การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ในโครงการโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สังเคราะห์ตัวแปรสมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในโครงการโรงเรียนคุณภาพ 2) การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในโครงการโรงเรียนคุณภาพ และ 3) เพื่อศึกษาระดับความจำเป็นเกี่ยวกับองค์ประกอบสมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในโครงการโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณใช้แนวคิดสมรรถนะของผู้บริหาร เป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัย คือ โรงเรียนคุณภาพระดับมัธยมศึกษาของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน โรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการโรงเรียนคุณภาพระดับมัธยมศึกษา จำนวน 500 คน ใช้วิธีกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่าง
ตามหลักเกณฑ์ของคอมเรย์และลี โดยการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ และผู้ทรงคุณวุฒิในการสัมภาษณ์ จำนวน 7 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 1 ชนิด คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ผลการวิจัยพบว่า
1. ผลการสังเคราะห์กรอบแนวคิดในการวิจัย เพื่อหาตัวแปรของสมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในโครงการโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้ตัวแปรจำนวน 33 ตัวแปร
2. ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในโครงการโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน พบว่า จำนวนองค์ประกอบสมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในโครงการโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประกอบด้วย 9 องค์ประกอบ จำนวน 33 ตัวแปร
3. ระดับความจำเป็นเกี่ยวกับองค์ประกอบสมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในโครงการโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาพรวมมีความจำเป็นอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายองค์ประกอบ พบว่า มีความจำเป็นอยู่ในระดับมากทุกองค์ประกอบ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชูขวัญ รัตนพิทักษ์ธาดา และ ประทุมทอง ไตรรัตน์. (2566). สมรรถนะของผู้นำทางการศึกษาเพื่อการอยู่รอดและเติบโตในยุค BANI World. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการการจัดการแห่งแปซิฟิค, 9(1), 16-28.
นัจภัค บูชาพิมพ์ และ จิตติรัตน์ แสงเลิศอุทัย. (2561). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 10(2), 332-245.
บุรีรักษ์ คุ้มกลาง. (2563). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารมืออาชีพของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(11), 244-258.
บุญใจ ชะเอม, ระพิน ชูชื่น และ ธนวิน ทองแพง. (2565). การพัฒนารูปแบบสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 8(1), 305-324.
เบญจวรรณ ช่อชู และ พร้อมพิไล บัวสุวรรณ. (2563). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในการส่งเสริมการบริหารวิชาการในโรงเรียนวิชูทิศ สำนักงานเขตดินแดง สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 7(2), 162-174.
ปรีชา กระแสร์, คุณวุฒิ คนฉลาด และ เจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม. (2559). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 10(2), 59-69.
สุนันทินี สุขสวัสดิ์, ทรงยศ แก้วมงคล และ ดวงกมล แก้วแดง. (2566). องค์ประกอบสมรรถนะแนวใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารศิลปการจัดการ, 7(2), 827-844.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). การบริหารจัดการโรงเรียนในโครงการโรงเรียนคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร. (2563). สมรรถนะประจำผู้บริหารกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2564). คู่มือการดำเนินการตามหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินตำแหน่งและวิทยฐานะข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ตำแหน่งผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2568). มาตรฐานความรู้ ความสามารถ และสมรรถนะที่จำเป็นสำหรับตำแหน่งข้าราชการพลเรือน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2556). สาระความรู้ สมรรถนะและประสบการณ์วิชาชีพของผู้ประกอบวิชาชีพครู ผู้บริหารสถานศึกษา ผู้บริหารการศึกษา และศึกษานิเทศก์ ตามข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ พ.ศ. 2556. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
อัจฉรา สระวาสี, ราชันย์ บุญธิมา, สมชาย เทพแสง และ สมบูรณ์ บูรศิริรักษ์. (2559). การพัฒนารูปแบบสมรรถนะของผู้บริหารการศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 4(2), 217-231.
Astereki, S., Mehrdad, H., & Ghobadiyan, M. (2021). Components and characteristics of the professional competency model among educational administrators. Khorramabad: Islamic Azad University.
Bartlett, M. S. (1937). Properties of sufficiency and statistical tests. Proceedings of the Royal Society of London. Series A, Mathematical and Physical Sciences, 160(190), 268-282.
Boam, R., & Sparrow, P. (2009). Linking strategic change, competitive performance and human resource management: Result of a U.K. empirical study. London: Routledge.
Christiana, A. I. (2021). Administrative competencies required by secondary principals in Anambra Stata, Nigeria. Journal of Educational research, 6(2), 1-18.
Comrey, A., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis. New Jersey: Erlbaum.
Hellriegel, D. J., Susan, E. & Slocum, J. W. (2005). Management: A competency based approach. Singapore: Thomson south western.
Jose, I. T., & Escote, M. J. (2024). Administrative competence of school principals: its impact to teacher’s motivation. A multidisciplinary Journal, 24(4), 408-419.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 55.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for intelligence. American Psychologist, 28(1), 1–14.
Mas, S. R., Masaong, K., & Suking, A. (2021). School principal entrepreneurial competency development model to optimize generating production unit income. Journal of Education and Social Research, 11(5), 109-122.
Sammons, P., Hillman, J. & Mortimore, P. (1995). Key characteristics of effective. Schools: A review of school effectiveness research. London: Ofsted.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superiors performance. New York: John Wiley & Son.
Ugur, N., Kiraz, Z., & Kara, K. (2023). A field study on school administrators: selection, competencies and challenges. International Journal of Turkish Educational studies, 11(20), 162-201.
Zwell, M. (2000). Creating a culture of competence. New York: John Wiley & Son.
