Causal Factors Influencing Purchase Intention of Daily Use Products on TikTok Shop Application of Consumers in Bangkok and Its Vicinity
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The study aimed to develop and validate a causal model of relationship model factors influencing purchase intention of consumer goods on TikTok shop application in Bangkok and its vicinity, and study causal factors influencing of consumer goods on TikTok application in Bangkok and its vicinity. This study was quantitative research. The sample was people had bought consumer goods on TikTok application and live in Bangkok and its vicinity of 299 people. The tools used in the research were online questionnaires. The statistics used in data analysis were frequency, percentage, confirmatory factor analysis and structural equation model. The results of this research were the development of the causal relationship models consisted of 4 components are 1) social media marketing 2) trust 3) loyalty and 4) purchase intention; the model is consistent with the empirical data to a great extent. The statistic shows that CMIN/df = 1.521, GFI = 0.924, AGFI = 0.902, SRMR = 0.033, RMSEA = 0.042. The final is predictive coefficient of 0.90, indicating that the variables in the model can explain the variance of purchase intention of consumer goods on TikTok application by 90 percent. Social media marketing and loyalty were found to have a significant influence on the purchase intention of consumer goods on the TikTok Shop application, respectively. Therefore, entrepreneurs in the consumer goods sector should place emphasis on utilizing social media marketing to raise brand awareness, attract potential customers, promote sales, and communicate positive brand values. These actions can foster consumers' intention to purchase consumer goods through the TikTok Shop platform in a continuous and sustainable manner.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
คงสหสรรค์ นันดิลก และ สมชาย เล็กเจริญ (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อเครื่องสําอางผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อกในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 1489–1507.
ณัฐทรงชัย ผโลทัยเลิศ และ สุมามาลย์ ปานคำ. (2567). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์วัฒนธรรมไทย ผ่านเพจเฟซบุ๊ก CPOT ของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(3), 1786-1804.
นพรุจ ประภาศิริ และ สุมามาลย์ ปานคำ. (2567). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความภักดีในการซื้อสกินแคร์ผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต๊อกช้อปของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(4), 2151-2169.
ปรางทิพย์ สุวพิชญ์ภูมิ และ สุมามาลย์ ปานคำ. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อยูเทียร่าโปรตีนบนเพจเฟซบุ๊กของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(5), 2693-2710.
บำรุงพงษ์ พงษ์พานิช และ อรจันทร์ ศิริโชติ. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าของผู้บริโภคผ่านแอปพลิเคชัน TikTok. วารสารหาดใหญ่วิชาการ, 22(2), 295–320.
มุกธิดา จิระพรพาณิชย์ และ สุมามาลย์ ปานคำ. (2567). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อความตั้งใจซื้อกีตาร์ผ่านเพจเฟซบุ๊กของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(5), 2737 - 2753.
รดา อภิรักจิตรชนก และ สมชาย เล็กเจริญ. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความภักดีในการซื้อสินค้าบนสตีมเว็บไซต์ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(4), 1729-1745.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2563). มูลค่าอีคอมเมิร์ซไทย ปี 2563 และคาดการณ์ปี 2564. สืบค้นเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2567 จากhttps://www.bangkokbiznews.com/tech/965738
สุชญา นิลวัฒน์ และ สมชาย เล็กเจริญ. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์ของเล่นสัตว์เลี้ยงบนอินสตาแกรมของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(4), 1891-1910.
อาริษา โสรินทร์ และ สมชาย เล็กเจริญ. (2566). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์บำรุงผิวหน้าเธอร์รี่ผ่านเพจเฟซบุ๊กในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(4), 1911-1928.
ฮ่านา ลีวิส และ สมชาย เล็กเจริญ. (2567). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดผิวหน้าบนแอปพลิเคชันติ๊กต๊อกช้อปของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(6), 3537-3554.
Azhar, M., Husain, R., Hamid, S., & Rahman, M.N. (2023). Effect of social media marketing on online travel purchase behavior post-COVID-19: mediating role of brand trust and brand loyalty. Future Business Journal, 9(1), 1-13.
Insightera. (2023). เจาะลึกพฤติกรรมผู้บริโภคออนไลน์ในประเทศไทย: Digital 2024 Thailand Report. สืบค้นเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2567 จาก https://www.insightera.co.th/digital-2024-thailand/
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. (7th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2014). A primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM), California: Sage Publications.
Hoelter, J.W. (1983). The analysis of covariance structures Goodness-of-fit indices, sociological. Methods and Research, 11,325-344.
Hu, L.T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structureanalysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55.
Joreskog, K. G., & Sorbom, D. (1984). Advances in factor analysis and structural equation models, Lanham: Rowman & Littlefield Publishers.
Schreiber, J. B., Stage, F. K., King, J., Nora, A., & Barlow, E. A. (2006). Reporting structural equation modeling and confirmatory factor analysis results: a review. The Journal of Educational Research, 99(6),323–337.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling. (3rd ed.). London: Routledge.
Thompson, B. (2004). Exploratory and confirmatory factor analysis: understanding concepts and applications. Wachington, DC: American Psychological Association.
Ullman, M. T. (2001). The declarative/procedural model of lexicon and grammar. Journal of Psycholinguistic Research, 30(1), 37–69.
