องค์ประกอบของรูปแบบการบริหารโรงเรียนสุขภาวะของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาองค์ประกอบของรูปแบบการบริหารโรงเรียนสุขภาวะของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพใช้แนวคิด ทฤษฎี เอกสาร ตำรา และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องทั้งในประเทศ และต่างประเทศเกี่ยวกับการบริหารโรงเรียนสุขภาวะ ประกอบกับการสัมภาษณ์ความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานโรงเรียนสุขภาวะ จำนวน 5 คน คือ ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา จำนวน 1 คน ผู้อำนวยการโรงเรียนสุขภาวะ จำนวน 2 คน ครูผู้สอนในโรงเรียนสุขภาวะ จำนวน 2 คน เป็นการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างเกี่ยวกับตัวแปรองค์ประกอบของการบริหารโรงเรียนสุขภาวะ เพื่อเป็นกรอบในการสร้างแบบสอบถามและนำไปเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอนในโรงเรียนสุขภาวะ จำนวน 355 คน ซึ่งกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างตามหลักเกณฑ์ของคอมเรย์และลี โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิตามภูมิภาค การรวบรวมข้อมูล และสังเคราะห์องค์ประกอบ ที่ได้จากเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลแบบสอบถามการวิจัย แล้วนำผลที่ได้จากการเก็บข้อมูล มาวิเคราะห์ตัวแปร เพื่อให้ได้องค์ประกอบของรูปแบบการบริหารโรงเรียนสุขภาวะของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ผลการวิจัย พบว่า องค์ประกอบของรูปแบบการบริหารโรงเรียนสุขภาวะของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ดังนี้ 1) นโยบายสุขภาวะ 2) การบริหารจัดการ 3) สิ่งแวดล้อมและโครงสร้างพื้นฐาน 4) กระบวนการจัดการเรียนรู้ 5) สุขภาวะของบุคลากรและผู้เรียน และ 6) การมีส่วนร่วม และการประเมินผลอย่างต่อเนื่อง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมอนามัย. (2563). แนวทางการจัดการโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพฯ: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2542. แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พุทธศักราช 2562. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). คู่มือการบริหารโรงเรียนสุขภาวะ. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงสาธารณสุข. (2565). แนวทางการสร้างเสริมสุขภาพในสถานศึกษา. นนทบุรี: กรมอนามัย.
กัมพล เจริญรักษ์. (2563). รูปแบบการบริหารจัดการโรงเรียนสุขภาวะ: ทุ่งยาวคำโปรยโมเดล. คุรุสภาวิทยาจารย์, 1(2), 78–88.
ณัฐวุฒิ ทองดอนน้อย, วาโร เพ็งสวัสดิ์ และ ทรัพย์หิรัญ จันทรักษ์. (2567). การศึกษาองค์ประกอบประสิทธิผลของโรงเรียนสุขภาวะสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 21(2), 143–156.
สันติ สิงหาพรม. (2565). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาที่ส่งเสริมสุขภาวะทางร่างกายและจิตสังคมของนักเรียนโรงเรียนบ้านหนองไผ่ล้อม. วารสารงานวิจัยทางสุขภาพและการบริหารเพื่อพัฒนาชุมชนเชิงพื้นที่, 3(1), 62-76.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). เครื่องมือพัฒนาสู่ความเป็นโรงเรียนสุขภาวะ. มหาสารคาม: สารคามการพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางโรงเรียนสุขภาวะ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Comrey, A. & Lee, H. B. (1992). A fist course in factor analysis. New Jersey: Erlbaum.
Drake, T. L. & Roe, W. H. (1986). The principalship. New York: Wiley & Son.
Hoy, W. K., Tarter, C. J., & Kottkamp, R. B. (1991). Open schools/healthy schools: measuring organizational climate. California: Corwin.
