Administrator’s Competency and Teacher’s Performance in The Schools Under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to study 1) the school administrator’s competency, 2) the teacher’s performance in the schools, and 3) the relationship between administrator’s competency and teacher’s performance in the schools. The sample was 103 schools under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 1. The two respondents from each school consisted of a school director or deputy school director or acting school director and a government teacher, with the total of 206. The research instrument was a questionnaire regarding administrator’s competencies, based on the concept of Hell Riegel, Jackson and Slocum and teacher’s performance in the schools according to teacher professional standards based on the teachers’ council of Thailand regulation. The statistics used for data analysis were frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation, and Pearson’s product–moment correlation coefficient.
The research findings revealed that:
1. The school administrator’s competency, as a whole, was found at a highest level.
2. The teacher’s performance in the schools, as a whole, was found at a highest level.
3. The relationship between school administrator’s competency and teacher’s performance was found at 0.01 level of statical significance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กุลิสรา จิตรชญาวณิช.(2561). การศึกษาและความเป็นครูไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนพิเศษ 68 ง หน้า 18-20 (20 มีนาคม 2562).
ฉัตรวีรยา ธนัชชาอัครสิริ. (2562). สมรรถนะของผู้บริหารกับการปฏิบัติงานตามมาตรฐานวิชาชีพครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(1), 781-798.
ธีระ รุญเจริญ. (2556). การบริหารโรงเรียนยุคปฏิรูปการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : U.L.T. เพรสการพิมพ์.
นภารัตน์ หอเจริญ. (2561). สมรรถนะของผู้บริหารกับการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 8(2), 1-11.
นุสรา พูลสุด. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 72-85.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 3 (19 สิงหาคม 2542).
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1. (2563). การสังเคราะห์รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา 2563. สุพรรณบุรี: กลุ่มนิเทศติดตามและประเมินผล.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา (2563). สมรรถนะการศึกษาไทยในเวทีสากล พ.ศ. 2562 (IMD2019). กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่.
อัญชุลีภรณ์ คำภิระ และ ศักดิพันธ์ ตันวิมลรัตน์. (2565). สมรรถนะของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(4), 1318-1332
Hellriegel, D., Jackson, Susan, E., & Slocum, J. W. (2005) Management: A Competency-Based Approach. (10th ed.). Singapore: Thomson South-Western.
Krejcie, R. V., & Daryle, W. M. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Journal of Education and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Phumphongkhochasorn, P., Damnoen, S., Tuwanno, P. D. M., Srichan, P. W., & Udomdhammajaree, P. (2022). Educational Quality Assurance and School Management Standards According to International. Asia Pacific Journal of Religions and Cultures, 6(1), 1–16.
