Administration for Public Benefits According to Buddhist Principles of Luang Phor Phuttho Phawana Foundation, Wat Sam Phran, Nakhon Pathom Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research objectives were 1) to analyze the management for public benefits according to Buddhist principles, 2) to assess the problems in management for public benefits according to Buddhist principles, and (3) the suggestion for management guidelines for public benefits according to Buddhist principles of Luang Phor Phutthopawan Foundation, Sam Phran Temple, Nakhon Pathom Province. The research was qualitative. Key informants in this study included the executive committee of Luang Por Puttho Phawana Foundation, 6 people, 8 employees of Luang Phor Puttho Phawana Foundation, and people who donated to Luang Phor Puttho Phawana Foundation of 6 people, totaling of 20 people by using a purposive selection. The research tool was a structured interview form. Data were analyzed in a descriptive summary. The research results found that.
1) The management for public benefits according to Buddhist principles of Luang Por Putthopawana Foundation, Sam Phran Temple, Nakhon Pathom Province, at present, the world and social situation had changed a lot. As a result, the Luangphor Putthophavana Foundation had to apply the principles of Buddhism, including the 4 Sangha Vatthu principles, the 4 Brahma Vihara Dhammas, the 4 Iddhipādas, and the 10 Dotsapidhara Dhammas, to use in managing the organization in terms of planning, organization, arrangement of people, command and control in order to have appropriate management according to the morality of society and the law. A good image was created that is trusted and believed by people until the operation of the foundation had been helped from people who had faith in donating all the time.
2) the problems in management for public benefits according to Buddhist principles of Luang Phor Phutthopawan Foundation, Sam Phran Temple, Nakhon Pathom Province was found that there was a shortage of money to be used to help children and youth to receive appropriate education and the lack of cooperation from people in society to help solve problems that occurred in society seriously.
3) the suggestions for management guidelines for public benefits according to Buddhist principles of Luang Phor Phutthopawan Foundation, Sam Phran Temple, Nakhon Pathom Province, including cultivating organizational values and culture that were based on Buddhist principles and a moral framework, the foundation would attract more people to participate in the foundation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2556). คู่มือการดำเนินการของมูลนิธิและสมาคม. กรุงเทพฯ: กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย.
กรุงเทพมหานคร. (2559). ความรู้เกี่ยวกับมูลนิธิ. สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2567, จาก https://webportal.
bangkok.go.th/
ชาย โพธิสิตา. (2562). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิช ชิ่ง.
ฐิติพร สะสม. (2563). การปรับใช้หลักธรรมทางพุทธศาสนาเพื่อการบริหารงานในสังคมปัจจุบัน. วารสารปัญญาปณิธาน, 5(1), 15-28.
ณัฏชนน ไพรรุณ. (2562). ประสิทธิภาพการระดมทุนขององค์กรไม่แสวงหาผลกำไร: กรณีศึกษาองค์กรศาสนาในประเทศไทย. วารสารพัฒนาการเศรษฐกิจปริทรรศน์, 13(2), 63-83.
ณัฐวุฒิ เอี่ยมเนตร, สุวลังก์ วงศ์สุรวัฒน์, พระครูปลัดประวิทย์ ทรัพย์อุไรรัตน์, นภัทร์ แก้วนาค และ จิดาภา เร่งมีศรีสุข. (2567). นวัตกรรมการสื่อสารเพื่อการส่งเสริมการบริหารจัดการองค์กร ภาครัฐและภาคเอกชนในยุคดิจิทัล, วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(1), 291-302.
นวลนภา จุลสุทธิ, กัสมา กาซ้อน, สิปราง เจริญผล และ พรชัย เจดามาน. (2567). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมกับการบริหารการเปลี่ยนแปลงองค์กรภาครัฐภายใต้ยุค VUCA. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 310 – 328.
นัฏวรรณ รุจิณรงค์. (2563). แนวทางในการพัฒนากฎหมายมูลนิธิเพื่อป้องกันการกระทำทุจริต(วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
นิศา ชูโต. (2561). การวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: บริษัท พริ้นต์โพร จำกัด.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา.
พิมพ์ลภัส นัสบุสย์. (2565). การประยุกต์หลักสังคหวัตถุ 4 ในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ อําเภอเมืองหนองคายจังหวัดหนองคาย. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 7(1), 586-595.
มลธิดา อุบลรัตน์. (2565). หลักอิทธิบาท 4 : เพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานให้มีความสุข. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 5(2), 150-161.
สิรินทร์ กันยาวิริยะ, ชิสา กันยาวิริยะ และ เมธา หริมเทพาธิป(2565). การบริหารคนตามหลักพุทธธรรมสําหรับนักธุรกิจ. วารสารวิจัยธรรมศึกษา, 5(2), 240-249.
สุภางค์ จันทวานิช. (2554). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุมาลี บุญเรือง และ พระอโณทัย กตปุญฺโญ (อุ่นเรือน). (2564). รัฐศาสตร์แนวพุทธว่าด้วยการปกครองตามหลักทศพิธราชธรรม. วารสารวิจัยวิชาการ, 4(1), 233–242.
Damnoen, P. S., Siri, P., Supattho, P. S., & Kaewwilai, K. (2021). The Development of Student Characteristics in According to the Nawaluk Framework of the Buddhist integration of Buddhapanya Sri Thawarawadee Buddhist College. Asia Pacific Journal of Religions and Cultures, 5(2), 126–135.
Fayol, F. (2004). General and Industrial Management. London: Pittman and Sons.
Klomkul, L., Damnoen, S., Sawasdee, U., & Wilairadtanakun, A. (2023). Network Development of Buddhist Communication Innovative Space For Media Literacy of Thai Youths. Journal of Namibian Studies: History Politics Culture, 35, 919-935.
