Curriculum Development: A Critical Analysis to Prepare Education in the Next Normal Era
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The Thai education system needs to rely on educational curricula as a tool to develop learners in accordance with the objectives of the National Education Development Plan. which aims to provide learners with competencies and learning outcomes that can be measured and evaluated effectively. but still with various situations which are the intervening factors that cause problems in the education system This includes the subject of course development. especially the situation of the epidemic of COVID-19 that severely affect the Thai education system This article presents a critical analysis of the development of Thai education curricula to prepare for the Next Normal era, which is considered the next era after the Covid-19 epidemic. The education system must prepare to create an education system in an age where we cannot predict what will happen. and may affect the Thai education system like this COVID-19 situation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กาญจนา บุญภักดิ์. (2563). บทความปริทัศน์ เรื่อง การจัดการเรียนรู้ยุค New Normal. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 19(2), A1-A3.
ดารุณี บุญครอง. (2560). วิเคราะห์แนวทางการจัดการศึกษาไทยกับการขับเคลื่อนการศึกษาสู่ยุคไทยแลนด์ 4.0. สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์, 17(2), 1-25.
ประหยัด พิมพา. (2561). การศึกษาไทยในปัจจุบัน. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด7(1), 245-248.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2563). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียน ด้วยการวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม สำหรับครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(5), 186-199.
รวีวรรณ วงค์เดชานันทร์ และ ศักดิ์ดา หารเทศ. (2564). การส่งเสริมจิตสาธารณะตามโครงการจิตอาสาพระราชทานตามแนวพระราชดำริหลักสูตรจิตอาสา 904. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(3), 143-157.
วีระยุทธ พรพจน์ธนมาศ. (2558). ปัญหาการศึกษาไทย : การสัมภาษณ์ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยทักษิณ,15(2), 48-55.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำเริง อ่อนสัมพันธุ์. (2556). การบริหารหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานในทศวรรษหน้า. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 4(1), 216-226.
ออมสิน จตุพร. (2562). การเมืองเชิงวัฒนธรรมในหลักสูตรท้องถิ่น: บทเสนอว่าด้วยศาสตร์การศึกษาท้องถิ่นชนบทเชิงวิพากษ์. วารสารอารยธรรมศึกษา โขง-สาละวิน, 10(1), 92-118.
Taba, H. (1962). Curriculum Development: Theory and Practice. New York: Harcourt, Brace, Jovanovich.
Beauchamp, G. A. (1981). Curriculums Theory. (4th ed.). Illinois: F.E. Peacock.
Phumphongkhochasorn, P., Damnoen, S., Tuwanno, P. D. M., Srichan, P. W., & Udomdhammajaree, P. (2022). Educational Quality Assurance and School Management Standards According to International. Asia Pacific Journal of Religions and Cultures, 6(1), 1–16.
