Marketing Mix and Tourism Management in Chainat Province
Article Sidebar
Published:
Jun 29, 2019
Keywords:
Marketing Mix Tourism Management
Main Article Content
Abstract
This research aims to: To study the current situation. Barriers Sustainable Tourism Development in Chai Nat the key informants are government employees, including government executives. And people involved in tourism in Chainat Province Use in-depth interviews with 3 experts to check the consistency of the questions with the objectives. Qualitative research by inductive and content analysis. The study found that the tourism situation of Chai Nat province. The number of tourists increases every year. Continuous growth. The province has a variety of places. There are problems and obstacles in many aspects, which are lack of connection and continuity of each tourist. Apply the seven-part service marketing mix to the implementation.
Article Details
How to Cite
Chandsongpol, T. ., & Kalyanamitr, K. . (2019). Marketing Mix and Tourism Management in Chainat Province. Journal of Educational Management and Research Innovation, 1(1), 15–24. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemri/article/view/250428
Section
Research Article
References
โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การจัดการตนเองของชุมชนและท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2550). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ชัชราวรรณ มีทรัพย์ทอง, จิราวรรณ คงคล้าย และ เฉลิมชัย กิตติศักดิ์นาวิน. (2559). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. วารสาร ธุรกิจปริทัศน์, 8(1), 183-197.
ณักษ์ กุลิสร์ , อรทัย เลิศวรรณวิทย์, จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์, รัตนา แสงจันทร์. (2558). แผนการตลาดการท่องเที่ยวเชิงบูรณาการบนฐานข้อมูลพฤติกรรม นักท่องเที่ยวและการมีส่วนร่วมของชุมชนจังหวัดชัยนาท. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18, 51-65.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2552). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: เพชรจรัสแสงธุรกิจ.
สยามล ชัยรัตนอุดมกุล และ วิลาศ เทพทา. (2553). การพัฒนากายภาพและการเพิ่มคุณค่าของแหลงท่องเที่ยวที่เปนภาพลักษณของจังหวัดชัยนาท. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบเอ็ด พ.ศ. 2555 - 2559. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
Barney, J. B., & Clark, D. N. (2009). Resource-Based Theory: Creating and Sustaining Competitive Advantage. New York: Oxford University Press.
Chakrabarti, D. (2012). Impact of High Performance Work Systems on Performance of a Firm: A Study of Service Sector in India. Germany: Lap Lambert Academic..
Chang, Y. Y. (2015). A Multilevel Examination of High-Performance Work Systems and Unit-Level Organizational Ambidexterity. Human Resource Management Journal, 25(1), 79-101.
Dessler, G. (2006). A Framework for Human Resource Manangment. (4th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Greer, C. R. (2001). Strategic Human Resource Management: A General Managerial Approach. New Jersey: Prentice Hall.
Kotler, P. (2003). Marketing Management. (11th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Kurtz, D. L. (2008). Principles of Contemporary Marketing. China: South-Western.
Lundy, O. (1994). From Personnel Management to Strategic Human Resource Management. International Journal of Human Resource Management, 5 (3), 687-720.
Maharatsakul, P. (2001). Human Resource Management by Information Technology. (2nd ed.). Bangkok: Technology Promotion Association (Thai Japan).
Posthuma, R. A., Campion, M. C., Masimova, M., & Campion, M. A. (2013). A High Performance Work Practices Taxonomy: Integrating the Literature and Directing Future Research. Journal of Management, 39(5), 1184-1220.
Purcell, J. (1989). The Impact of Corporate Strategy and Human Resource Management. In J. Storey (ed.) New Perspectives on Human Resource Management. London: Routledge.
Stanton, W. J. & Futrell, C. (2001). Fundamentals of Marketing. (8th ed.). New York: McGraw – Hill Book.
Walton, R. E. (1985). From Control to Commitment in the Workplace. Harvard Business Review, 63(2), 77-84.
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2550). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ชัชราวรรณ มีทรัพย์ทอง, จิราวรรณ คงคล้าย และ เฉลิมชัย กิตติศักดิ์นาวิน. (2559). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. วารสาร ธุรกิจปริทัศน์, 8(1), 183-197.
ณักษ์ กุลิสร์ , อรทัย เลิศวรรณวิทย์, จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์, รัตนา แสงจันทร์. (2558). แผนการตลาดการท่องเที่ยวเชิงบูรณาการบนฐานข้อมูลพฤติกรรม นักท่องเที่ยวและการมีส่วนร่วมของชุมชนจังหวัดชัยนาท. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18, 51-65.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2552). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: เพชรจรัสแสงธุรกิจ.
สยามล ชัยรัตนอุดมกุล และ วิลาศ เทพทา. (2553). การพัฒนากายภาพและการเพิ่มคุณค่าของแหลงท่องเที่ยวที่เปนภาพลักษณของจังหวัดชัยนาท. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบเอ็ด พ.ศ. 2555 - 2559. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
Barney, J. B., & Clark, D. N. (2009). Resource-Based Theory: Creating and Sustaining Competitive Advantage. New York: Oxford University Press.
Chakrabarti, D. (2012). Impact of High Performance Work Systems on Performance of a Firm: A Study of Service Sector in India. Germany: Lap Lambert Academic..
Chang, Y. Y. (2015). A Multilevel Examination of High-Performance Work Systems and Unit-Level Organizational Ambidexterity. Human Resource Management Journal, 25(1), 79-101.
Dessler, G. (2006). A Framework for Human Resource Manangment. (4th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Greer, C. R. (2001). Strategic Human Resource Management: A General Managerial Approach. New Jersey: Prentice Hall.
Kotler, P. (2003). Marketing Management. (11th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Kurtz, D. L. (2008). Principles of Contemporary Marketing. China: South-Western.
Lundy, O. (1994). From Personnel Management to Strategic Human Resource Management. International Journal of Human Resource Management, 5 (3), 687-720.
Maharatsakul, P. (2001). Human Resource Management by Information Technology. (2nd ed.). Bangkok: Technology Promotion Association (Thai Japan).
Posthuma, R. A., Campion, M. C., Masimova, M., & Campion, M. A. (2013). A High Performance Work Practices Taxonomy: Integrating the Literature and Directing Future Research. Journal of Management, 39(5), 1184-1220.
Purcell, J. (1989). The Impact of Corporate Strategy and Human Resource Management. In J. Storey (ed.) New Perspectives on Human Resource Management. London: Routledge.
Stanton, W. J. & Futrell, C. (2001). Fundamentals of Marketing. (8th ed.). New York: McGraw – Hill Book.
Walton, R. E. (1985). From Control to Commitment in the Workplace. Harvard Business Review, 63(2), 77-84.
