Work Competency Factors Affecting the Performance Efficiency in the Digital Age of Private Company Employees in Bangkok
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The aims of this article were 1) to study the level of work performance factors and the level of performance efficiency in the digital age of private company employees in Bangkok and 2) to study the work performance factors affecting the performance efficiency in the digital age of private company employees in Bangkok. This is quantitative research. The sample group was 400 employees of private companies in Bangkok. The researcher selected the sample group using the convenience sampling method. The research tool was a questionnaire. Data was analyzed by using the descriptive statistics including frequency, percentage, mean, and standard deviation, and the inferential statistics including t-test, F-test, and multiple regression analysis with the statistical significance level at 0.05. The results of the research revealed that 1) the overall level of work performance factors of private company employees in Bangkok was at the highest level, namely knowledge, with the highest mean, followed by skills, motives and attitude, and traits, and self-image, respectively. The overall level of performance efficiency factors in the digital age of private company employees in Bangkok was at the highest level, namely work quality, with the highest means, followed by work quantity, time, and expenses, respectively. 2) The work performance factors affecting the performance efficiency in the digital age of private company employees in Bangkok were knowledge, skills, motives and attitude, traits, and self-image, respectively, with statistical significance at the 0.05 level. The knowledge from this research can be applied to develop work competencies to enhance employees' performance efficiency in the digital age, which is an important factor in managing organizations for future success.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤตพล ณ พัทลุง และปิยะมาศ สื่อสวัสดิ์วณิชย์ .(2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานบริษัทเอกชนในจังหวัดสงขลา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(1), 218-233.
จันทร์จิรา เหลาราช .(2564). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนสู่องค์กรดิจิทัล. วารสนสนเทศศาสตร์, 39(4), 1-14.
ชัยรัตน์ ชามพูนท, กมลพร กัลป์ยาณมิตร, สถิต นิยมญาติ, และทัศนีย์ ลักขณาภิชนชัช. (2564). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคการเปลี่ยนฉับพลันทางดิจิทัล.วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 8(1), 195-208.
ชัยวุฒิ เทโพธิ์. (2563). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 14(1), 251-265.
ณัฐวัฒน์ ศรีรอด, ชุลีวรรณ โชติวงษ์ และ จุฑารัตน์ ปิณฑะแพทย์. (2564). ปัจจัยสมรรถนะที่สัมพันธ์ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานกลุ่มปฏิบัติการสาขาที่ผ่านการอบรมในรูปแบบ E-Learning กรณีศึกษา บริษัท โฮม โปรดักส์ เซ็นเตอร์ จำกัด. วารสารพัฒนาธุรกิจและอุตสาหกรรม, 1(1), 54-63.
บุญช่วง ศรีธรราษฎร์ม .(2561). ผลกระทบของความชำนาญในวิชาชีพบัญชีที่มีต่อประสิทธิภาพการทำงานของนักบัญชีบริษัทกลุ่มร้อยแก่นสารสินธุ์. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 13(2), 103-124.
พิมพ์นิภา ฤทธิบุตร. (2566). การพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของเทศบาลตำบลบ้านกลาง จังหวัดปทุมธานี. วารสารสหวิทยาการพัฒนา, 2(1), 83-95.
ภนิดา โพธิ์เกษม, ธารกมล ฐานะชาลา, อัศวิน เสนีชัย, ชุติมา เกตุษา, และพัทธ์ธีรา จิรอุดมสาโรจน์. (2567). ปัจจัยในการเสริมสร้างสมรรถนะในการปฏิบัติงานของพนักงานฝ่ายขายเครื่องสำอางเขตบางกะปิ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 18(3), 98-106.
ภาวิน ชินะโชติ. (2567). สมรรถนะการปฏิบัติงานในยุคดิจิทัลของพนักงาน บริษัท ฟังก์ชั่น อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน). วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 18(1), 122-131.
สุนันท์ ฮ้อแสงชัย และทวีป พรหมอยู่. (2564). ปัจจัยเสริมสร้างสมรรถนะการปฏิบัติงานและสมรรถนะการปฏิบัติงานในยุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมและการจัดการ, 6(1), 51-64.
สุปัญทิพา กีรติฤทธิกุล และนพพงศ์ เกิดเงิน. (2567). ปัจจัยด้านสมรรถนะของพนักงานขับรถที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของธุรกิจขนส่งสินค้าควบคุมอุณหภูมิในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(1), 440-454.
สุพิชญา วงศ์วาสนา. (2567). ผลกระทบจาก COVID-19 ต่อสมรรถนะในการทำงานที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานตรวจรัยลงทะเบียนท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ. วารสารรัชต์ภาคย์, 18(59), 562-578.
สุพิชัย ชูกิตติกุล และจันทนา แสนสุข. (2561). แรงจูงใจที่ส่งผลต่อขวัญกำลังใจในการปฏิบัติงานและประสิทธิภาพการทำงานของครูวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารเซนต์จอห์น, 21(29), 1-18.
โสมวลี ชยามฤต. (2564). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อรองรับยุคดิจิทัลขององค์การภาครัฐและเอกชน. วารสารสหวิทยาการมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 38-50.
Cochran, W. G. (1953). Sampling Techniques. New York: John Wiley & Sons.
Davies, B., & Ellison, L. (1997). School Leadership for the 21st Century. London: Rutledge.
McClelland, D. C. (1998). Identifying competencies with behavioral-event interviews. Psychological Science, 9(5), 331-339.
Parry, S. B. (1997). Evaluating the Impact of Training. Virginia: American Society for Training and Development.
Peterson, E., and Plowman, E.G. (1989). Business Organization and Management. Homewood Illinois: Richard D. Irwin.
Richard, E. (1982). The Competent Manager: A Model for Effective Performance. New York: John Wiley & Sons.
Spencer, L. M., & Spencer, S.M. (1993). Competence at Work: Models for Superior Performance. New York: John Wiley & Sons.
