Knowledge Promotion and Career Skills for the 21st Century by Learning Design Microcredential Model
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to study the opinions of learners towards the usage of online courses in the Microcredential format. The research utilized a quantitative approach and was conducted in Phetchabun province. The target group was 400 students from Phetchabun Rajabhat University, gathered through a data collection tool which was a questionnaire. The reliability of the questionnaire was tested by finding the alpha coefficient value, which was 0.92. The data was analyzed using basic statistics to find the mean score, and standard deviation. The research results indicated that the sample placed importance and had opinions about the learning opportunities, online usage, interaction, knowledge exchange, and course content, respectively. The findings from this research could be applied to organizations and institutions, emphasizing the importance of aligning professional skill development content with the needs of public and private sector organizations.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤติกา ตันประเสริฐ. (2564). Microcredential สําหรับการพัฒนาบุคลากรด้านการศึกษา. วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้และเทคโนโลยี, 1(1), 33 – 43.
จารุมน หนูคง และ ณมน จีรังสุวรรณ. (2558). การออกแบบรูปแบบการฝึกอบรมแบบผสมผสานร่วมกับการสอนแบบ MOOC เพื่อพัฒนาทักษะด้านสารสนเทศ สื่อ และเทคโนโลยี สําหรับนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 6(1), 405 – 113.
ฐิตินันท์ ดาวศรี, พรนภา ทิพย์กองลาด, พีรพล เข็มผง, สมเชาว์ ดับโศรก, สุทธิดา เพ่งพิศ, วรวัฒน์ วิศรุตไพศาล และ จันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์.2564. แนวทางการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 11(1), 59-74.
ณฐภัทร ติณเวส และ ฐาปนีย์ ธรรมเมธา. (2559). การศึกษารูปแบบการจัดการศึกษาออนไลน์ระบบเปิดแบบ MOOC ของอุดมศึกษาไทย. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9(3), 1463 – 1479.
ดํารัส อ่อนเฉวียง, ดวงพร ธรรมะ และศรินนา ศิริมาตย์. (2565). การศ์ึกษาสภาวะความต้องการการจัดการเรียนการสอนแบบเปิด (MOOCs) สําหรับระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก. วารสารวิจัยรําไพพรรณี, 16(3), 174 – 186.
เบญญศิกานต์ กาญจนาธนเสฏฐ์ และชัยยุทธ ชิโนกุล. (2564). การศึกษากลวิธีการเรียนรู้ออนไลน์ระบบเปิด (MOOCs) ของคนเจนเนอเรชั่นวาย (Generation Y) ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 21(2). 1 – 12.
สุชาดา บุญเรือง, ภัทรารัช แก้วพลายงาม และพรพนา ศรีสถานนท์. (2564). การตัดสินใจใช้บริการเรียนรู้ในระบบเปิด Thai MOOC. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(38), 241 – 252.
อาภาพร กลิ่นเทศ. (2565). มู้กส์บทเรียนออนไลน์: การให้ที่ไม่มีสิ้นสุด. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(1). 398 – 452.
Ahsan, K., Akbar, S., Kam, B., & Abdulrahman, M. D. (2023). Implementation of Microcredential in Higher Education: A Systematic Literature Review. Education and Information Technologies, 28, 13505–13540. https://doi.org/10.1007/s10639-023-11739-z
Oliver, B. (2019). Making Microcredential Work for Learners, Employers and Providers. Australia: Deakin University.
Phumphongkhochasorn, P., Damnoen, S., Tuwanno, P. D. M., Srichan, P. W., & Udomdhammajaree, P. (2022). Educational Quality Assurance and School Management Standards According to International. Asia Pacific Journal of Religions and Cultures, 6(1), 1–16. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ajrc/article/view/244349
