The Educational of Pariyattidhrama, Pali Division with a Meta-ethnography Research
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Buddhism has been the national religion of Thailand for a long time. The majority of the population of Thailand are Buddhists and Buddhism is the cornerstone of the education of Thai arts and culture that continues to date. Buddhist principles can strengthen the minds of the Thai people to have morals, ethics, and make the Thai society happy. The Lord Buddha inscribed his teachings in the Tripitaka scriptures in Pali or Bihar language and used to spread Buddhism in various regions. An important function of monks is to study the Pali language to gain a deeper understanding of the Pali language in order to verify the correctness of the Buddhist diction that appears in the Tripitaka, not to be distorted or deviated from the original manuscript. The educational of pariyattidhrama, pali division is therefore very beneficial to Buddhism. Currently, there is a systematic management of Pali education, with Maekong Pali Sanam Luang office responsible for overseeing. And there are many interested parties to conduct research on the education of Pariyattidhrama, Pali division.
Ethnographic research is a new method of synthesizing qualitative research. By taking the results of several studies that study the same research problem and synthesizing them, findings that are more profound than those obtained from each research study emphasize the importance of creating a parable and interpreting them in three ways. Namely 1) a back-and-forth interpretation, 2) a refutable interpretation, and 3) an argumentative interpretation. which is a research method that can be used to create and further develop the body of knowledge in various sciences
Article Details
References
กิติพงษ์ แซ่เจียว. (2564). การจัดการศึกษาของสันติอโศกในโลกดิจิทัล. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 161-176.
กรมการศาสนา. (2541). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). การวิเคราะห์อภิมาน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นภมณฑล สิบหมื่นเปี่ยม และวลัยพร ศิริภิรมย์. (2545). แนวทางการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บุบผา เมฆศรีทองคำ. (2547). การวิจัยชาติพันธุ์วรรณนาอภิมานเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษา(วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระครูศรีอรรถศาสก์ มหาอตฺโถ. การพัฒนาประสิทธิภาพการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ ภาค 14. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(ฉบับพิเศษ), 247-248.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระมหากิตติณัฏฐ์ สุกิตฺติเมธี. (2564). การวิเคราะห์แนวทางงดเว้นจากความเสื่อมในปราภวสูตร. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 84-95.
พระมหาประจักษ์ พนาลัยและ นิรุทธ์ วัฒโนภาส. (2564). การเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21ของครูสอนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 374-387.
พระมหาวรพล วรพโล. (2560). แนวโน้มการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีในประเทศไทย. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 10(1), 163-168.
พระมหาศรวุฒิ สิริวณฺโณ. (2557). การบริหารจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี จังหวัดสุราษฎร์ธานี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสกล วิโรจนกิตฺติ. (2561). สัมฤทธิผลของโครงการอบรมบาลีก่อนสอบคณะสงฆ์ภาค 7. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 9(2), 28-39.
พระมหาสุข สุขวีโร. (2550). ความสนใจต่อการศึกษาพระปริยัติธรรมของพระสงฆ์: ศึกษากรณีพระนิสิตมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย(รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2540). การศึกษาของคณะสงฆ์ปัญหาที่รอทางออก. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.
วัดปากน้ำ. (2549). ประวัติความเป็นมาของสำนักเรียนวัดปากน้ำ การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวงเขตภาษีเจริญ. กรุงเทพฯ: อาทรการพิมพ.
วิโรจ นาคชาตรี. (2561). พระพุทธศาสนากับความมั่นคงของชาติ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สนามหลวงแผนกบาลี. (2556). เรื่องสอบบาลี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.
สวัสดิ์ เขมกปสิทธิ. (2531). ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในประเทศไทย. เชียงใหม่: ลานนาการพิมพ์.
สายัณห์ วงศ์สุรินทร์. (2562). สภาพการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกบาลี: กรณีศึกษาสำนักเรียนวัดชูจิตธรรมาราม พระอารามหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 13(1), 80-82.
สำนักเรียนวัดโมลีโลกยาราม. (2556). วันฉลองเปรียญธรรมประจำปี 2556. นนทบุรี: นิติธรรมการพิมพ์.
Hess, E.K. (2000). Identification of the Facilitators of and the Barriers to the Collaboration Process in PDSs: A Meta-ethnography 1990-1998(Dissertation). The George Washington University.
Noblit, G.W. & Hare, R.D. (1988). Meta-Ethnography: Synthesizing qualitative studies. Newbury Park: Sage Publications. https://doi.org/10.4135/9781412985000.
