แนวทางการพัฒนาโลจิสติกส์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่งขยะในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ทบทวนและสังเคราะห์วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับแนวคิดและกรอบทฤษฎีด้านโลจิสติกส์ในการจัดการและขนส่งขยะ (2) อธิบายแนวทางการพัฒนาโลจิสติกส์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่งขยะในประเทศไทย โดยเชื่อมโยงกับแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน โลจิสติกส์สีเขียว และโลจิสติกส์ 4.0 และ (3) เสนอแนวทางเชิงนโยบายและเชิงปฏิบัติในการพัฒนาระบบขนส่งขยะของประเทศให้มีความยั่งยืนและสามารถแข่งขันได้ในระยะยาว การศึกษานี้ใช้การทบทวนวรรณกรรมเชิงพรรณนาอย่างเป็นระบบ (systematic narrative review) จากฐานข้อมูลวิชาการระดับนานาชาติและระดับประเทศ โดยคัดเลือกงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับโลจิสติกส์ขยะ โลจิสติกส์สีเขียว เศรษฐกิจหมุนเวียน และเทคโนโลยีดิจิทัลในระบบจัดการของเสีย เพื่อนำมาวิเคราะห์ เปรียบเทียบ และสังเคราะห์เชิงบูรณาการ
ผลการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า การเพิ่มประสิทธิภาพของระบบขนส่งขยะสามารถพัฒนาได้ผ่านสี่มิติหลัก ได้แก่ (1) การปรับปรุงเส้นทางและการจัดการยานพาหนะโดยอาศัยเทคโนโลยีดิจิทัล (2) การบูรณาการข้อมูลและการประสานงานระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตลอดห่วงโซ่การจัดการขยะ (3) การประยุกต์ใช้แนวคิดโลจิสติกส์สีเขียวและเศรษฐกิจหมุนเวียนเพื่อลดของเสียและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และ (4) การเสริมสร้างความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และชุมชน บทความนี้เสนอกรอบแนวคิดการพัฒนาระบบโลจิสติกส์ขยะอย่างยั่งยืน ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบด้านการจัดการ เทคโนโลยี และนโยบาย เพื่อใช้เป็นแนวทางเชิงกลยุทธ์ในการยกระดับประสิทธิภาพ ความโปร่งใส และความยั่งยืนของระบบขนส่งขยะของประเทศไทยในอนาคต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Christopher, M. (2016). Logistics & supply chain management. (5th ed.). Harlow: Pearson Education.
Ferrer, G., Muñoz, L., & Martínez, E. (2020). Vehicle routing in waste collection: A systematic literature review. Journal of Cleaner Production, 270, 122245.
Kedla, S., Meghana, D. B., & Deepashree, A. J. (2025). Changing the landscape of logistic sector: Way towards green logistics in circular economy. European Journal of Management, Economics and Business, 2(2), 55–60.
Koman, G., & Krúpová, S. (2025). Integrating logistics and information systems in urban waste management: The road to a sustainable smart city. LOGI – Scientific Journal on Transport and Logistics, 16(1), 25–36.
Lu, W. (2022). Combinatorial optimization of construction waste collection and transportation: A case study of Hong Kong. Resources, Conservation and Recycling, 179, 106043.
Mostafa, N. (2020). Logistics of waste management with perspectives from Egypt. In A. M. Negm & N. Shareef (Eds.), Waste management in MENA regions (pp. 171–191). Switzerland: Springer.
Pires, A., Martinho, G., & Rodrigues, S. (2022). The role of digital technologies in solid waste management: A systematic review. Waste Management, 138, 104–121.
Rushton, A., Croucher, P., & Baker, P. (2017). The handbook of logistics and distribution management. (6th ed.). London: Kogan Page.
Sulistio, B. (2024). Effectiveness of smart waste recycling management applications. Journal of Sustainable Applied Engineering and Management, 2(2), 45–53.
Tepvarin, A., Luangpaiboon, P., & Nanphang, A. (2025). A stepwise framework for prioritizing blockchain-enabled waste management strategies in Thailand using fuzzy-AHP, fuzzy-PROMETHEE, and factorial design approach. Barekeng, 19(4), 2861–2876.
UNEP. (2021). Global waste management outlook 2. Nairobi, Kenya: United Nations Environment Programme.
Vattanaprateep, N., Wongthong, P., Hathaipichitchai, P., Thunyamaneelertsakul, P., Asawarujanon, S., & Ponloa, W. (2025). Circular economy in Thailand waste management: Strategies for reducing plastic pollution. Ecology, Environment & Conservation, 31(2), 422–425.
World Bank. (2018). What a waste 2.0: A global snapshot of solid waste management to 2050. Washington, DC: World Bank Group.
Zaman, A. U., & Lehmann, S. (2018). Urban waste management in the 21st century: Towards zero waste city. Waste Management, 71, 1–9.
