Educational Administration Strategies for Excellence in the 21st Century
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The management of organizational development towards excellence has become important in both public and private educational institutions. The development of educational administrators aims for the administrators to continuously develop themselves and their work. Currently, the management and development of education will be different from the past. Private educational institutions will have more power to manage and organize education by themselves. Therefore, the administrators of educational institutions must adjust their roles and responsibilities to perform the new educational administration in a sustainable manner. Therefore, it is necessary to continuously develop the management skills of educational administrators so that they have knowledge and understanding, are ready, have competence and potential, have morale in their work, can effectively manage education, and implement learning reform in educational institutions. They can effectively manage and support the development of the quality of learning management, which will affect the quality of students according to the intention of the National Education Act. This article presents the strategies for educational administration towards excellence in the 21st century as a guideline for further study.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2563). นำและบริหารยามวิกฤต: บทเรียนจากโควิด-19. กรุงเทพฯ: ซัคเซสพับลิชชิ่ง.
ธวัช บุณยมณี. (2550). ภาวะผู้นำและการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
นวลนภา จุลสุทธิ, กัสมา กาซ้อน, สิปราง เจริญผล และ พรชัย เจดามาน. (2567). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมกับการบริหารการเปลี่ยนแปลงองค์กรภาครัฐภายใต้ยุค VUCA. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 310–328.
พรวิภา เชยกลิ่น. (2567). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 100–115
ภควดี อนุญาหงษ์, คฑามาศ เตโซ และ จุฬาลักษณ์ บุญสุข. (2567). วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 2(4), 757-766.
ยุภาพร ยุภาศ. (2562). กลยุทธ์กับการบริหารงาน. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 6(1), 353-362.
วิรัช สงวนวงศ์วาน. (2560). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ท้อป.
อุทิศ ขาวเธียร. (2546). การวางแผนกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
Anaraki, F., Dadras, M., Arun Pinto, C., Manomat, T., & Amirkhani, M. (2024). Social Media in Education. International Journal of Multidisciplinary in Management and Tourism, 8(2), 191–198.
Certo, S. C., & Peter, P. J. (1991). Strategic Management: Concepts and Application. (2nd ed.). Singapore: McGraw–Hill.
Damnoen, P. S., Siri, P., Supattho, P. S., & Kaewwilai, K. (2021). The Development of Student Characteristics in According to the Nawaluk Framework of the Buddhist integration of Buddhapanya Sri Thawarawadee Buddhist College. Asia Pacific Journal of Religions and Cultures, 5(2), 126–135.
Klomkul, L., Damnoen, S., Sawasdee, U., & Wilairadtanakun, A. (2023). Network Development of Buddhist Communication Innovative Space For Media Literacy of Thai Youths. Journal of Namibian Studies: History Politics Culture, 35, 919-935.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing Management. (15th ed.). London: Pearson Education.
Perce, A., & Robinson, R. B. (2009). Formulation, Implementation, and Control of Competitive Strategy. (11th ed.). New York: McGraw-Hill.
Phumphongkhochasorn, P., Damnoen, S., Tuwanno, D. M., Srichan, P. W., & Udomdhammajaree, P. (2022). Educational Quality Assurance and School Management Standards According to International. Asia Pacific Journal of Religions and Cultures, 6(1), 1–16.
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2007). Management. (9th ed.). London: Prentice-Hall.
Wheelen, T. L., & Hunger, J. D. (2006). Strategic Management and Business Policy. New Jersey: Prentice-Hall.
