เพ็ชรภูมิ. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการคัดแยกขยะของแม่บ้านในตำบลบึงพระ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(1), 180-190.
สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. (2562). Circular Economy เศรษฐกิจหมุนเวียน...ที่ทุกคนควรรู้. ปทุมธานี: สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย.
สยาม อรุณศรมรกต และ ยงยุทธ วัชรดุล. (2559). เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน 17 ประการ ของสหประชาชาติเพื่อโลกอนาคต. วารสารวิจัยสหวิทยาการไทย, 11(3), 1-7.
สรรพสิทธิ์ ชมภูนุช, ทิวากร แสร์สุวรรณ, ศิรินดา สวนมาดี และ โชติ บดีรัฐ. (2565). บริบทของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(3), 409-424.
สายัน เผื่อยา. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการขยะพลาสติกในจังหวัดสมุทรปราการ ตามหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 4(3), 195-209.
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (ม.ป.ป.). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร (รายเดือน). สืบค้นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2567, จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/ statmonth/#/mainpage
สิทธิชัย ปักษี และวลัยพร ชิณศรี. (2566). แนวทางการบริหารจัดการขยะมูลฝอยแบบบูรณาการตามหลักการ 7Rs ของเทศบาลเมืองชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมณี, 4(6), 15-29.
สุวิดา นวมเจริญ, ชูเกียรติ มุทธากาญจน์, พงศธร สัจจชลพันธ์, วิบูลย์ รัตนาภรณ์วงศ์ และณัฏฐ์กรณ์ หน่อนิล (2567). การวิเคราะห์การนำเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนไปปฏิบัติ: กรณีศึกษาโครงการหมู่บ้านยั่งยืนของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. วารสารนโยบายและกิจการสาธารณะ, 3(1), 1–23.
องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก. (2564). แนวทางการประยุกต์ใช้หลักการเศรษฐกิจหมุนเวียนเพื่อลดก๊าซเรือนกระจกในองค์กร. กรุงเทพฯ: องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก.
องค์การสหประชาชาติในประเทศไทย. (ม.ป.ป.). เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2567, จาก https://thailand.un.org/th/sdgs
อัจฉรา อัศวรุจิกุลชัย. (2562). การจัดการขยะมูลฝอยกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ. กรุงเทพฯ: แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.